İki gün geçmişti. Ve bugün büyük gündü.
Yekta’nın elleri titriyordu.
“Aç artık abi” dedi Gökay. Sesinin biraz yükseldiğini hissetmişti. Ama artık çok geçti.
“Bağırma Gökay” dedi Mustafa.
“Ama aç artık sende” dedi sonradan.
Yekta zarfı açıp derin bir nefes aldı.
Bu sırada Gökçin koltukta olanları izliyordu. Minik ayakları sallanıyordu.
Yekta hızlıca yazıları okudu. Ve gözü o satırlara ilişti.
Yekta Pomay ile Gökçin Yazar arasındaki biyolojik baba-kız bağı %99,9 uyumlu bulunmuştur.
Yekta'nın gözünden bir damla yaş düştü. Bu ağlama kızından ayrı geçen dört sene içindi.
Yekta, Gökçini korkutmamaya çalışarak yanına yaklaştı.
“Gökçin” dedi.
“Şen şimdi menim babam mışın?” dedi.
“Evet babanım” dedi.
“Peti niye beni hiç dörmeye delmedin?” dedi.
Yekta ne diyeceğini bilemedi.
“Çünkü” deyip sustu.
“Bizim çok işimiz vardı Gökçin. O yüzden gelemedik yanına ama artık hep seninleyiz” dedi Evren.
“Tesettür edeyim” dedi Gökçin.
Hepsi tebessüm ederek ona baktı.
Bu kız bu aileye çok şey öğretecekti.