Gökçin yattığı yataktan kalkarak etrafına baktı.
Burası yattığı yer değildi.
Kimse de yoktu.
Yavaş bir şekilde yataktan indi.
Minik adımları ile içeriye adımladı.
“Yetta” dedi.
“Gökçin babacım uyandın mı?” dedi.
“Uyandım” dedi.
“Gel bakalım kahvaltı yapacağız” dedi.
Gökçin masaya ilerleyip sandalyeye çıktı.
Masaya baktı. Her şey vardı.
Yekta yemekleri hazırlarken bir yandan Gökçini izliyordu.
“Yettaa bu ne?” diyerek bir şeyi gösterdi.
“Bal o Gökçin” dedi.
“Tadı naşıl?” dedi Gökçin.
Yekta ekmekten bir parça kesip bal sürdü. Ve Gökçin'e uzattı
“Tesettür edeyim” dedi Gökçin.
Gökçin ekmekten bir ısırık aldı.
Ağzına yayılan tat ile tebessüm etti.
Çocuk neşesiyle kıkırdadı.
“Bu çot düzel” dedi.
Yekta güldü.
“O zaman bir sürü bal alalım sen ye ve büyü” dedi Yekta.
“Ben büyüt değil miyim?” dedi.
“Büyüksün ama daha fazla büyümen gerekiyor” dedi Yekta.
Gökçin kafasını sallayarak ballı ekmeğini yemeye devam etti.
“Günaydın” diyerek mutfağa girdi Gökay.
“Günaydın Dotay” dedi Gökçin.
Gökay güldü. “Dotay ne kız?” dedi.
“İşmini söylüyoyum” dedi Gökçin.
“Sanki doğru söylemiyorsun gibime geldi” dedi.
“Gökay karışma kızıma” dedi Yekta.
Gökçin, babasının bu hareketi ile tebessüm etti.
Annesinin eşi vardı.
Ama hiç babası gibi hissetmemişti.
Bu çok farklı bir duyguydu.
“Günaydın herkese” diyerek mutfağa girdi Sena.
Arkasından Mustafa ve Evrende girdi.
“Günaydın Şena, Muştafa ve Evyen” dedi Gökçin.
Hepsi tebessüm etti.
Onlar da çok mutluydu.
Yekta, uzun bir süreden sonra mutluydu ve bu Gökçin sayesindeydi.
Herkes masaya oturduğunda kahvaltıya başladılar.
Yekta bir ballı ekmek daha sürüp Gökçin'e uzattı.
“Tesettür edeyim baba” dedi.
Herkes dondu kaldı.
Yekta durdu.
Duyduğu kelime ile kalbi hızlandı.
Doğru duyup duymadığını düşündü.
“Gökçin” dedi.
Gökçin herkes sustuğu için ona kızacaklarını düşündü.
Gözleri doldu.
“Lütpen bana kısmayın” dedi.
Herkes durdu.
“Gökçin biz sana kızmayız. Biz mutlu olduk. O yüzden ne diyeceğimizi bilemedik” dedi Mustafa.
Yekta ayağa kalktı ve kızının yanına geldi.
Gökçin korktu.
Vuracakmıydı?
Yekta kollarını uzattı.
Gökçin anlamadı.
“Sarılabilir miyim?” dedi.
Gökçin babasının kollarına uzandı ve ona sarıldı.
“Teşekkür ederim kızım” dedi Yekta. “Rica edeyim baba” dedi Gökçin.
Hepsi tebessümü ile onları izledi.