Kitaba başlamadan önce aşağıdaki sosyal medya hesaplarımı takip ederseniz sevinirim sevgili okurlarım.Keyifli okumalar dilerim.
Tiktok:luvs.books
Wattpad:luvibook
Kitapta her bölüme özel bir şarkı paylaşacağım.Bu daha ilk bölümümüz olduğu için daha yaz şarkısı ve melodisi hoş olan bir şarkı seçmeyi tercih ettim umarım şarkı bölüme uyum sağlar.Keyfli okumalar!💕🫶🏻
--------------------------------------------------------------
Rahatsız edici alarmın sesi yüzünden gözlerimi yavaşlıkla açtım.Kafamı yan tarafa çevirdiğimde oda arkadaşım olan Gökçe'nin hâla uyanmadığını fark ettim.Altın gibi sarı saçları bir tarafa dağılmış,gülümseyerek yatıyordu.Onu görünce anlamsız bir şekilde bende gülümsedim.Ve yorganımı üzerimden çekip Gökçe'nin yatağının baş ucuna ulaştım.Yüzünün önüne gelen sarı tutamlarını kulağının arkasına attığımda dudaklarının kenarı iki kenara kıvrıldı.Onun bu hâlini görünce bu sefer gerçekten kıkırdadım.Acaba şu an rüyasında kaçıncı erkekle flörtleşiyordu?
Bu düşünceleri bir kenara atıp ağır adımlarla banyoya doğru ilerledim.Elimi yüzümü yıkadıktan sonra yüzümü havluyla kuruttum ve yatağıma doğru ilerledim.Ve elime telefonu alıp ayılmak için sosyal medyada biraz vakit geçirdim.Yatağımdan çıkıp gökçeyi uyandırmaya gidecektim ki kapı çalma sesi duyduğumda zihnime kadar irkildiğimi hissettim.Sabah sabah kimsenin işi olmazdı veya hiç bir odanın kapısı çalınmazdı.Derin bir nefes verdikten sonra ağır adımlarla kapının önüne geldim.Kapıyı açtığımda karşımdaki Postacı Necmettin ağabeyden başkası değildi.Onu görünce tekrar bir nefes verdim.Rahatlamışçasına Necmettin ağabeye döndüm.
"Necmettin ağabey sen miydin ya?" dedim.
"Ne oldu İnci başka birisini mi bekliyordun?" Dedi yarı sorgular bir ifade ile.
"Yok abi yanlış anlad-"
"Açıklama yapmana gerek yok sabah sabah senin boş laflarını dinleyecek hâlim yok" dedi ve sertçe elini önüme uzatarak elime bir posta sıkıştırdı.
"Al bu postayı hadi iyi günler" deyip gözlerini devirdikten sonra hemen kapıyı kapattı.Neye uğradığımı şaşırmıştım.
"Hem sorguluyor hemde açılma yapma diyor!Çıldıracak bu adam beni" diye söylenerek yatak odasına doğru ilerlemeye başladım.Odaya geçtiğimde Gökçe'nin uyanmış meraklı gözlerle bana baktığını gördüm.
"Necmettin Ağabey mi?Hem söylenmenden Hem de o uğursuz adamın sesinde tanıdım" dedi bir parmağını bana doğru uzatarak.
"Evet ondan başka birisini mi beklediniz Gökçe hanım?" dedim Necmettin ağabeyi taklit ederek.Oda bunu anlayıp yüzüne en tatlı gülümsemesini kondurup bana baktı.
"Ee neymiş bari posta?" Dedi Gökçe.
"Bilmiyorum ki?Sormaya fırsat mı bıraktı lanet adam!Gel beraber bakalım içinde ne varmış?
Hemen yatağından fırlayıp yanıma yani halının üzerine oturdu.
"Hadi aç aç" dedi merakla Gökçe
Onu bekletmeden bir postayı onun önüne tutuşturdum.
"Al.Şansa bak 2 posta var bu senin nasibin" dedim.
Kendi önümdeki zarfı hızlı bir şekilde açmaya çalıştım.Ve zarfın için bir kağıt olduğunu gördüm.Hemen kağıdı elime aldım ve iki yana doğru açtım.Kağıdın üstünde Sevgili Gökçe Ulusoy yazıyordu.Kafamın uyuştuğunu hissettim.Evet bu erarmus başvuru sonuçlarımızdı.1 ay önce Gökçe,Elçin ve ben Erarmusa başvuru yapmıştık.Gökçe ve ben kardeş gibiydik.Annelerim arkadaştı,ve neredeyse küçüklüğümüzden beri arkadaştık.Ama elçinle ortaokuldan beri arkadaştık.Nasıl gökçeyi ben kız kardeşim gibi hissediyorsam,Elçinide öyle hissediyordum.Ortaokulda aynı sınıftık,lisedede ve evet üniversitedede.Şans hep üçümüz için gülmüştü.Ve bizde hep şansın peşinden gitmiştik
Bize bu fikri Elçin sunmuştu.Üçümüzde bu fikri elbetteki kabul etmiştik.Çünkü küçüklük travmalarımız,ailelerimiz,buradaki birçok kötü anımız bizi oraya gitmek için peşinden sürüklüyordu.Bir çok sebebimiz vardı oraya gitmek için. Bizde başvuru yapmıştık.Ve şuan hayatımızı değiştiren mektuplar önümüzdeydi.Ya gidecektik,ya da kalacaktık.
"Gökçe" diye mırıldandım.Gökçeye baktığımda ise o hâla zarfı açmaya çalışıyordu.Gökçe kafasını hafifçe havaya kaldırdı ve kafasını iki yana salladı.Ne olduğunu soruyordu."Gökçe bu Erarmus başvurumuz ve ben şuan senin mektubunu elimde" diyip mektubu ona uzattım ve önünde ki zarfı ise kendi tarafıma çektim.Gökçe bir anda afalladı ve sonrasında gözlerini sonuna kadar açarak."Ne!" Diye hafif bir çığlık patlattı."Gökçe kaderimizi belirleyen bir mektup Al kendininkisini oku bende bunu açmaya çalışacağım" deyip önüme döndüm.Ve zarfı açmaya çalıştım.Zarfı açtıktan sonra içinde ki kağıdı aldım.Ve Gökçe'nin gözlerinin içine baktım.O ise hâla kağıdını açmamıştı."Ne ya beraber açalım istedim" diyerek bana bir açıklamada bulundu.Ya şu bir kaç dakika içerisinde çok mutlu olacaktık ya da hayattan daha çok nefret edecektik.
"3,2,1 Aç!" Diye yavaşça söyledim.Ve kağıdı ikimizde aynı anda açtık.Hemen alt kısma bakmadım.En üst kısma baktım. Sayın İnci Yener yazıyordu.Ve hiç bir yazıyı okumadan en alt kısma baktım. 'Tebrikler!Erarmus Başvurunuz Kabul Edilmiştir.' Bu gerçek miydi? Ben hâla anın şokunu yaşarken Gökçe "İNCİİ KABUL EDİLMİŞİM" diye yüksek bir çığlık attı.Bana baktım ve o mutlu yüzü bir anda düştü."Kabul edilmedin mi yoksa?Sakın bak.Sakın kabul edilmedim deme İnci" hâla benden cevap gelmediğini anlayınca hemen elindeki kağıdı aldı ve kağıdı inceledi.Ben ise Gökçe'nin arkasındaki duvara odaklanmıştım.İnanamıyordum.Kurtuluyormuydum? O küçük kız çocuğu kurtuluyor muydu?
Kötü anılar geride kaldı dedi içimdeki çocuk. Yeni bir hayata başlıyoruz,sevin!Kurtulduk demi İnci? Diye sordu içimdeki çocuk.Dışarıdaki yüzü gülümseyen ama eve gelince gerçeklerle yüzleşen o kız dedi bana."Kurtulduk" diye mırıldandım.
Gökçe büyük bir çığlık attıktan sonra yandaki kızlar duvara 3 kez vurdu.Bu yeter artık susun demekti.Biz gökçeyle çok ses çıkardığımız için (Gökçe çıkardığı için) artık buna alışmıştık."Tamam!" Diye bağırdı Gökçe.Ikimizde bir anda gülmeye başladık. "Acilen Elçini ara" onunkiside gelmiştir.Biz Gökçe ile hukuk okuyorduk ama Elçin tıp okuyordu.Zaten Elçin gibi tatlı bir kıza tıp yakışırdı."Tamam tamam arıyorum" dedi Gökçe.Ardından telefonunu alıp Elçini aradı ve hoparlöre verdi."Alo!" Dedi arkadaki Elçinin sesini işitim."Elçin bize erarmus başvuru mektupları geldi sana geldi mi?" Diye sordu Gökçe.
"Evet dedi bağırarak."Geldi ve açtım.Size ne çıktı kabul oldu mu?"
"Evet kabul edilmişiz Elçin inanabiliyor musun?Kurtulduk be kızım" dedim.
"Bende kabul edilmişim kızlar "
"Ee ne zaman amerikaya gideceğiz ona göre instagram biografime amerika bayrağı koyacağım" dedi Gökçe ve saçlarını geri savurdu.Gözlerimi devirdim.Telefondaki Elçin "Gökçe kızım sen manyak mısın?Bir ay sonra gidebiliyoruz"
"Ne!" dedi Gökçe."Ciddi misin? Bak yalan atma kampüste peşini bırakmam seni tüm kampüste kovalarım görürsün sonra" Gökçe ile Elçinin bu hâline kıkırdadım.
"Kızım git İnciye sor inanmıyorsan?"
" İnci " dedi Gökçe
"Mallesef İnci öyle ama takılmayın bir ay dediğin ne ki?"
"Demi ya haklısın İncişko Demi demi"
Telefonun arkasındaki Elçinin sertçe yutkunuşunu telefondan bile duyabiliyordum.
"Evet,Evet"dedi Elçin tam anlayamadığım bir ses tonu ile.
12/06/2024
Bir Ay Sonra
"Gökçe yavaş!" Diye bağırdım Gökçe'nin arkasından.O kadar hızlı havalimanına doğru ilerliyordu ki uyarmam gerekiyordu.Evet amerikaya gitme zamanımız gelmişti.Üniversiteye en yakın olan Havalimani olan İzmir Adnan Menderes Havalimanına gelmiştik.Uçagımın kalkmasına son 30 dakika vardı.Rahat bir şekilde yetişebilirdik.Havalimanına yeni gelmiştik ve bekleme salonuna doğru ilerliyorduk.Ben ve Elçin arkada Gökçe ise en önde ilerliyordu.Gökçe heyecanını çok belli ediyordu.Heyecanli olduğu her halinden belliydi.Onun bu haline gülümsedim.Beraber koltuklardan birine oturduk.Ve telefonumla ilgilenmeye başladım.Telefonumla biraz ilgilendikten sonra telefonumu cebime attıp camdaki aya baktım.
O kadar güzel ve eşsiz bir şeydiki benim için aylar.İzmir her yerinde bir anım vardı.Her şeyin benim için bir anlamı vardı.Aydan gözlerimi çekip tam karşıma bakınca karşımda telefonu ile ilgileniyormuş gibi yapan birini gördüm.Elinde telefonu vardı ama tamda bana bakıyordu.Bu durumu garipsedim ama bana tatlı bir bakış ile baktığını görünce bende ona gülümsedim ve önüme döndüm.Ben önümde dönünce oda döndü."İnci,Gökçe hadi kızlar kalkın gidiyoruz vakit doldu" dedi ve hafifçe güldü.Gökçe ve Elçin kalktığında bende kalktım ve peşlerine takıldım.Ama o adamın gözleri hâla benim üzerindeydi.Ve biz kalktıktan sonra o ve yanındaki bir adam beraber kalktılar.
Yarım Saat sonra:
Kulaklığımı kulağıma taktım ve playlistimden rastgele bir şarkı açıp dışarıyı izlemeye başladım.Kulaklığımda Müslüm Gürsesten Nilüfer çalıyordu.Bu şarkı ile uzaklara dalıyordum.Küçüklüğüme gidiyordum.Bu Şarkının bazı kısımları sanki onun için yazılmıştı.
Sende bende kalanları
Her şeyi al bana beni geri ver
Bir şansım olsun
Başka yer başka zaman
Sensiz bir ömrüm olsun
Her şeyi al bir şansım olsun
O anları hatırlayınca gözlerimden bir göz yaşı firar etti.Gökçe ve Elçin hemen uyumuşlardı.Ondan onlar beni farkedemezlerdi.Zaten gece 01:30 olduğu için çoğu kişi uyumuştur diye düşündüm ama yinede ne olur ne olmaz diye arkamı döndüğümde tanıdık birini fark ettim.Tam arkamda bugün havalimanında gördüğüm adamı gördüm ve hemen önüme döndüm.Bu adamın burada ne işi vardı?
13 Saat Sonra:
Ve evet inme saatimiz gelmişti.Bu 13 Saat içerisinde uyumuştum.Gerçekten 13 Saat boyunca full uyuduğum için yeterince enerji depolamıştım ama bununla birlikte baş ağrısına gelmişti.Kızlarla beraber uçaktan indik.Ve gerçekten hayatım boyunca aldığım en derin nefesi aldım ve dedimki 'Bitti İnci artık rahatsın,onlar yok.'
"Kızlar yeni hayatta hazır mısınız" diye mırıldandi Elçin.
"Evet!" Dedi Gökçe.
"Hiç olmadığım kadar dedim.Gökçeye eşlik ederek.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Bölüm Sonu sizlere bazı sorularım var hadi bakalım!
1)Karakterleri Nasıl buldunuz?
2)İnciyi sürekli takip eden gizemli kişi sizce kim?
3)Sizce bundan sonra ne olacak?
Lütfen cevaplayın ballarım umarım kitabı kurguyu beğenmişsinizdir.Bir hatam olursa lütfen yazmayı unutmayın.Sizleri sizden daha çok seviyorum.Bu kitaba bir şans vererek başladığınız için teşekkür ederim.💕
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Diğer sosyal medya platformlarım:
Tiktok:luvs.books