İçeriğe geç

Gizliden Açığa

Bölüm 4 · 3 dk okuma

Gizliden Açığa

Bölüm 4

"Unutulan kimlikler"

Karanlık bi odada tanımadığım bi yabancı ile kalmıştım ve artık ortağız diyor ne komik bi şaka böyle

Adam kolunu boğazıma gelecek şekilde koydu sıkmıyordu ama varlığını belli ediyordu gerginliğim hat safaya ulaşmıştı ağzımdaki elini çekmiyor ve arada kulağıma bişeyler sıfıldıyor

" sizce psikolog hanım sayın savcımız Koray beyin odasında ne yapıyordu? " çırpınmaya çalıştıkça boynumda ki eli biraz sıkıyor sonra geri bırakıyordu İçeriden konuşma sesleri geliyor ve Koray'ın kahkahaları odada yankılanıyordu. Ellerimi adamın ağzımı kapatan elinin tam üstüne yerleştirip elini yavaşça çektim ve boynumdaki elinide eş zamanlı olarak çekti arkamı dönmek bana bunu yapan ve bana asılsız mektuplar gönderen kişi ye bakmak istediğimde adam omuzlarım dan tutuyor arkama dönmeme engel oluyordu. Konuşmak istiyordum ama boğazıma yumru oturmuş gibi sanki lal oldum bi türlü bişi diyemedim

Odanın içinde bi hareketlilik oldu ve ardından kapı kapanış ve kilitleniş sesi SİKTİR! ben bu adamla karanlık bi odada onu geçtim Koray'ın odasındamı kitli kalmıştım. Adam ellerini omuzundan çekti ve arkaya doğru adım atarak aramızda mesafe açtı ve bende rahat bi nefes almıştım ellerim boğazıma götürerek Soluklanmaya başladım. Arkamı döndüm ama adamı göremiyorum

" Kimsin? " sesim kısık çıkmıştı duyamayacak kadar.

" Asil adım Asil Alaric Kara " oda bana uyum sağlarcasına sesini kısaltmıştı

" beni tanıyorsun beni nerden tanıyorsun Asil Alaric? "

" seni nerden mi tanıyorum ikizinin mavişi babasının birtanesi annesinin ise ölen kızı seni nerden mi tanıyorum? " bu kadarını beklemiyordum benim hakkımda bu kadar bilmesini beklememiştim.

" Asil Alaric kara sana soru sordum ailemin bana nasıl seslendiğini değil ve şimdi bana doğru düzgün cevap veriyorsun " Asil sıkılmış gibi oflayıp durudu

"Çok sıkıcısın ma belle moi " bana doğru bi adım yaklaşmıştı bende refleks olarak bi adım geriledim

" sakin ol ma belle moi sana zarar vermem benden sana zarar gelmez hemde Asil Alaric Karanın ma belle moi'sisen "

" Daha yüzünü görmediğim ni adamdan nasıl güven bekleye bilirim Asil Alaric ve ben ma belle moi değilim artık o neyse ve ben senin asla ma belle moi'n olmam " arkamı dönüp kapının kulubunu aradım ve bulduğum gibi açtım içeri ışık girmesi ile gözüm kısılmıştı ve etrafa bakmaya başladım ve ardımda içeri ışık sızan odaya ve adama baktım uzun boyluydu ben 1.73 olmama rağmen boyu uzun geliyordu kesinlikle 1.90 vardı sırık boylu herif . Baştan aşağı süzdükten sonra bakışlarım bakışlarıyla kesişti kara gözleri mavi gözlerime odaklanmış bi şekilde bakıyordu elimle arkamdaki kapıyı daha da geriye ittim ve içeriye daha çok ışık girmesini sağladım . Sert ve kemikli çene hattı ve hafif çekik gözleri bağzı saç tutamları anlına dökülüyor ve gerçekten yakışıklı duruyordu.

Arkamı döndüğüm gibi masaya tekrar yürüdüm ve kasayı bulmaya çalıştım çekmeceleri karıştırdım ve en sonunda çekmecenin bir tanesini çektiğim gibi yana doğru kaydı. Asilde arkama geçip ne yaptığıma bakıyordu

Kasa şifreliydi ve bir kaç şifre girmek yerine bi ara sevgili olduğumuz için o günü yapmıştır diye o günü girdim

Mayısın 16

Ve kasa açılınca simsiyah dosyaların aradında mavi dosya olduğunu görünce elime aldım ve ilk sayfasını açtım

Dosyada ben ve Derin vardı . Sayfaları çevirip her yeri okudum tek bir yer bile eksik kalmadı. En büyük darbeyi yemiştim çünkü öldürülme sonucu yazıyordu ben cinayet olduğunu biliyordum yaşadım ama son sayfanın sağ üstünde yazan yazı ile sinirden avuçlarımın içi kaşınmaya başlamıştı .

Asil arkadan kulağıma yaklaşarak "sen Koray'ı tanımadın ma belle moi çünkü o herkesin zamanla Unuttuğu bi kimlikti ve herkes Unutulan bi kimlik ".

Bölüm sonu

1 yorum