Başvuru yapabileceğimiz yere gittiğimizde biraz büyük, her yeri camlarla kaplı olmasına rağmen içerisi görünmeyen bir bina ile karşılaştık.
İçeriye girdiğimizde sıska, kahverengi gözlü, düz kısa saçlı bir adam bizi karşıladı.
"Yarışma için mi gelmiştiniz çocuklar?"
"Evet, yarışma için başvuru yapacaktık da."dedi Aleyna.
Adam hafifçe sırıttı,
"Gerçek yarışmaya katılmayı düşünüyor musunuz çocuklar?"
Adamın hem bu tavrından hem de sırıtmasından hafif irkilmiştik.
"Evet neden sordunuz?"dedi Mert.Aramızdak en cesur oydu ve sesi sorarken biraz sert çıkmıştı.
Adam daha çok sırıtarak,
"Hiç, sadece merak ettim."dedi.
"Şey, bize bir saniye verir misiniz önemli bir şey konuşmalıyız."dedim.Adam hafifçe başını aşağı yukarı salladı ve bizimkileri hızlıca bir köşeye çektim.
"Adamın tavırları çok garip değil mi?"dedim.
"Evet, bana da çok garip geldi.Bence burada daha fazla durmamalıyız."dedi Mert.
"Hadi ama en fazla ne olabilir ki? Sadece başvuru yapacağız ve kabul etmelerini bekleyeceğiz hepsi bu kadar."dedi Burak.
Hiç emin değildim.Adamın tavırları da çok garipti zaten.Beynim içeride "Çabuk buradan çıkmalıyız" diye bağırıp duruyordu ama Burak ve Aleyna vazgeçecek gibi değillerdir.
Adam,
"Hadi çocuklar başvuru yapacak mısınız artık?"dedi arkamızdan.
"Hadi adamı çok beklettik gidip başvurumuzu yapalım.Zaten başvurumuzun kabul edilip edilemeyeceğini bilmiyoruz bile."dedi Aleyna ve adama doğru yöneldik.
Yokuşa doğru ilk adımımızı attığımızdan haberimiz yoktu ,başvurularımızı yapmıştık ve oradan çıkmıştık.
Sonunda rahat nefes alabilmiştim.
Burak,
"Buralarda tanıdığım nefis yemekleri olan bir lokanta var isterseniz oraya gidip bir şeyler yiyebiliriz."dedi.Sabah kahvaltı yapmama rağmen hâlâ açtım o yüzden bu teklifi kabul ettim.Diğerleri de kabul edince lokantaya doğru yürümeye başladık.