Saatlerdir Neva'dan haber alamıyordum, korkuyordum.
467****: Neva artık cevap verecek misin?
Yazdım ve sildim. Onun mesaj atmasını bekliyordum.
055*******: Çok üzgünüm bana inanır mısın bilmiyorum ama kendimi açıklayacağım.
055*******: O mesajları ben yazmadım, benim kuzenimin hiç hayali arkadaşı olmadı ve beni bu konuda kıskanıyor.
055*******: Ben yazmadım o mesajları kuzenim aramızı bozmaya çalışıyordu. O yüzden yazmış onları sana.
467****: Sude mi?
055******: Evet o Efken'im
467****: Bana başkasının ismiyle hitap etme Neva.
467****: Benim bir ismim var.
467****:Hem o isim ağzına hiç ama hiç yakışmıyor.
Damarlarımdan akan kan 'kıskançlık' diye akmaya başladı.
055******: Tamam Miran, Miran'ım.
467****: Sesli söylesene.
Bunu okur okumaz etrafına göz gezdirdi ama beni göremedi. Sonra gözlerini kapattı ve mırıldandı; "Miran'ım." Kalbim güm güm atıyordu. Heyecanlanmıştım, uzun bir aradan sonra ilk defa onun o dolgun dudaklarının arasından ismimi duyuyordum.
467****: Duyamadım tekrar söylesene
Kahkaha attı ve yüksek sesle "Miran'ım" dedi. Kuaklarımda bir uğultu oluştu ama bu sefer mutlu olduğum içindi.
467****: Neva'm, seni çok seviyorum
Mesajıma baktı, baktı, baktı ve bakmaya devam etti. Yüzünde ki gülüş silindi. Yazmasa mıydım?