Giriş bölümüyle merhaba✨
Gece, her şehrin üzerine aynı karanlığı bırakır derlerdi. Ama hiçbir karanlık birbirine benzemezdi. Bazı karanlıklar yalnızca güneşin yokluğu değildir. Bazıları sıradan hayatların arasına sızan, fısıltıyla büyüyen, gazetelerin sayfalarına sinen bir efsaneye dönüşür.
Lara Demir eski bir dosyanın üstünde gezdirdi ellerini öylece, dosyanın üstünde ki tozlar sanki geçmiş yılları anımsatır gibi öylece duruyordu.
Lara, masasının üzerine bırakılmış kalın dosyaya uzun süre dokunmadı. Parmak uçları kapağın üzerinde gezinirken, odanın sessizliği kulaklarını rahatsız edecek kadar büyümüştü. Pencerenin ardından içeri süzülen solgun sabah ışığı, dosyanın köşelerinde biriken tozu görünür kılıyor; sanki yıllardır kimsenin cesaret edip dokunmadığı bir mezarı aydınlatıyordu.
Derin bir nefes aldı.
"Bu dosyayı tekrar açmak gerçekten doğru bir karar mı?" diye fısıldadı kendi kendine.
Cevap veren olmadı. Ama sessizlik bile ona huzur vermiyordu.
Yıllar önce kapatılmıştı. Üstelik sıradan bir cinayet dosyası değildi bu. Sayısız insanın peşine düştüğü, onlarca dedektifin çözmeye çalışıp başarısız olduğu, sonunda da tek cümleyle rafa kaldırılan bir dosya...
"Şüpheli öldü."
Ne kadar garipti. Bir insan ölünce dosya kapanabilirdi. Ama sorular ölmezdi.
Lara gözlerini kapattı. İçindeki o tuhaf his yine ortaya çıkmıştı. Mantığı, "Geçmişi kurcalama." diyordu. İçgüdüleri ise tam tersini fısıldıyordu.
Bir şey eksik.
İşte onu rahatsız eden de buydu. Dosyada eksik olan şey delil değildi. İfade değildi. Tarih değildi.
Gerçeğin kendisiydi.
"Ya herkes yanıldıysa?" diye mırıldandı.
Bu düşünce bile ürperticiydi. Çünkü eğer Gölgelerin Efendisi gerçekten ölmemişse... yıllardır herkes, ölü sandığı bir adamın gölgesinin içinde yaşamaya devam ediyordu.
Lara dosyanın kapağını iki eliyle kavradı. Birkaç saniye tereddüt etti. Sonra gözlerindeki kararsızlık yerini inada bıraktı.
"Gerçek ne kadar karanlık olursa olsun..." dedi kendi kendine.
"...bir dedektifin görevi, o karanlığın içine yürümektir."
Ve dosyayı açtı.
Giriş bölüm sonu