Gökyüzüne doğru bak

"Hayır anne istemiyorum " göz yaşlarımı tutamammıştım gözümü intikam bürümüştü Emre abimden nefret ediyordum bana yaptı bu şey affedilemezdi hayatımı karartmıştı onların aşkı yüzünden kendimden 3 yaş büyük bir adamla evlenmek zorundaydım bu kabuledilmiyecek bir seydi ama ne olsa da bu benim kaderidi nefret dolu bakışlarla abime baktım o da susuyordu neden benim hayatımı karmıştı bir de susuyordu " senin aşkin yüzünden benim hayatım kararıcak abı ilyas abı bir sey de lütfen " faydasizdi olan olmuştu Elif denilen o kızın babası emre abim ile Elif'in evlenmesini istemiyordu kimse istemiyordu ama onlar aşık olmuşlardı ne kadar üzülsemde benim hayatımı karartamazdı bir hışımla odadan cıktı 18 yaşındaydım doğduğumdan beri annem ve babama hiç terbiyesizlik yapmamıştım kızdıklarından değil kendime yakıştırmıyordu ama artık yeter neden benim başımda patlıyordu bu olay isyan etme zamanı bendeydi " baba lütfen izin verme baba ben istemiyorum lütfen " babam bizi çok severdi sevgimiz karşılıklıydı kabul etmemesini beklerken kabul etmişti saçmalıyordu olamazdı bu evlilik