Arda pencereyi yavaşça açtı. Soğuk gece havası odaya doldu. Kuzgun hiç kıpırdamıyordu.— “Sen… konuşabiliyor musun gerçekten?” diye sordu Arda.Kuzgun başını yana eğdi.— “Ben bir haberciyim. Adım Khar.”Arda yutkundu.— “Haberci… neyin?”Khar kanatlarını açtı. O an odadaki gölgeler hareket etti. Duvarlar sanki nefes alıyordu.— “Gölgeler Âlemi’nin.”Arda’nın göğsündeki mühür aniden parladı. Acıtmıyordu ama içten içe yanıyordu.— “O mühür,” dedi Khar, “dünyalar arasındaki kapıyı açabilen üç anahtardan biri.”— “Ben normal biriyim!” diye bağırdı Arda. “Büyü falan yok, yanlış kişiyi seçtiniz!”Khar sert bir sesle cevap verdi:— “Mühür yanlış kişiye gelmez.”Bir anda Arda’nın odasındaki ışık söndü. Her yer karardı. Sonra… gölgeden eller yerden yükselmeye başladı.— “Onlar seni buldu,” dedi Khar.— “Şimdi seçim zamanı, Arda.”— “Ne seçimi?!”— “Ya bu dünyada kalıp yok olacaksın…”Khar gözlerini Arda’ya dikti.— “…ya da benimle gelip kim olduğunu öğreneceksin.”Gölge eller Arda’nın ayak bileğine dokunduğu anda mühür alev gibi yandı.Arda gözlerini kapattı ve bağırdı:— “GELİYORUM!”Dünya parçalandı.
Bölüm 1
2 bölüm KUZGUNUN MESAJI
