Perdenin azıcık bir açık yerinden güneş ışığının yüzüne vurmasıyla uyandım. Dün mahallede koşturmadan yorulmuştum. Kapım çaldı, içeriye giren bizim ev hizmetlisi Ayşen abla kahvaltı hazır Gece hanım sizi bekliyorlar. Haftasonuydu. Kahvaltıya mutsuz bir şekilde indim. Biliyordum ki burası ne benim evim, bu adam ne benim babam, bu kadın ne benim annem, bu çocukta ne benim abim. Ailede herkes biliyor, birbirinden saklıyordu. Bildiğimi bilmiyorlar. Söylemeyecektim. Bütün herşeyi öğrenecektim. Herkes susuyor, kahvaltıya odaklanmış. Babam dediğim adam, o kağıdı neden masanın üzerine o şekilde bırakmıştı ki. Normalde çalışma odasına girmeyiz diye mi? Ama Ayşe abla da temizlemeye giriyor. Bir anda bulsaydı o kağıdı. Ya da o adamı biliyor? Yemeği bitirip odama geçtim. Bu gün de mahalleye gitmeliyim diye düşündüm. Aşağıdan sesler geliyordu. Bir anda irkildim. Odadan dışarıya çıkıp aşağıya baltım. Babam tedirgin,belli ki birşey arıyorlar. Bütün ev halkı babama bakıyor. Babam Ayşen ablaya dönmüş
- Ayşen temizliğe girmedin mi o odaya?
-Hayır Yakup bey dün hiç girmedim, bu gün de işiniz olup olmadığını soracaktım , bu gün temizleyecektim. Dediğinde anlamıştım babamın karın ağrısını. Süslenmesi pusuda bekliyor gibi doğru zamanı bulacak o zaman çıkaracaktır karşılarına. O zamana kadar kimse o kağıdı bulamayacak ve benim bulmadan korkacaktı...
~
Kapı çalıyor, sertçe vuruyorlar kapıya. Aşağıya indim o sırada babam (DEMİR ARIKAN) kapının oraya geldi.
- Kim bunlar baba?
- Bilmiyorum Rüzgar!
Kapıyı açtık. Yıllar öncesinden dedemin(babamın babası) çocukluktan reddediği, babamın tek kardeşi olan Aziz amcam. Dedem zamanında 2. Bir erkek çocuğu olduğuna seviniyormuş. Ama Aziz amcam mafyalığa yatkın olup, birçok kez polis tarafından tutulup 20 yıl kadar hapis yatmış. O zamanlarda
Dedemin sözünü dinlemeyen gençmiş.
En sonunda da karısını öldürdüğü için hapise girmişti. Dedem ondan sonra evlatlıktan reddetti Dedem.
Çıkar çıkmaz ilk işi mafyalıktan kalma adamlarıyla birlikte kapımızda.
Mirasını babama bıraktığı için amcam, bende senin kardeşinin diyip diyip para istiyor bizden. Aslında haksız da bulmuyorum. Ama en son çocuğu olduğunu ona sahip çıkmayıp, daha sonra da karısını öldürdüğünden sonra bende pek amca demiyorum. Çocuğunun da nerede olduğu belirsiz. Yine kapımızda, yine alevli.
- Evine almıyorsun beni? En azından kardeşin olarak sayıyorsun ama bir misafir olarak al! Konuşmamız gereken, kapanmamış olan konuklarımız birikti, 20 yıl öncesinde nerede kalmıştık?
İçeriye bir hışımla girdi. Birkaç birşey zırvalamaya başladı. Artık dayanamayıp bağırdım.
-SEN KARISINI ÖLDÜRÜP KENDİ KIZINA SAHİP ÇIKAMAYAN BİR ADAMSIN!
ortalık bir anda sessizleşi amcam denen adam bana anlamaz gözlerle bakıyordu. Ne yani bir kızı olduğunu bilmiyormuydu?
-kızım...? SEN NE SAÇMALIYORSUN! NE KIZINDAN BAHSEDİYORSUN? BENİM BU ZAMANA KADAR BİR KIZIM VARDI VE SİZ ONU BENDEN SAKLADINIZ MI?
BU NE SAÇMALIK! SİZE İNANAMIYORUM!
Birçokkez küfür etti.
-O nerede?
Diye sordu. Ama bu sorunun cevabını ne ben ne de babam biliyorduk. Babam konuşmaya başladı.
- Karını öldürmeseydin eğer, öğrenebilirsin şimdi kızının nerede olduğunu dedi.
Amcam dalmış gibiydi. En sonunda hiçbirşey Demeden çekip gitti. Amcam gittiğinde babam bana bağırmaya başladı
-NASIL SÖYLERSİ BÖYLE BİRŞEYİ? ÖĞRENMEMESİ GEREKİYORDU!
dedi. Nerden bilebilirdim ki benim bile bildiğim birşeyi amcamın bilmediğini. Ondan neden saklamışlardı? Kafam çok karışmıştı tek bildiğim amcamın o kızı ne pahasına olursa olsun bulacağıydı. Elinden gelen her şeyi yapacaktı bulmak için. Buna adım kadar eminim!
Düşünürken pencereden dışarı baktığımda Berk ve Alya aşağıda oynuyordu biliyordum ,ama şuan yoklardı sanırım içeriye geçtiler diye geçirdim içimden.
Kapı iki tıklandı "gel "dedim.
Rüzgar bey akşam yemeği hazır sizi bekliyoruz.
Aşağıya indim. Berk içerideydi "Berrkkkk Alya nerede?"
"Bilmiyorum. Zaten oynamak istemiyorum çocuk muyum ben ? "
Hadi git çabuk Alyayı da alıp gel buraya!
Bulmadan da gelme.
Kim bilir kız şuan nerede ?
Bir ses yükseldi "offff gerçekten bıktım artıkkk !"
Berk ergenliğe gireli çok olmuştu hala etkisinde sanırım kolay kolay geçmez işimiz zor...
Çabuk gel!
""" 5 dakika sonra """
Yemekte oturuyoruz. Hala Berk ve Alya ortalıkta yoklar .
Berk içeriye girdi ,Alya geldi mi ? Bulamıyorum da .
Hem bu kız 5. Sınıf öğrencisi! Aklı başında bir birey olma çağında . Neden bu kadar merak ediyoruz ? Gelir birazdan diyip masaya ilişti. Ama benim içim hiç rahat değil zaten Berk ve Alya anlaşamazlar. Berk Alyayı hiç önemsemez 🥱
Ama ben benim ne kadar düşkün olduğumu herkes biliyor.
Alya benim tek varlığım.. kız kardeşim...
Annemden sonra kalan herşeyim o benimm... annesizliğini hissettiremem belki ama ona elimden gelen her şeyiyle sahip çıkacağım.
Dışarıya çıkıp aramaya başladım.
Koşturarak...
Yoktu hiç bir yerde
"ALYAAA !!!"
NEREDE BU KIZZ ??
İçeride mi acaba diye düşünüp içeriye bakındım. Ama yok !
Babam da arıyor bir yandan. Evde görevli olan Hasibe abla da..
Yoktu hiç bir yerde.
Bu kız benden habersiz gitmezdi ki? O da bana çok düşkündü.
Korkmaya başladım.
Acaba atölyelere falan mi indi ?
Koştum..
Oraya geldiğimde kapının kilidi bile açılmamıştı. Ama yine de bakındım. Ora da da yoktu.
Kapıya doğru ilerledim. Kapı açık..
Görevli Hüseyin ağabey de gözükmüyor.
Nerede bu adam ? Neler oluyor ? Kafayı yiyeceğim artık birisiii anlatsınn neler olduğunuuuu...
Nasılsınız bakalımmm 💃💃
Bayağıdır bölüm atmıyordummm..
Aktiflik olsun diyerek derslerime ara vererek hemen bölüm atmaya koyuldummm 🐣
Kitabın büyümesi için artık elimden geldiği kadar bölüm yazıp yazıp atacağım...
Yeni karakterimizzzz Alyayı nasıl buldunuz? ☘❤
Böyle daha çok büyümesini bekleyeceğimm ❣
Nasıl buldunuz bölümüüü??
Yorumlarda belirtinizzzz.
Emeklerinizi esirgemeyin 🤗🤭
Çokça teşekkür 🍒