Aptal bir pazartesi sabahıydı uyanmak istemiyordum sıcacık yatağımda uyumak bana huzur veriyordu, ama olmadı annem yine beni bağıra bağıra uyandırdı.
Okul formamı giydim saçlarımı düzelttim dişlerimi fırcaladım ve okula gitmeden önce kendime aynadan bakıyordum. Gayet iyi görünüyordum ama sanki bişeyler eksikmiş gibi hissettim bir anda hemen yüzümü yıkadım kendime geldim, yüzümü havluyla sildikten sonra hızlıca çantamı kapıp okula doğru yolumu aldım.
Hava baya soğuktu ve rüzgâr esiyordu böyle havaları severdim tam benlikti sanki benim kişiliğimi yansıtıyordu..
Aslında o kadar yıpranmış biri degildim ama yasadıklarım oldukça ağır ve zor günlerdi ama ilaçlar kullanarak kendime bir şekilde geldim
Yakın bir arkadaşım vardı oda Minho’ydu tek arkadaşım Minhoydu onu kaybetmek asla istemiyordum.
Minho benim sorunlarımı,dertlerimi bilen tek kişi oydu, Minho sanki benim ailem gibiydi onu kaybedersem ben ölürdüm.. o derece çok seviyordum
Okula vardığımda yağmur yağıyordu hızlıca sınıfa gittim en arkada oturuyordum oraya cantamı koydum ve Minhoyu gördüm uyuyordu..
Yanına oturdum ve saçlarını okşamaya başladım sonra kulağına hafif bir şekilde egilerek
J:”Minho uyan ben geldim”
…
Minho hala uyanmadı derin uyuyordu uyandırmak çok zordu ama deneyecektim
Minho’yu hafif dürttüm ve tekrar kulağına egilerek
J:”Hadi ama Minho zil çalacak birazdan uyan”
…
Sonunda uzun cabalarım sonrası Minho uyannaya başlıyordu
M:”Hmhmm”
J:”Hadi Minho hadi uyan”
Minhoyu biraz daha dürttüm ve sonunda uyanmıştı rahatşamış hissetim
M:”Günaydın Jisung”
J:”Günaydın Minho”
Minho bana bakıyordu bende Minho’ya.., eger az daha Minhonun gözüne bakmaya devam edersem kendimi kaybedecektim hemen göz temasını bozdum ve gözlerimi sıraya bakmasını sağladım
Minhoya aşık degildim ama bakışlarından etkileniyordum çok güzel bakıyordu gözleri ışıldıyordu, kahverengi gözleri beni benden alıyordu sonsuza dek o gözlere bakmak isterdim sanırım ölene dek onun gözlerine bakarım
J:”Minho bugün hangi dersler var?”
M:”Tarih,Coğrafya ve resim olucak”
J:”Ne tarih mi? ben kitabi getirmedim,of hoca çok kızacak hatta tutanak bile tutar”
Minho elini benim yanağıma koydu.. çok güzeldi keşke sonsuza dek öyle kalsa..
M:”Sen bana baksana”
Şaşırmıştım Minhodan böyle bir kelime beklemezdim gözlerimi sıradan ayırıp Minhonun gözlerinin içine baktım.. yanaklarım kızardığını hissediyordum
J:”Noldu?”
Minho 10 saniye kadar gözlerimin içine baktı bende Minhonun ah gözleri harikaydı ışık parlıyordu.. ama benim gözlerim ise boş bakıyordu,Minho gibi parlak değildi
M:”Yok bir şey”
Minho bakışlarını benim gözlerimden çekti ve hafif öksürdü
M:”Ben sana kitabimi veririm hocayı umursama”
J:”Peki, teşekkür ederim Minho”
Tam o sırada zil çaldı aşağıya inmemiz gerekiyordu, hemde bu dondurucu soğukta.Çok üşüyordum ve ceketimi almaya unutmuştum of ne kadarda aptalım
—————
Yeni bölümüm💗 umarım begenirsiniz biraz yazım hatası olabilir kusura bakmayın şimdiden iyi okumalar dilerim 🫂😭🖤
