Asenadan
Murathanla konuşmamızdan tam 10 dk geçmiştiki barbonun araba göründü durunca hemen kapısını açtım bide ne görim " yuh yol geçen hanımı lan bu araba" barut timin yarısı buradaydı hemen herkesi daha çok sıkıştırıp oturdum " sür murathan aa Zeynep abla nasılsın" iyi asenacım sen" "iyi valla" "ayıp oluyo ama komutanım bize merhaba yokmu" derin soluk çektim ve sinirle "nasılsın zülfikar" iyi valla komutanım" onlar araların da konuşmaya başlayınca ve önüme dömdüm o sırada önde bana bakan bir kız gördüm bu murathanın anlattığı gökçen olabilirmi acaba gökçen " merhaba ben gökçen" "merhaba bende asene,Murathan bugün alacaığın kişi gökçenmiydi" "evet komutanım oydu" başımı salladım bu sırada gökçenin evine gelmiştik gökçen arabadan imaden hemize görüşürüz demişti o indikten sonra bende inip gökçenin yanına gittim