Bugün ki konumuz bir insanı neden sevdiğimiz olucak,aslında bu konuyu kendimize çok sormamız gerekiyor?
Yanlız kalmaktan korktuğunuz için mi ya da çok başarılı olduğu için mi?Maalesef bir çok kişi bunum yüzünden büyük bir döngüye giriyor.Hayatımda şakasız herkes bana mükemmelsin diyor ama artık ben bu mükemmellikten yoruldum.
Bir gün insan olmak sende çok zorluk çektin denmesi bu kadar mı zordu? Genelde herkes şunu söyler "herkes senin yaşadığını yaşıyor" oysa herkesin dayanma kapasitesi de farklı travmaları farklı dünya dediğimiz farklılıktan oluşur.
Genelde hep bulunduğum konu "mükemmeliyetçilik" işte bu yüzden maalesef hepimiz maruz kalıyoruz toplumun bize dediği şeyler yüzünden oysa sadece bir gün şöyle bir gökyüzüne baksanız,hayatta bir sürü dikkat çekici şey varken neden bir insanın hayatının mükemmel olmasını istersiniz ki?
Bu sefer ki gözlemim kendim olucağım.Ben kendimi hep kaçarken gördüm kaçmadığım zamanda kendimi savunurken terbiyesiz elde edindim.Şu an bu yazıyı yazma sebebimde aslında daha farklı bir konu düşünüyordum ama dertleşmek istedim.Aslında bir gün şunu bıraksak gelecek nolucak diye bende bilmiyorum bilemeyiz çünkü bilmediğimiz şeyler korkutur.
İlişkilerimde hep bir bağımlılık duymuşumdur.Bırakmam zaman aldı o yüzden genelde ve ben cidden şuan sevilmek nasıl bişey onu hissetmiyorum gibi hissediyorum.Sevilmeyi uzun zamandır görmediğim sebebi ile yüzleşiyorum böyle suçlamadan sadece yanındayım diyen birisi olmadığı için ya da kendiliğinden günaydın yazan birisi olmadı ama şunu kabul etmem lazım.
Kimse yazmak zorunda değil o sebeple kendimi yazılara verdim şu anlık..
Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim iyi günler dilerim.