Düşünün bir çocuğunuz var dersleri iyi,spora gidiyor,hobileri var kısaca başarıya gidicek bir adımı var ya da öyle düşünenler var..bunu birde sosyal medyada etkileşime çeviren aileler var ne kadar güzel değil mi? Çocuğum herşeyi yapıyor,bunu bütün insanlar ailem görmeli diyen kafada olanlar.Hadi o zaman yaşadığım bir olayın en derinine biraz bakalım.
Uzaktan bir akrabamdan bahsedelim o zaman.Kendisi 28 yaşında bir kadın yaşını tabi tam bilmiyorum öyle tahmin ediyorum,yalanda olmasın şimdi bu kadın geçenlerde Whatsapp durumuna bir video atmış.Çocuğu mutfakta kaşıkları karıştırırken çocuğun ismini vermek istemediğimden dolayı "kızım hazırlan okula gidiyoruz koş koş koş" fakat kadın bunu aceleci bir sesle diyor ardından "koş çantanı al"çocukta konuşmayı bilmediği için elleri ile yerini gösteriyor.Bunda ne var diyebilirsiniz,hadi bakalım bunda ne var?
Bahsettiğim gibi çocuk konuşmayı bilmiyor ve çocuk daha iki yaşında.Okul gibi öğretici bir kurumu zihninde büyük ihtimalle oyun evi gibi oyuncaklar dolu bir yer canlanıyor.Özellikle 0-3 yaş arası çocuklar dünyayı tam olarak sorumluluk gibi göremez.Onların hayal dünyası geniştir ve zaten tam olarak çocuk bile sayılmazlar.O yaşlarda çocuk keşfetmeyi sevdiğinden dolayı aceleci bir sesle seslenmek çocuğu telaşa sokabilir.Zaten bahsettiğim gibi kaşıkları karıştırmak,mutfak çekmecesini açmak onun keşfetmeye çalıştığını gösteriyor.Ayrıca az önce bahsettiğim gibi çocuk konuşmayı bilmiyor, yaşı küçük işte bu sebeple ilk konuşmayı sökmeli.Örneğin bir oyuncak bebeği var kızımızın diyelim ve bir tanede ufak topu çocuğa ilk nesneyi (bebek) ardından eylemi (topu atmak) şeklinde konuşma çalıştırılmalı.Bebek topu attı çok uzun cümleler kuramaz,o yaştaki bebekler konuşmakta zorluk çeker.
Peki bu olayın arkasında olan psikolojik savaşa göz atalım ya da ego savaşına diyebiliriz..
Öncelikle anne iki yaşında daha okula gitmeyen,kreşe gitmeyen bir çocuğa okul konusunu belki alıştırmak amaçlı yapıyor diyebilirsiniz fakat çocuk ilerleyen zamanlarda okul kavramını sökünce otomatik olarak kaygısı gelicek, belki okula başlangıç döneminde ağlıcak çünkü çocuk annesi olmadan 5-6 saat geçiricek okulda önemli olan şimdi kızım okula gidiyoruz demek değil önemli olan kızım benim gibi bir abla/abi var ona öğretmenim diyeceksin,sana kötü bişey yaparsalar benim yanıma gel anlat beraber sorunu hallederiz diyebilmektir.Okula alıştırmak için bile olsa neden bir anne bunu video alır ki?
Beğeni alınca ödül gibi geliyor çünkü beğeni demek onlar için demeyelim herkes için bir dopamin yükselmesi sağlıyor.Anneliğini takdir ettiren bir çok aile var sosyal medyada bu şekilde.Peki bu çocuğun psikolojisine nasıl yansıyor birazda ona odaklanalım..
Bebekler anne karnındayken bile annenin hissetiği duyguları sinir,korku,mutluluk ve üzüntü bunları hissedebiliyor ve çocuğun beyninin en alt katmanında merkeze oturuyor,bilinç altına..
Çocuk az önce de bahsettiğim gibi annenin sesinden telaşlanıp "boş bişey yaptım" sanırım diye düşünebilir ve bu yine bilinç altına yerleşir.Ergenlik döneminde işte çocuklar kendi içine kapanması bunun etkileride var.Çocuk ailem beni anlamıyor,yorgun olduğumu görmüyor gibi düşünceler geçirebilir ve ya kamerada hep mutlu gözüken çocuk olmak için kendine sahte bir maske takabilir ama çocuğun iç dünyası karmaşık olabilir.
O sebeple çocuğunuz üzerinden ego yükseltmektense,ilk çocuğunuzun duygularını anlayıp anneyim deseniz daha iyi olur.O sebeple anne/babalık çok ciddi sorumluluktur.İnsanlar bir topluluktur topluluk her daim yanında olan bişey değildir.
Benim gözlemlerimi okuduğunuz için teşekkür ederim gündelik hayatta karşılaştığınız bahsettiğim tiplerden birisi varsa dinlemekten memnuniyet duyarım kendinize iyi bakın.
