Gözümü ilk açtığım zaman sanki gökyüzü bana baktığını hisseddim tabiki ileride olanları bilmiyodum ama çok iyi zaman da ada maalesef ki belli oldu......
Zaman geçti gökyüzü bulutları,bulutlar gökyüzünü kovalıyordu şaşırmadım.çünkü zaman tıpkı ona benziyordu.
Bir ailede büyüdüm onlar benim gözümü açamadılar sanki o perde inat etmiş ama açamamış gibiydiler.gariptiler.onlar yapamadılar.
İLK OKULA BAŞLADIĞIM ZAMANLAR,
ilk okula başladığım zaman sanki insanlar gariptiler.hani zengin fakirden nasıl kaçıyosa oda oydu.ilk başta anlayamadım ama sonradan anladım ki benim için o hayat bitmişti.....
Kalbim o insanları zamanında inanmıyordu,umursamıyordu.kalpsiz büyüdüm diyelim ilk zamanlar için.son zamanlara doğru sanki kalbim birşeyler demek istiyordu ama cesaret edemedi.insanlara,ailesine,arkadaşlarına herkese o soğukluğu şu an hissedemiyorum.çünkü zamanındaki soğukluk birer gerçeklik değil kalpte duran ve herşeye dik durandı.onu tutamadım hani derler ya "hayatım film şeridi gibi önümden geçti(gibi bişey)"ben ona inanmazdım ama orta okula geçtiğde nerde dediğim zamanım onun için oldu.onu şu andan itibaren özlüyorum.çok iyisi ama herkes gibi O soğukluk ta gitti.
AMA BİLMİYORDUM Kİ ORTAOKULDA KAYBETCEKLERİMİ
ORTAOKULA GEÇERKEN KAYBETTİKLERİM,
Kaybettiklerimi burada çok açıklayamam ama biraz dahi olsa açıklayabilirim.
Neşem;eski neşem yok tu herşeye gülen kız yoktu herkesi neşelendiren kız yoktu.çünkü herkes gitmişti.çünkü insanlar onu benden almıştı.çok görmüşlerdi neşemi.gram dahi olsa içimdeki yangınları biliyorum ama neşe onlar için yetmedi..
Sevgi;artık bitmişti.kimseye sevgim kalmamıştı.En çok buna üzülüyorum biliyor musunuz.insanlara karşı sevgim kalmamıstı.herkesden sevgi beklerken olanlar sevgi veremezdiler...
Güven;en çok üzüldüğüm de bu biliyor musunuz.sevgiden sonra bu diyebilirim.gram güven bırakmadılar.sanki bıraksalar birşey değişcekmiydi?belki güvenirmiydim?belki sevip onların bana güvenmesini bekleye bilirmiydim?sanmıyorum.çünkü insanlar onu bırakmadılar
Arkadaş canlılığımı;hepsinden sonra onlarında gidiceni sanmıyordum.beklemiyordum.en çok onlara güvenmiştim ama onların hepsi beni kaybettirdi.tıpkı neşemin, güvenim, sevgim herşeyimi onlar yüzünden kaybetmem gibi.ama teşekkür ederim ki bana hayattı ve adımlarıma dikkat etmemi öğrettiniz.siz unuttunuz dimi bana yaptıkalrınızı ama ben...son bir kaç satır daha yazarak konuyu bitirmek istiyorum.ben size ne yaptıysam o iki yüzünüzün birini kullanmanız için yaptım.ama genede hayatı iyisiyle kötüsüyle ögrettiniz ama en çok kötüsünü size acıyorum çünkü tam bir zavallıydınız...hepsi bu,bitti...
Birkaçını anlatabilirim devamını belki anlatmayı beceremem.belki şu ana kadar iyi anlatamamısımdır kişiden kişiye değisebilir ama benim gözlerimin gördüğü hikaye tamamen bu.......