2 gün önce İstemiyorum ya istemiyorum zorla mı ?” Derken elim ayağım titriyordu. Duyduklarıma inanamıyordum. Babam denen adam yüzünden hayatım kayacaktı. Ve üstelik annem de sesini çıkartmamıştı. İzin vermişti ama nasıl izin verir anlamıyorum. Kafayı yiyeceğim sanırım.
“ sana isteyip istemediğini sormadım pazar günü geliyorlar. O zamana kadar hazır ol. Ve ayrıca bağırmayı kes yoksa ben keserim ve emin ol evleneceğin gerçeğinden daha kötü olur senin için.” Deyince kan beynime sıçradı resmen. Sonrasında da söylenmeye devam etti. “ Gerçi evlenmenin neresi kötü anlamadım ki.” Ve çıktı gitti.
....
Bugün pazar. Yani beni isteyecekleri gün. Hacettepe Tıp'ı kazandıgımı gördüğüm gün hiç böyle şeyler yaşayacağımı düşünmemiştim. Üzüleceğimi, mutsuz olacağımı hiç düşünmemiştim. Ama düşünmediğim şeyler başıma geldi. Hayat beklemediğim yerden vurdu. Okuluma devam edemeyeceğim gerçeği koyuyordu en cokta. Neden böyle olmuştu? Ne eksikti? Anlayamıyorum. Aklım almıyor.