AYNADAKİ YÜZÜME BAKMAK, HER SABAH AYNI AĞIR SANCIYI GÖĞSÜME OTURTUYORDU. YÜZÜMDEKİ SİVİLCE İZLERİ, KALIN CAMLI GÖZLÜKLERİM VE BİR TÜRLÜ ŞEKİL ALMAYAN KIVIRCIK SAÇLARIMLA BU EVİN SADECE GÖLGESİYDİM. BEN LEYA. KENDİ EVİNDE VE OKULUNDA VARLIĞI BİR YÜK, YOKLUĞU İSE BİR FERAHAT OLARAK GÖRÜLEN O ÇİRKİN, DIŞLANMIŞ KIZ.
KAPIM SERTÇE VURULMADAN AÇILDI. ANNEM MİA, ELİNDE ZOE’NİN İPEK DANTEL ELBİSESİYLE İÇERİ GİRDİ. BANA BAKIŞINDAKİ O SOĞUKLUK, EVİN HER KÖŞESİNE SİNMİŞTİ. "LEYA, HÂLÂ HAZIRLANMADIN MI?" DİYE DIŞARIDAN BİRİNE BAĞIRIR GİBİ ÇIKIŞTI. "ABLAN ZOE'NİN BUGÜN OKUL MÜZİKALİ PROVALARI VAR. BAK SABAHTAN BERİ NE KADAR IŞILDASIN DİYE UĞRAŞIYORUM. ŞU ODANIN HALİNE BAK, BİRAZ ABLAN GİBİ KENDİNE ÇEKİ DÜZEN VER!"
ANNEMİN GÖZLERİNDE ZOE HER ZAMAN BİR PRENSES, BİR GURUR ABİDESİYDİ. SARIŞIN, MAVİ GÖZLÜ, OKULUN EN POPÜLER KIZI OLAN ABLAM ZOE, ANNEMİN BU HAYATTAKİ TEK ESERİYDİ. BEN İSE SADECE AYAK ALTINDA DOLAŞAN, GÖRÜLMEK İSTENMEYEN BİR HATAYDIM. BABAM ARTHUR İSE HER ZAMAN OLDUĞU GİBİ SES ÇIKARMADAN GAZETESİNİN ARKASINA SIĞINMIŞ, EVDEKİ BU ADALETSİZLİĞİ GÖRMEZDEN GELMEYİ SEÇMİŞTİ.
"GELİYORUM ANNE," DİYE FISILDADIM.
OKUL BİNASINA ADIM ATTIĞIMDA AŞAĞILAYICI ÇIĞLIKLAR, FISILTILAR VE GÜLÜŞMELER ANINDA BAŞLADI. OKULUN POPÜLER KİRLİ SÖZLÜSÜ ETHAN VE ONUN EKİBİNDEN SELENA, KORİDORUN ORTASINDA BENİ GÖRÜR GÖRMEZ YOLUMU KESTİ.
"O MUCİZEVİ ÇİRKİNLİK YİNE ARAMIZDA!" DİYE BAĞIRDI ETHAN, ELİNDEKİ MEYVE SUYUNU BİLEREK SIRTIMDAKİ ÇANTAMA DÖKERKEN. İSE KAHKAHALARLA BANA BAKIP, "ZOE BÖYLE BİR MÜKEMMELLEŞMEYKEN SENİN NASIL O KANDAN ÇIKTIĞIN GERÇEKTEN BİLİMSEL BİR MUCİZE LEYA!" DEDİ.
KORİDORDAKİ HERKES GÜLÜŞÜRKEN ABLAM ZOE SADECE UZAKTAN BANA BAKIP OMUZ SİLKTİ VE YANIMA BİLE UĞRAMADAN ARKADAŞLARININ YANINA YÜRÜDÜ. KENDİMİ SINIFIN EN ARKA SIRASINA ATTIM. GÖZYAŞLARIMI İÇİME AKITIRKEN, AŞAĞILANMANIN VE SEVİLMEMENİN AĞIRLIĞIYLA BAŞIMI SIRAYA GÖMDÜM.
ANCAK HENÜZ KİMSE BİLMİYORDU; BU GÖLGELERİN İÇİNDEN ÇIKACAĞIM GÜN VE KALBİMİN EN DERİNİNE DOKUNACAK O İKİ KİŞİYLE KESİŞECEK KADERİM, TAM DA BU KARANLIKTA YAZILMAYA BAŞLIYORDU...
