Bana doğru geldiğini gördüğüm an gözlerimi kocaman açtım . Geriye doğru sendeledim ve birden hızlıca gelip kolumdan tuttu.
-Aman dikkat yine çiçeklerin üzerine düşme.
Elindekini göstererek
-Toprağı havalandırman için getirmiştim.
Kendisi keskin çubuğu toprağa batırıp çıkardı. İçimi o kadar korku kaplamıştı ki o şeyin toprağı havalandırmak için olduğunu bile unutmuştum. Yüzüme bir gülümseme kondurdum.
-Teşekkürler.
-Bir an korktun sanki.
-Benmi?... yoo korkmadım.
Gülerek bana baktı. demir çubuğu bir kenara bıraktı. onun bu hareketi beni tedirgin etti. Gözlerimin içine içine baktı. Evet bu gözler tıpkı dün geceki gibiydi ama beni ikilemde bırakan sesiydi sanki dün gecekinden farklı çıkıyordu. Gözlerime bakmaya devam ederek bana adım adım yaklaştı. Aniden bir hareketle gözlerimi ondan ayırdım ve
-Benim içeride işim var .
diyip ordan uzaklaştım. Arkamdan bir gülme sesi geldi. Birden durup ona döndüm.
-Ne gülüyorsun sen
Bana bakarak tekrar yanıma geldi
-Neden benden korkup kaçıyorsun?
-Sen kimsinki senden korkacağım ben.
-Bana öyle geldi demek ki prensesim.
-Sen sadece bir korumasın işini yap.
Bunu dememle birlikte şatoya girdim. Babamın hazırlanmış olduğunu gördüm.
-Nereye baba
-Bir taç giyme balosuna davetliyim istersen sende gel
-Teşekkür ederim baba ama selenaya bakacağım sen git.
-Dikkatli ol kızım Rawen seni korur.
-Hoşşçakal baba
Babamın gitmesi beni rahatsız etmişti. Balkondan baktım Rawen çiçeklerle uğraşmaya devam ediyordu. Selenanın odasına girdim. Hemşirelere durumunu sordum.
-çok kan kaybetmiş ama iyi uyumaya devam edecek
Selenanın yanında biraz durdum o benim yüzümden bu haldeydi bunun vicdan azabını çekiyordum. Havanın biraz kararmasıyla odama döndüm. Cam tamamen açıktı. Cama yöneldim dışarıya baktım. Daha sonra camı kapattım.
Burnuma o tanıdık koku geldi. Rawenin kokusu. Arkamı dönmeye korkuyordum sadece camdan dışarıya bakmaya devam ediyordum.
-Beni özledinmi prenses Laura?