Bölüm 1

Gece yarısıydı. Şehir neredeyse tamamen sessizdi, yalnızca uzaklardan gelen bir trenin boğuk sesi duyuluyordu.Ay, gökyüzünde kocaman ve parlaktı. Ama apartman çatısında oturan Elif, ayı değil, sokağın köşesindeki tek lambanın altında duran gölgeyi izliyordu.Gölge bir insana benziyordu… ama hareket etmiyordu.İçindeki korku “içeri gir” diye fısıldasa da, gözlerini ondan ayıramıyordu. Nefesi daralmaya başlayınca içeri girdi, uyumaya çalıştı. Ama uyuyamadığı için tekrar çıktı. Gölge sabah ezanına kadar orada, kıpırdamadan kaldı.Sabah ezanıyla birlikte gölge yavaşça silinmeye başladı. Ama bu sıradan bir yok oluş değildi; gölge yukarı doğru dağılıyordu, sanki görünmez bir şeye çekiliyordu.Tam o sırada apartmanın çatısına küçük, yuvarlak, metalden yapılmış bir nesne düştü. Üzerinde anlam veremediği semboller vardı.