Selamlar herkese bugün ki konumuz içimizdeki o öfke bir örneğim yok çünkü fazla örnek var biraz aklınız karışmış olabilir.Bahsettiğim şey adres sormak isterken aniden bağıran insanlar,otobüste karşılaştığımız ani fren sebebi ile birine çarptığımız insanlar ya da yakın yola götürmeyen taksicilerin bağırması ilahaki bir tanesi ile karşı karşıya gelmişsinizdir.Biraz bunların içinde ki öfkeyi ve kültürün nasıl etkilediği hakkında konuşucağım.Bir örneğim yok demiştim çünkü gündelik hayatta bir sürü bu tip insanlarla karşılaşıyorum ama bir örnek verecek olursam eğer taksici derken,ondan bahsedelim.
Banka işlerim vardı İstanbul'un kalabalığı malûm yakın yola gidicektim,fakat yürürsem banka kapanma saati bizim buralarda beş o sırada dört buçuk civarıydı ben geç kalıcaktım.Bir taksici abiyi durdurdum,gidiceğim yeri söyledim ama bana hemen kızmaya başladı "dalga mı geçiyorsun kardeşim benle mola vermem lazım."Gideceğim yer zaten yakın yerdi araba ile onbeş dakika en fazla sürerdi, aslında bu onun hızına bağlı bişeydi.Bende dedimki "Abi yetişmem lazım,yine molanı yaparsın yakın zaten"dedim.O ise yüzüme camı kapattı arkadan normal bir ailesi olan bir abi bana seslendi "Kardeşim atla şu taksicilere gıcık kapıyorum ben yetiştiririm seni uzun yol olsa giderler"dedi.O adama hala minnettarım ki yetiştirdi.Şimdi gelelim olayın psikolojik boyutuna..
Belki diyeceksiniz,onunda mola vermesi lazım yorulmuştur,yorulmadı demiyorum yakın yola bırakıp parasını alabilirdi.Benim kızdığım nokta bana bağırarak konuşması sinirime dokundu.Öncellikle özellikle erkeklerde bizim kültürümüzde "Delikanlı ağlamaz" ya da "Erkek adam sorumluluk almalı" kadınlar içinse "Kadın dediğin çocuğuna bakar" ya da "Susmayı bilceksin kadın dediğin bu kadar konuşurmu" gibi cümleler var ve kadın kadına bile diyor "kadın dediğin bu kadar konuşur mu?" diye.Garip değil mi kadın kadını desteklemesi gerekirken bir kıskançlık,bir öfke besliyor.Konumuz erkeklere gelicek olursa da erkeklerin duyguları genellikle öfkesinden dolayı ağlaması,yas tutması toplum içinde "duygusal erkek" imaji çiziyor ve sırf o yüzden bazı erkekler kadın gibi görülüyor.Oysa bizim korkumuz kadın gibi gözüken erkekler değilde,yıllardır içindeki o öfkeyi ağlamaya değil,küfür hakarete şiddete dönüştürmüş erkek olmalı ki maalesef genelde bastırılan öfke bir şekilde gün yüzüne çıkıyor.Freud'unda bu konu üzerine bir teorisi vardı.Ayrıca türk psikologlardan birisi olan "Doğan Cüceoğlu" bir kitabında ve bir podcasttinde bunu konu almıştır.
Özet geçicek olursak her öfke bir gün gün yüzüne çıkar,o sebeple ağlayan bir insanı susturmak değil dinlemek gerekir.Erkekte kadında bir insandır bunun ayrımı da olmaz.Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim şimdi yürüyüşe çıkıcam,sağlığınızı önemseyin sizde lütfen iyi günler dilerim.