Merhabalar yeni bölüm ile karşınızdayım diğer bölüm kısaydı ama şimdiki coooook uzun ve bol maceralı
Keyifli okumalar 💋❄️
Peri Güçlü 🍷
Eve gelmiştim bu gün nasıl bir gündü öyle aklım almıyordu İnanç beni öpmüştü benim kalbim hiç şahit olmadığım kadar hızlı atmıştı nefesim kesilmişti,ilk öpücüğümü çalmıştı ama ona neden kızgın değildim kafam o kadar karışıktı ki İnanç bana ne yapmıştı öyle hiç bilmediğim duygular yaşamıştım şuan onu görsem utançtan yerin dibinde girmek istiyordum ama onu asla beli de etmiyordum offff cidden bazı şeyler oluyordu hemde benim kontrolüm dışında. Sonra Ebru'nun bana yaptığı şeyler onu düşünmek bile istemiyorum.
İçerde sesler geliyordu "Baba" diye seslendim "Kızım hoş geldin" mutfaktan bana sesleniyordu "Hoş buldum,sende hoş geldin" hem cevap verdi "Hoş bulduk nerdesin sen neden bu kadar geç geldin" ben hemen odama kaçtım kapıyı kaptım beni böyle görmesin diye oda mutfaktan yanıma doğru geldi odamın kapısını önünde durdu "Hiç ben yavaş yavaş geldim o yüzden farkında değildim" diye seslendim odamdan, bir bilese neden geç geldiğimi "Tamam hadi ellerini yıka da gel yemek yiyelim. Beş dakikaya hazır olur" Dedi ben hemen üzerimdeki pis elbiselerden kurtuldum "Tamam baba geliyorum şimdi" dedim yemeğin olmasına daha beş dakika vardı ben duş alıp çıkardım,hemen banyoya koştum, küçük bir duş aldım ve çıktım tavşanlı pijamalarımı giyip odamdan çıktım.
O öpücüğü bir türlü unutamıyordum onu düşünmekten Ebru'nun bana yaptıklarını bile unutmuştum. Mutfağa geçtim babam masayı hazırlamıştı ve oturmuş beni bekliyordu bende yanına geçtim.
Yemeğimi yemeye başladım babam ile aramız o kadar da güzel değildi ama işte beni düşünmesi bile bana bazen iyi geliyordu yemeğimi yemeye başladım "Okul nasıldı" diye sordu, bok gibiydi diyemedim "Güzeldi baba" sorular sormaya devam ediyordu "Dersler falan nasıl" kafamı kaldırıp ona baktım "Onlarda güzel gidiyor" dedim annem ile aramız zaten yoktu yılda bir kere arardı, babamda beni ziyarete gelirdi her haftasonu.
"Sen bu hafta gelmicektin bir şey mi oldu"
Babam "Seni merak ettim o yüzden geldim giderim birazdan" kesin sevgilisin yanına gidicekti "Anladım" dedim meyve suyumu bir yudum aldım "Yola çıktım az önce iki tane hadsiz duvara yapışmış bir şeyler yapıyordu saçma sapan neye uğradığımı şaşırdım, çok bozulmuş burası" babamın böyle demesi ile meyve suyum boğazımda kaldı ve öksürmeye başladım "Kızım iyimisin?" Dedi babam telaşla iki üç öksürükten sonra "İyim iyim" dedim babam bizi görmüştü tamam ama ben olduğumu biliyor muydu korku dolu gözlerle "Kimlerdi ki?" babam "Bende bilmiyorum ilk İnanç Alp'e benzetim ama sonra İnanç Alp terbiyeli çocuk o yapmaz dedim." Babam anlamıştı ama İnanç'a çok güvendiği için bu düşüncesinden vazgeçmişti babamı destekler gibi "Yok baba İnanç Alp hep benleydi o değildir" battık bir yalan attıkça atıyorum "Bir an benzetim tamam gençsiniz kanınız kaynıyor ama böyle yolun ortasında da çok ayıp şeyler" konu kapansın diye onu onayladım "Haklısın babacığım gerçekten hiç olmıcak şeyler ayıp diye bir şey var" dedim kendimizi gömerek "Senin evinin yanında olması da canımı sıktı" korktuğum şey geliyordu "Gelip bize mi yaşasan" evet yine aynı konu açılmıştı "Baba ben burda çok iyiyim hem biliyorsun okuluma da çok yakın" babam "Biliyorum biliyorum da içim rahat değil" ben babamı ikna etmek için "Ee İnançta her zaman geliyor yani için rahat olsun" babam "Haklısın İnanç var bu yönden rahatım" çok şükür ki ikna olmuştu bir sonraki haftaya kadar rahat olucaktım.
Babam sürekli bu konuları açardı bizimle yaşa ama ben istemiyordum hem sevgilisi de beni istemediğine emindim bir iki kere tek görünmüştük oda bana pek iyi davrandığı söylenmezdi yada ben öyle gelmiştir olabilir çünkü ayak üstü bir tanışmaydı.
Babam "Aslı ablan seni yarın akşam yemeğe bekliyor" dedi ben küçük çaplı bir şok geçirdim,nasıl babamın sevgilisi beni yemeğe mi bekliyordu "Baba ben hiç gelmesem" çünkü hiç gitmek istemiyordum evet şaşırmıştım ama bunlara gerek yoktu iki yıldır birlikteler iki yıldan sonra ne bu samimiyet "İtiraz istemiyorum lütfen hem zaten istemesen kalmana gerek yok" babama baktım çok istekli bir şekilde bana bakıyordu "Tamam o zaman akşam geri dönücem " dedim "Harika" dediyip yemeğine devam etti.
Yemeklerimizi yedikten sonra ödevlerime bir göz attım olanların hepsini yaptım telefonuma bildirim düşmesiyle elime aldım İnançtan mesaj gelmişti anında beni öpüşü gözümde canlandı kafayı yemesem iyidi.
İnanç "Peri iyimisin" anında cevap verdim
"İyim bir sorun çıkmadı"
İnanç "Tamam o zaman" dedi konuşucak bir şey bulamıyorduk o öpücükten sonra bize bir şey olmuştu."İyi geceler" dedim en son oda bana dedikten sonra telefonu köşeye bıktım.
Babam "İnanç Alp napıyor hiç gelmedi buraya" her yanım şuan İnançtı resmen babam bakıp "Onun ödevleri çok baba o yüzden gelmedi" yalanı bastım İnanç defterin ağzını bile açamazdı ki ödev de yapsın "Anladım iyi bakalım" diyip gelip yanıma oturdu.
"Gidicek misin bu gece" babama sordum babam "Yok canım bu gece burdayım yarın erkenden gidicem ama gece gelip seni alırım ben" dedi bide yemek çıkıştı başımıza "Tamam babacığım o zaman ben yatıyorum sana iyi geceler" ayağa kalktım "İyi geceler canım" odama geçtim ve yatağıma girdim bu gün olanları düşününce hem İnanç yüzünden başıma olaylar gelmişti hemde İnanç beni bir beladan kurtarmıştı.
Ne yaparsam yapayım çıkmıyordu aklımdan, beni öptüğü anı sanki aklıma montalamişlardı, yatağında bir o yana bir bu yana döndüm durdum peki Ebru'nun ' İnanç sana aşık demesi' neler oluyordu böyle daha fazla bunları düşünmemeye karar verdim ve kendinmi uyumaya zorladım gözlerimi sıkıca kapatım.
Sabah uyandığımda saat dokuza geliyordu yatağından katılım bu gün okul yoktu çok şükür, yatağımdan çıktım odama toparlayıp elimi yüzümü yıkayıp mutfağa geçtim babam çoktan çıkmıştı etrafa bakındım hiç iştahım yoktu ayakta bir şeyler atıştırıp salona geçtim ve pijamalarım ile kanepeye oturdum.
Neyin içindeydim ben? Bu yaşadığım neydi? Ne annem yanımda ne de babam ama babam annem gibi beni bırakıp gitmemişti bu yönden şanslıydım çok şükür, yinede eksikti işte annem yoktu vardı ama yoktu çok beli oluyordu yokluğu keşke şuan ailem ile çok güzel bir kahvaltı yapsaydık şu masada, çok mu şey istiyorum acaba. Bazen İnanç Alp'i o kadar çok kıskanıyorum ki aile konusunda onun yerinde olmayı o kadar çok istiyorum ki hiç bir yerden gülmeyen kader burdan da tokadını basıp gitti ahh ahhh.
Televizyona baktım hiçbir bok yoktu canım her ne kadar sıkılsa da akşama kadar evden çıkmıcaktım biraz dolandım evi temizledim, bulaşıkları yıkadım, gidip geldim ve en sonunda işimi bitirdim.
Duş almak için banyoya girdim elbiselerimi çıkarıp kendimi sıcak suyun altına bıraktım dün olanları düşünmek istemiyordum ama ne zaman boş kalsa zihnim direk aklıma geliyordu işte o çöpler, su dolu kova o öpücük ve Ebrunun İnanç seni seviyor demesi ahhh, beynim duracak gibi oluyordu ama bunların hepsini bir kenara atmak zorundaydım, saçlarımı ve vücudumu köpükledim temizce durulandıktan sonra çıktım banyodan kalçama kâdar gelen bornozumu giydim odama doğru gidiyordum ki kapı çaldı.
Bu kimdi şimdi bide bornozlu halim ile kapının önüne gidip dedikten baktım İnançtı "İnanç" diye bağırdım kapıyı açmadan oda benim gibi seslendi "Benim seni merak ettim" kapıyı yavaşça açtım vücudum kapının arkasında başımı görecek şekilde ona baktım "Duştan yeni çıktım sen geç içeri ben giyip geliyorum" dedim İnanç "Tamam" dedi hâlâ onun yüzüne bakınca yanaklarım kızarıyordu onu öyle bırakıp odama koştum ben odama geçtiğimde,İnanç eve girdi ve kapıyı kapatı.
Ben hızlı bir şekilde giyinip yanına gittim "Hoş geldin" dedim ve yanındaki koltuğa oturdum normalde olsa hemen yanına atardım kendimi ama şimdilik böyle iyidi
"Hoş buldum, baban birşey dedi mi?"
"Evimin yanında böyle şeyler olduğu için beni yanına götürmek istiyor"
"Görmüş demeki her şeyi, sen peki ne dedin"
"Ne dicem olur dedim" İnanç'ın yüz ifadesini o kadar çok merak ediyorum ki
"Neee kızım sen manyakmısın? Boşuna mı öptüm seni orda ben, baban seni götürmesin diye gotumuzu yırtık" dedi sinirli bir şekilde güldüm "Gülme yaa ciddiyim utancından yüzüme bakmıyorsun" dedi durup yüzüne baktım gerçekten de öyleydi
"İnanç yaa şaka yaptım hem tabiki de utandım ama benim için yaptığın biliyorum o yüzden seni suçlamıyorum" İnanç yüzüme kızgın bir şekilde baktı "Hiç komik değil ya bizim olduğumuzu anlasaydı" güldüm "Tamam ya hem babam bana dedi ki ilk İnanç Alp'e benzettim sonra o öyle şeyler yapmaz dedi" diyip güldüm "Ciddi misin sen" ben başımı salladım "Babam sana çok güveniyor" İnanç "İçime su serptin çok şükür bu konu da kapandı" rahatlamış bir şekilde nefes verdi
"Ama bir sıkıntımız var"dedim
İnanç "Ne oldu başımın belası" yüzümü buruşturdum "Yaa napim çekiyor işte neyse bu akşam babamın biricik sevgilisi ile bir yemeğim var" dedim İnanç "Gidiceksin yani" "Babam çok ısrar etti hem bunu kabul etmesem onlar ile yaşamam için beni zorlayacaktı mecburen kabul ettim" çünkü onlar ile yaşmak istediğim en son şey bile değildi "Haklısın saat kaçta peki" saate bakıp "Yedide" tam iki saatim vardı "O zaman kalk hazırlan zaten ancak hazırlanırsın" İnanç'a baktım "Haklısın ama benim korktuğum farklı bir konu var" İnanç tek kaşını kaldırdı "Neymiş" korkarak "Ya bunun bir erkek kardeşi var geçen sefer Aslı bizi tanıştırmak istedi ama ben istemedim yani bu yemek onun için olabilir" İnanç yumruğunu sıktı "Sende gittiğine göre tanışmak istiyorsun" dedi sinirli bir şekilde "İnanç saçmalama onun için olabilir dedim daha net bir şey yok hem ben onlar ile kalmamak için bu yemeği kabul ettim" dediklerimi duymuyordu sadece o çocuğa odaklanmıştı "Daha bir şey yok mu o kadın seni niye yemeğe çağrısın ki pic kardeşi ile tanış diye" haklıydı ama belki de böyle bir şey yoktu sadece benim uydurmamdı.
"İnanç..."
"Neyse ben eve gidiyorum size de iyi eğlenceler" diyip ayağa kalktı
"İnanç saçmalıyorsun bunun için bana trip mi atıyorsun"
"Ne tribi kızım eğlen işte o çocukla" kapıya doğru yürüdü ben o kadar çok sinirlenmiştim ki gidip önüne geçtim
"İnanç ne dediğinin farkında mısın? Sadece bir yemek hem olabilir dedim daha net bir şey bile yok sen neden bu kadar çok sinirlendin ki"
İnanç Alp "Sinirlendiğim falan yok emin o piçte yemeğe katılacak"
Ben "Hıhı aynen çok beli şuan sinirlenmediğin"
"Sinirlendim evet oldu mu size de iyi eğlenceler " diyip kapıya yöneldi sonra evin içinden çıkıp gitti ben sadece arkasından baka kaldım ne olmuştu bu çocuğa niye birden parladı ki?
Odama geçip hazırlanmaya başladım siyah kot bir etek beyaz bir gömlek ve üstüne siyah kollarında beyaz çizgiler geçen bir süveter giydim saçlarımı biraz tartıp açık bıraktım yüzümü biraz renklendirdim siyah bot ve kabanımı alıp evden çıktım babam benim için bir araba göndermişti kendisi gelicekti ama onun işi çıkmıştı,arabaya binip onların evine doğru yol aldım.
Araba evin önünde durduğunda indim evleri çok güzeldi babam zengindi Aslı cadısı o yüzden zaten babamla birlikteydi ama ben onlardan uzakta kalmayı tercih ederdim,ev her ne kadar güzel olsa da burda yaşasaydım hayat bana zahir olurdu o yüzden çok şükür ki onlar ile yaşamıyordum.
Kapının ziline bastığımda yardımcıları kapıyı açtı
"Hoş geldiniz efendim" dedi "Hoş buldum" diyip içeri girdim Aslı bana doğru geliyordu "Canım hoş geldin" bana sarılmak için kolunu açığında geri çekildim ve elimi uzattım "Hoş buldum" ilk elime sonra bana baktı ve uzanıp elimi sıktı ne sanıyordu annem falan olduğunu mu? Gerçi anneme bana her hangi bir annelik yapmamıştı ama olsun hiç kimse onun yerini alamazdı.
Kabanımı çıkarıp yardımcıya uzatım ve içeri geçtim babam gelip bana sarıldı "Evine hoş geldin birtanem" bende sarıldım "Teşekkürler babacığım" içeri girdip oturduk yarım saat boyunca oturup sohbet ettik masa da hazırlanıyordu yardımcı "Masa hazır efendim" Aslı "Tamam canım" bana dönüp "Bir misafirimiz daha var gelmesine çok az kaldı sonra geçeriz olur mu?" Ona bakıp başımı salladım "Tabi olur " dedim adım gibi emindim ki kardeşi geliyordu ahhh bu kadın babamı alması yetmiyormuş gibi beni de kardeşine ayarlamaya çalışıyordu.
Kapı çaldı ve kardeşi Ali içeri girdi tam da tahmin ettiğim şey olmuştu benim yapmam gereken tek şey onun suratına bile bakmamak olucaktı. Bir birimize selam verip yemek masasına geçtik sesizce yemeğimi yedim babam ve Ali aralarında sohbet ediyorlardı Aslı da benimle konuşmaya çalışıyordu ama pek başarılı olduğu söylenmezdi çünkü ben yüzüne bile bakmıyordum biran önce bitsin de eve gitmek için dua ediyordum.
Ali bana bakarak "Sen nasılsın Peri" kafamı kaldırıp baktım "İyi aynı " dedim tekrar tabağıma odaklandım oda "Anladım bende iyiyim" dedi sanki sormuşum gibi ona bakmadan "İlgilenmiyorum" dedim babam "Peri!" Diye uyardı babama baktım, babam ayıp bakışı atıyordu, babamı da takmadım açıkçası çünkü Aslıya bu fırsatı vermicektim. Yemeğimiz bittiğinde salona geçtik, çaylar ikram edildi bu süreçte Ali'nin yüzüne dâhi bakmamıştım çayımdan son yudumu alıp "Çayım bitti benim, müsadenizi istesem malum yarın okul var ve benim tonlarca ödevim var" diye bir yalan atıp ayağa kalktım, Aslı "Aaaa çok erken hem gece burda kalırsın diye düşündük." ciddi mi diye yüze baktım "Maalesef gitmem gerekiyor" babam zorlamadı çünkü anlaşmıştık "Tamam kızım yine bekliyoruz seni ama olur mu?" tabi tabi yarın yine burdayım babamı kırmamak için "Tamam babacığım" dedim Ali'ye bakıp "Hoşçakal" dedim oda bana"Görüşürüz" dedi, herkes ile vedalaşıp evden çıktım.
Çok şükür ki buda bitmişti geldiğim araç ile takrar eve dönecektim yola çıkıp arabaya doğru gittim arkamdan birinin "Peri" demesiyle o yöne döndüm Aliydi, ne bu şimdi neden gelmişti arkamdan "Seni ben bırakım yolumun üstü" ben tam cevap vericektim ki birden uzun bir koruna sesi duyuldu o tarafta döndüğümde İnanç Alp arabanın içinde bize bakıyordu, sinirli olduğu burdan bile beliydi ve size yemin ederim ki sanki şimdi arabadan fırlayıp Ali'ye saldıracakmış gibi bakıyordu.
Bölüm sonuuu ❤️
Evet nasıl buldunuz bakalım bölümü
Ayy nasıl da güzeldi değilim mi? Yerim ya İnanç Alp'i hemen de bitti orda.
Yeni bölüm de en kısa zamanda inşallah
Seviyorum sizi görüşmek üzere ballar 😘❤️