Merhabalar yeni bölüm geldi aşkolarım
Keyifli okumalar 💋
Peri Güçlü🍷
Gözlerimi açtığımda saat 6:30 gösteriyordu hemen kalktım banyoya girdim rutin işleri halledip çıktım,üniformamı giydim üstüne bir sweatshirt çektim mutfağa gelip kahvaltı hazırlamaya başladım biz dün akşam ne konuşmuştuk öyle bana tam bir ay sonra gerçek aşkı mı getiricekti bir yanım hiç inanmasa da diğer yanım deli gibi merak ediyordu, İnanç bir şey söylerse kesin yapardı ne olucaktı acaba? Bir yandan gelsin artık, olsun diyordu ama bir yandanda ya kötü bir şey olursa korkusu vardı.
Kahvaltıyı hazırladım ve deli gibi uyuyan İnanç'ı çağırdım
"İnanç Alp"
"Hımm"
"İnanç"
"Neee"
"İnançsuuu"
"İnanç su ne yaa"
Güldüm"Hadi kalk kahvaltı yapalım"
İnanç "Ne kahvaltısı kızım ya" gözünü açtı üstüme baktı "Bu benim sweatshirt değil mi?" güldüm"Evett" uykulu haliyle bile bunu düşünüyordu "Sende ne arıyor?" Gözlerimi devirdim"Oğlum senin elbiselerinin yarısı burda ya" o da bunu farkındaydı İnanç'a döndüm kolunu sarstım "Sabahın altısı ama sen elbiseden bahsediyorsun" diyip tekrar çağırdım"Hadi yaa İnanç bey sizi uyandırmak ne kadar zor" mızmızlandı diğer taraftan döndü "İnanç ya ben burda dört döndüm uyanıcan diye seninde hiç niyetin yok galiba" dedim kızgın bir şekilde,sesimden beliydi kızgın olduğum o da anlamıştı tam gidiyordum ki İnanç kolumu tuttu ve beni çekti onun çekmesiyle yanına düştüm.
İnanç uykulu gözler ile bana bakıyordu ne olduğunu idrak etmeye çalışıyordu ben ise kalbimin hızını idrak etmeye çalışıyordum ilk defa bu kadar hızlı atıyordu kalbim, yüzümüz o kadar yakındı ki ne oluyordu böyle İnanç ile ilk defa bu kadar yakın olmuştuk.
Hemen bir hışımla doğruldum ve koluna bir tane vurdum "Ne yapıyorsun ya sen?" dedim ama o sanırım hala o sahnenin etkisindeydi yanından kalıtım ve ona bir tane daha vurdum "Hadi kalk kahvaltı yapalım " dedim o arkamdan homurdandı "Hadiiiiii" diye bağırdım.
Sonunda kahvaltı masanın otura bilmiştik kahvaltımızı güzel bir şekilde yaptık,İnanç Alp kalkıp üstünü değiştirdi o da benim gibi bir sweatshirt gidip yanıma geldi dediğim gibi onun elbisesinin yarısı buradaydı.
Ona baktım "Senin üstündeki sweatshirt sanki daha güzel" benim üstümdekine baktı "Oda çok güzel ama istiyorsan bunu sana verim onu bana ver" dedi kendi üstüme baktım birde onun üstüne baktım "Hayır kalsın yarın sendekini giyerim" dedim tamam der gibi başını salladı İnanç zevkli bir çocuktu güzel kıyafetler alıyordu ve onun kıyafetlerini ben giymesem olmazdı. Kahvaltımızı bitirdikten sonra ben montlarımızı aldım İnanç'ta çantamı aldı evden çıktık.
"Çantamı alabilir miyim?" dedim İnanç "Kalsın bende sen taşıma" diyip çantamı omzuna atı "Dünün karşılığı mi?" dedim güldü "Senin çantada eşek ölüsü var sanki, bu nasıl bir karşılık" ona döndüm "Ver o zaman ben alırım hem o kasları o geniş omuzlar boşuna mı yaptın?" elimi uzattım,elime baktı "Sapıkmısın kızım sen benimi izliyorsun gizlice? Hem indir o elini sana kıyamam ki ben "İnança baktım elimi hemen indirdim kalbim kendine gel "Ne bakıcam senin vücuduna" dudağı yukarı doğru kıvrıldı "Hıhı öyledir kesin kaslar,geniş omuzlar falan" yanaklarım kızardığına emindim hiç olmıcak bir şey oluyordu vücudum saçmalıyordu resmen buna aldırış etmedim İnanç'a bakıp "Hadi ya okula geç kaldık" diyip önünden yürüdüm arkamdan güldüğünü yemin edebilirdim.
Okula giriş yaptığımda kızarın nefret dolu bakışlarına tekrar maruz kalmıştım gerçi artık alıştıktım ama her seferinden böyle yapmaları artık gına getirmişti umrumda olmayan gözler ile bende onlara cevap verdim ve sınıfa girdik yerime geçtim İnanç Alp gelip yanıma oturdu çantamı yanıma bıktı.
İçeriye bir kız girdi ve İnanç'ın yanına geldi
"Günaydın İnanç" dedi bu dün kahve içtiği Ebruydu İnanç ona bakmadan "Benim adım İnanç Alp" dedi nefret ediyordu ona sadece İnanç denilmesinden, Ebru "Ah özür dilerim İnanç Alp" İnanç yine yüzüne bakmadan "Sorun değil bir daha olmasın" dedi Ebru'nun bozulduğu o kadar beliydi ki ama yine yüzsüz gibi "Çıkışta bir şeyler yaparmıyız?" diye sordu İnanç istifini bozmadan "Periye sözüm var" demesiyle hızlıca ona döndüm, İnanç yine beni araya atmıştı kızlar ne zaman onu bir yere davet etse hep aynı şeyi söylüyordu.
İnanç bozmadım ve önüme döndüm Ebru bana nefret bakışlar attığını da biliyordum ama götümde değildi. Ebru "Öyle mi? İyi başka zaman çıkarız" diyip bana baktı kafamı kaldırıp ona baktım cidden bu kız manyaktı iğrenç bakışlarına daha fazla dayanamadım ve kafamı önüme eğdim tekrar. İnanç "Bakarız" diyip bana döndü Ebru sınıftan dışarı çıktı çok şükür aynı sınıfta değildik
"Neden bu şekilde davrandın?"
"İstemiyorum çünkü."
"İstemiyorsan direkt söyle niye beni ortaya atın şuan benden on kat daha nefret etti korkuyorum ben artık"
"Bir bok yapmazlar hem ben başka bir kızın yanında olmak istemiyorum, senin yanında olmak daha güzel" dedi
"Eşeksin sen ya " dedim ve koluna vurup gülüdum İnanç elini saçlarımı götürüp dağıtı oda gülüyordu benim gibi o sırada gözüm sınıfın kızlarına kaydı bize kıskançlık dolu gözlerle bakıyorlardı birden gülüşüm soldu bunlar artık farklı boyutlarda bakışlardı gerçek anlamda korkmaya başlamıştım.
Dersler su gibi akıp gitti son saateyedik ve İnanç son saate girmiceğini söylemişti muhtemelen dışarda beni beklerdi yada basketbol oynardı ben son ders için sınıfa girdiğim yerime oturdum dersin başlamasına beş dakika vardı. Bizim sınıftan bir kız yanma gelip "İnanç seni okulun deposunda bekliyor" dedi ve gitti, Allah Allah İnanç orda ne yapıyor ki hem biz az önce yan yanaydık yerimden kalkıp okul deposuna indim, depoyla geldiğimde boştu kapının önünde durup "İnanç" diye bağırdım ama ses yoktu bir adım daha atım ve takar İnanç'ı çağırdım ama ses yoktu içine doğru yürüdüm,ben içeri girdiğim an kapı arkamdan kapandı kapanması ile arkama döndüm,arkama döndümde ise Ebru ve yanında tanımadım üç kız vardı.
Tahmin etmeliyim İnanç böyle bir yere niye çağrısın ki beni,onlara korku dolu gözlerle baktım çünkü gençten korkuyordum Ebru yanıma doğru geldi
"İnanç Alp'in demek sana sözü var hı?" dedi
"Manyakmısın sen" dedim ve kapıya doğru yürüdüm, kapıya ulaşmadan tanımadım üç kız öneme geçti "Ne istiyorsun"
Ebru gülü "Sence ne isteğim çok açık değil mi? Tabiki de İnanç Alp'i"
"İnanç'ı benden mi istiyorsun" dedim Ebru"Sen olmasan benim olucak" güldüm "Sana kötü bir haberim var İnanç seni istemiyor" bunu demem ile Ebru yüzüme tokatı yapıştırdı ben tokadı idrak etmeye çalışırken bana bağırdı "Senin yüzünden çünkü sen onu dolduruyorsun ."
Ona doğru yürüdüm saçını başını yolardım ben bu kızın ona doğru yürümem ile kızlar beni tutu kollarıma baktım "Bırakın beni,kızım sen malmısın ruh hastası bunun benimle ne ilgisi var? Ne doldurması?" bir yandan hakaret savunuyordum bir yandan da beni bıraksınlar diye çırpıyordum "Yaa bırakın da şunu yolim bırak" diye bağırdım kızlar kolumu tutmuştu ben de ayağımla ona durmaya çalışıyordum.
Ebru "Asıl mal sesin İnanç seni seviyor o yüzden kimseye pas vermiyor" dedi ona baktım ve güldüm "Cidden sen ruh hastasısın o benim çocukluk arkadaşım ya biz kardeş gibiyiz"
Ebru güldü "Sen körsen benim suçum ne,yada safa yatan gerizekalısın" dedi onun demesi ile durdum tamamen saçmalıyordu o benim çocukluk arkadaşım dostumdu böyle bir şey mümkün değil. "Sen sadece kendinle çelişiyorsun, saçmalıyorsun."dedim ama o beni takımdan
"Elif getir" dedi onun demesi ile kızın geldiği yöne baktım elinde iki kova vardı ve eminim ki o kovaların içinde de iğrenç şeyler çıkıcaktı Ebru ya baktım "Sen ne yapıyorsun ya bırak beni İnanç seni istemiyor burda benim suçum yok" bunu demem ile Ebru bana bir tokat daha atı ve dudağımın kenarı patladı kan akmaya başladı sonra saçımı tutu "İnanç beni istiyor tamam mı? O da benden hoşlanıyor sen gitsen o benim olucak ama sen varsın" dedi çırpındım kızlar beni öyle bir tutunmuştu ki bir şey de yapmıyordum ama beni eğer bırakırlarsa bu kızı parçalayacağım kesindi
"Buradan bir kurtulursam seni mahvedicem oruspu" dedim Ebru sinirli bir şekilde saçımı bıraktı kıza baktı ve getir anlamında işaret yaptı kız daha çok yakına geldi elinde birde makas vardı ne yapacaktı bu kız bana
Ebru "Aslında iki kova arasında tercih yap dicektim ama sen ikisinide hak ediyorsun" dedi kızın elinden makası aldı ve üstüme doğru geldi ben korkudan ne yapıcağımı düşünüyordum birden sweatshirttümü tutup makaslamaya başladı,üstümde paramparça yaptı "İnanç'in sweatı sana hiç yakışmamış ama bana çok yakışırdı" diyip geri geçildi ben şok içinde baka kaldım bu kız tam değildi "Sen ne yapıyorsun, bırakın beni, imdat" diye bağırdım pek bir işe yaradığı söylenmezdi
Ebru "Dur bir dakika böyle çok renksiz duruyor ama" diyip kovlardan bir tanesini aldı içi çöp doluydu ve iğrenç kokan kovayı ben daha bir şey diyemeden üstüme fırlattı "Böyle çok daha güzel oldu" dedi ben üstüme bakıp çığlık atmaya başladım Ebru'nun üstüne kendimi atmak için çırpındım kızlar beni daha sıkı tutular ve ben yine olduğum yerde kaldım.
Ebru "Ama ne oldu dur yoksa konusu hoşuna gitmedi mi? Hâlbuki tam da seni anlatıyordu o kova,tamam o zaman birde bunu deneyelim" dedi diğer kovayı aldı,su dolu kovayı başımdan aşağı boşaltı ,donuma kadar ıslanmıştım saçlarım su içinde kalmıştı ben dolan gözler ile Ebruya baktım "İşte şimdi çok güzel oldu" dedi gülüyordu "Sana bunun bedelini ödeticem " dedim Ebru güldü "Bekliyorum seni" dedi ve depodan çıkıp gitti arkadan kızlar kolumu bırakıp gittiler ben su, çöp ve iğrenç bir koku içinde öylece kalmıştım.
Depoda ne kadar kaldım bilmiyorum ama şuan okul bahçesindeydim ve biran önce şu lanet okuldan çıkmak istiyordum herkes bana bakıyordu "Ne bakıyorsunuz" diye bağırdım kızlar sevinçli gözler ile sanki bir zafer kazanmış gibi bana bakıyorlardı,gözlerim doldu bu sefer kendimi tutamayıp ağlamaya başladım okulun bahçesinden çıkıp ana yola geldiğimde İnanç yanıma koşarak geliyordu bir yandan da bana bakanları uyarıyordu "Dön önüne lan neye bakıyorsun.... Peri?" Onu takmadım hızlı yürüyordum, tekrar "Peri!" Diye bağırdı hızımı daha çok artırdım , ben ne kadar hızlı gitsemde İnanç bana yetişmişti "Peri ne bu halin ne oldu" ona baktım "İnanç defol git çok sinirliydim"
İnanç "Nee oldu?" Diye bağırdı
"Ne mi oldu? Sana aşık olan bir ezik sen ona bakmadığın için beni sorumlu tutu" dedim bütün okul bize bakıyordu Ebruda dahil "Ve bu gerizekalı ben gidersem senin ona aşık olucağını düşünüyor" demem ile kızların gözleri kocaman açıldı özelikle Ebru'nun
İnanç "Kim yaptı bunu?" tekrarladı o kadar sinirliydiki bir an kendi sindirimi unutum
"Bir önemi var mı? Bir şey değişicek mi?"
İnanç sinirli bir şekilde "Sana bunu kim yaptı,Peri son defa soruyorum yoksa kendim bulurum" diye bağırdı ben tam ağzımı açıyordum ki bi ses geldi
"Ben yaptım" dedi Ebru birden,İnanç bir hışım ile Ebruya baktı Ebru çok sakin bir şekilde bize bakıyordu İnanç oraya yöneldi ve kolunu tutu "Seni burada parçalara ayırırım,kimse izini bulamaz"Ebru korku dolu gözü ona baktı ben ise İnanç'ın yanına konuştum kolunu tutum "İnanç ben iyim bırak onun kolunu" İnanç Ebru'nun kolunu o kadar çok sıkmıştı ki Ebru yüzünü ekşiti ve bağırdı"Bırak kolumu o bunu hakketi"
"Hala konuşuyor musun gerizekalı şunu o küçük aklınıza sokun bu okulda hiç biriniz ile hiçbir şey olmıcak şimdi özür dile yoksa kolun kırılıcak" Ebru acı içinde "Asla sen neden onu bu kadar çok savunuyorsun onu seviyorsun değil mi? O yüzden beni görmüyorsun" diye bağırdı İnanç konunu biraz daha sıktı Ebru bağırdı ben ise "İnanç bırak lütfen" dedim ama beni duyduğu söylenmezdi, ebru sanki eceline susamış gibi asal susmuyordu bu kız gerçekten artık büyük saçmalıyordu İnanç Ebru'nun konulu biraz daha sıkınca Ebru daha çok bağırdı "Bu ne seni nede başkasını ilgilendirmez özür dile" İnanç o kadar çok bağırmıştıki ben bile korkmaya başladım
"Asla" diye bağırdı takrar İnanç daha da kolunu sıkınca pes edip acı içinde "Özür dilerim"dedi
İnanç "Duyamadım bağır"
Ebru ahladı "Peri çok özür dilerim" diye bağırdı herkesin ortasında yanına yaklaştım beni ne hale sokmuştu böyle,yüzüne baktım tiksinircesine,artık bu kıza tahammülüm yoktu takıntılı pisliğin tekiydi artık farklı bir boyutu kendimi tutamadım
"Senden ilk olarak bunu alıyorum" dedim ve en hızlı şekilde yüzünün ortasına tokadı bastım, benim patlayan dudağım sızladı birden, umarım aynı acıydı oda hisseler Ebru bana baktı ve bağırdı konuşmama devam ettim "Devamı da gelicek senden almama gerek bir şey daha var sen anladın" dedim ve sırtımı onlara dönüp eve doğru yürüdüm Ebru arkamdan bana saldırmaya çalışsa da İnanç buna izin vermemişti ve bütün okul o tokat sahnesini ağzı açık bir şekilde izlemişti tabi ardan of ne biçimdi öyle,saçma lafları da eksik olmuyordu.
Yolda ölü gibi ve ağlayarak eve gidiyordum iğrenç bir haldeydim hava da buz gibiydi üstüm pek kokmuyordu ama donmak üzereydim İnançta arkamdan geliyordu yanımdan yürümüyordu çünkü ben sinirlenince ne yaptığımı bilmediğim için onu yanımdan kovmuştum ve bir süre de konuşmayı düşünmüyordum.
Evin önüne geldiğimde bir araba vardı durdum ve arabaya baktım, kahretsin babam gelmişti beni böyle görürse hiç iyi şeyler olmazdı hemen döndüm ve arkamdan üzgün gelen İnanç Alp'e baktım oda beni farketi ve bana baktı ona doğru koştum. Offf az önce onunla bir süre konuşmam diyen ben şimdi kıçım sıkıştığı için ilk fırsatta ona koşan yine ben bu çocukla sonumuz ne olucaktı böyle
Önünde durdum "İnanç yardım et" dedim o bana anlamayan gözler ile baktı o sırada babam yola çıktı İnanç babamın olduğu yöne baktı ben ne yapıcam diye düşünürken İnanç'ı beni kolumdan tuttuğu gibi duvara yapıştırdı ve üstüme çullandı ben gözlerimi kocaman açıp İnanç'a baktım o da bana bakıyordu.
Kalbim yine sabah ki ritmini almıştı...
Bölüm sonuuuu 😃
Nasıl buldunuz?
Ayyy neyler oldu öyle?
İnanç Alp canım ❤️
Peki ya benim Peri kızım onun ne suçu vardı da bunlar başına geldi?
Bölümler sürekli gelicek bu şekilde umarım çok seversiniz.
Görüşmek üzere kâr tanelerim ❄️🍯💋
Sizi seviyorum 💋
Oy ve yorum yapmayı unutmayın lütfen iyi geceler kar taneleri ❄️