Bu gün bir çok şeytan için özel bir gündü çünkü sınıflandırma yapılacaktı İki tür şeytandan hangisi olacağınıza karar veriliyordu birinci tür insanların kötü şeyler yapmasını sağlarken ikinci tür ölen kötü insanlara cehennemde ceza verip acı çekmelerini sağlıyordu ben kötüleri cezalandırmak istiyorum ama bunu cehennemde değil dünyada yaşarken yapmak istiyorum ama baş şeytan buna izin vermiyor ama ben kararlı bir şeytanım istediğimi elde edicem cehennemden kaçıcam ve dünyaya gidicem dünyada normal bir insan gibi yaşayıp kötü insanlara acı çektiricem ama bu kadar şeytanın arasında nasıl kaçıcam baş şeytan tüm şeytanları görevlendirilecek görevledirilmeden kaçmam gerekiyor yoksa asla kaçamam bir şeytanın verilen görevi beğenmeyip ortalığı karıştırmasını umdum ve umutlarım boşa çıkmadı biri ceza verme görevini beğenmeyip itiraz ediyor ve banada kaçma fırsatı oluşuyor herkes tartışmaya odaklanmışken aradan yavaş ve sessiz şekilde sıyrıldım sonra hemen koşmaya başladım çünkü yokluğum fark edilirse işim biter cennet ve cehennemi ayıran köprünün yanına geldiğimde aniden durdum burdan sonra ne yapacaktım planımın bazı eksikleri vardı bir şekilde dünyaya gitmem gerekiyordu çünkü yokluğum her an farkedilebilirdi bir kapı gördüm kapıdan insanlar geliyordu sonrada köprüden geçip ya cehenneme yada cennete gidiyorlardı düşünüyorum dünyadan cennete ve cehenneme gidiliyorsa cennet ve cehennemden de dünyaya gidilir ama insanların dikkatini çekmeden nasıl gidicem kapıya önce cennet tarafına geçtim cennet tarafından kapıya gidiyorken birine çarptım bu beş altı yaşlarında bir kız çocuğuydu onu ilk gördüğümde düşündüm böyle küçük bir kız neden ölmüştü gitmem gereksesede merakım izin vermedi kıza sordum sen bu küçük yaşında neden buradasın kız cevap verdi maalesef savaşların insana veya yaşa acıması yok kızın kurduğu bu acı ama öz söz içimi param parça eti çok üzülmeme rağmen bir şey yapamayacağım için kapıya doğru koşmaya başladım kapıya vardığım zaman beyaz bir ışık vardı korkmama rağmen kendimi o beyaz ışığın içine atım ve uzun bir süre o beyaz ışığı görmeye devam etim ve sonunda da bilincimi kaybettim uyandığımda başımda bir çok insan toplanmıştı ve bir mezarlığın içinde ki bir ağacın kenarında yerde yatıyordum kalabalığın içinden biri bana bir şişede su uzatı ve iyi olup olmadığımı sordu iyi olduğumu söyledim ve suyu alıp teşekkür etim insanlar şeytanların hep kötü olduğunu düşünürler ama aslında şeytanlar sadece kötü insanlara karşı kötüdürler ve insanların kötü olmasını sağlayan şeytanlar bile iyidir insanların kulağına kötü şeyler yapmalarını söylerler ama zaten iyi insanlar bu sese kulak asmayıp iyilikten vazgeçmeyecektir yani aslında kötü şeyler yapmamızı sağlayan şeytanlar iyi ve kötü insanları tespit etmek için görevlendirilirler iyi insalara karşı çok nazik ve iyidirler ayağa kalktığım zaman arkama baktım ve yere yansıyan gölgemde bir şeytan olduğum gözüküyordu
aniden korktum çünkü tam olarak insan kılığına girememiştim on beş on altı yaşlarında bir genç kız gibi görünsemde gölgemi insan kılığına sokamamıştım kılığımın mükemmel olduğunu sanıyordum her şey ayarlanmıştı dünyaya özel bir görev için gitme durumuna karşı insan vücutları kimlikleri hayatları ve verileri yani normal bir insanın olması gereken her şeyi telefonu bile ama anlaşılan gölgeleri insan kılığına sokamamışlardı çünkü dünya ulaştığın an insan kılığına bürünüyorsun anlaşılan gölgeler her türlü gerçekleri gösteriyordu ama düşündüm şimdi ne yapacağım mezarlıktan çıktım nereye gideceğimi ve ne yapacağımı düşünürken bana su veren kadın merhaba istersen seni evine kadar bırakıyım ama benim insan kılığımın ne bir ailesi nede bir evi vardı dünyada ben yetim ve evsizdim bu yüzden kadına bir ailem olmadığını ve sokakta kaldığımı söyledim okula gitmiyor ve çöpçülük yapıyordum kadın bu sözleri duyunca aniden bana sarıldı