'Her bitiş bir başlangıç falan değildir. Her bitiş bir bitiştir.'
Song: Rammstein - Sonne
Odanın kapısını kendine doğru çekip yürümeye başladığında duyulan tek ses yağmurun sesiydi. Bakışları odayı taradı. Karanlıktı. Bir odanın alması gereken belli bir ışık miktarı vardı. Bu odaya hiç ışık uğramamış gibiydi.
"Bay X?" dedi tereddüt ederek. Işığı her an bozulacak olan lambanın yanında oturuyordu. Onu görmüyordu ancak güldüğünü hissedebiliyordu.
"Geldim.." dedi tek solukla. "Beni istediniz, size geldim."
Bay X ellerini göğsünde buluşturdu. Bir süre sessiz kaldı. Ayağa kalktığında lambanın olduğu masaya yürüdü. Masada üzerindeki tozlara bakılırsa eski yıllardan kalma bir müzik aleti vardı. Bay X bir düğmeye bastı. Müzik neredeyse duyulmayacak bir tonda çalmaya başladı.
"Hiç sorguladınız mı?" dedi Bay X bir adım atarak. "Neden sizi buraya çağırdığımı merak etmediniz mi? Kendinize bu adamın benimle ne işi olabilir demediniz mi? Gözlerinize bakacak olursam bu sorgulamayı defalarca yapmışsınız."
"Bay X-"
"Size sorularınızın cevabını vereceğim." Elinde tuttuğu bardaktan bir yudum aldı. "Bu oda da yaşanacakları sadece biz bileceğiz."
Bay X elindeki bardağı usulca masaya bıraktığında birkaç adım atarak kızın üstüne doğru yürüdü. Yüzünde şeytani bir gülümseme vardı.
"Bu geceyi herkes bilecek ama konuşulmayacak. Bu gece öleceksiniz." diye fısıldadı. Kız odaya girdiği andan beri ilk kez Bay X'in yüzüne cesur bir ifadeyle baktı.
"Ama sanırım siz bunu zaten biliyorsunuz."
Ölüme yürümek korkakların işi midir diye fısıldadı.
Ben korkak değilim, hiç olmadım. Bu söz kesinlikle yanlıştı ya da ben kendini cesur sanan bir aptaldan ibarettim.
Ve Öhöm! Öhöm! Ben geldim. Hep vampir temalı hikayeleri yazan insanlara özenirdim. Şimdi neden bende yazmayayım dedim. Giriş bölümü sizlerle. Spoiler vermek isterdim ama gizemini koruyan bir hikaye olsun istiyorum.
Hikayeyi beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın.
Umudunuz yok olmasın zira bu hikaye de ihtiyacınız olacak.
-Özlem