GİZLİ ŞİFRE
BÖLÜM 11
“AMANDA!?”
Amanda merdivenlerden inip önüme dikildi.
“ne oldu? Şaşırdın mı?”
Sandalyeyi tutup etrafımda tur attı.
“ÇÖZ BENİ AMANDA! BUNUN ŞAKASI YOK!”
“şaka değil, gerçek maalesef”
Elimdeki ipi ısırıp kurtulmayı denedim. İp biraz uğraştıktan sonra açıldı. İpi yere attıktan sonra elimi kullanıp ipi çözdüm. Ayağı kalkıp Amanda’nın karşısına geçtim.
“sen ne yaptığını sanıyorsun!? Bu bir suç farkında mısın?”
“bu da suç ama?”
Odadaki ekran açıldı ve depoda yaşanılanlar çıktı.
“yalnız, ben burada sadece kendimi korumaya çalıştım ve ayrıca bu adamlar derfantiron grubundan, en büyük suçlular o! Zaten ben öldürmeseydim bu adamlar kim bilir kaç kişiyi daha öldürecekti”
“hadi, tamam, inandım diyelim... acaba bunları polise mi versem”
“acaba polise Eulalia’yı Jessica değil de, senin öldürdüğünü söyleyip seni hapise mi attırsam?”
Amanda dediklerimi duyunca bir afalladı. Sonradan soğukkanlığını korudu.
“zaten polisler peşimde, desen de bir şey olmaz”
“acaba senin yerini polise mi söylesem?”
Cebimden farketmediği telefonumu alıp polisin numarasını tuşladım ve ekranı Amanda’ya uzattım.
Amanda hızlıca yanıma gelip telefonu almaya çalıştı.
“ya da, Jessica’nın senin 4 kişiye daha öldürdüğüne dair ses kayıtlarını mı polise versem?”
Evet... iki gün önce kanıt var mı diye Jessica’nın telefonuna baktım ve bu ses kayıtlarını gördüm. Bu kızın bir seri katil olduğunu inanamıyordum! Gerçi bende doğal olarak seri katil oluyordum ama... neyse.
“belki aileni de sen öldürmüşsündür, bu lanet yerden bir çıksam onları da araştıracağım!”
“tamam... sen kazandın”
“seri katile bak sen”
Sinsice gülüp kollarımı birbirine kavuşturdum. yerde oturan Jessica’ya doğru yürüdüm.
“bir daha böyle saçma sapan şeylerle uğraşma!”
Tam bu lanet yerden çıkacak iken dışarıdan Thorne’nin sesini duydum.
“SERAPHİNA! AMANDA!”
Kahretsin! Bunlar niye geldi şimdi!?
THORNE’NİN ANLATIMIYLA
“sinyal nereyi gösteriyor?”
“karşıdaki odayı”
Hızlıca oraya doğru yürüyüp kapıya tekmeyi bastım.
Seraphina, eli kolu bağlı bir şekilde sandalyede oturuyordu. Amanda’da yanında duruyordu.
“AMANDA! BU YAPTIĞIN HİÇ KOMİK DEĞİL!”
Hızlıca Seraphina’nın iplerini çözüp ayağı kaldırdım.
“mahkemenin ortasında adam kaçırmak nedir!?”
Amanda’dan sinirli bakışlarımı kaçırıp Seraphina’ya döndüm.
“sen iyi misin? Bir yerin ağrıyor mu?”
“iyi-iyiyim”
Seraphina’nın gözleri korku doluydu. Bu özgüvenli kıza ne yaptı kim bilir!
Ölümcül bakışlarımı Amanda’ya döndürdüm. Küçük de olsa biraz tehdit ettikten sonra bu binadan çıktık.
Seraphina’yı arabaya bindirip şoför koltuğuna geçtim.
“ne yaptı bu kız sana”
“yaptıkları aklıma geliyor... lütfen bu konu hakkında konuşmayalım”
“tamam bal küpü”
...
Bedavadan eve gelmiştim. Thorne’ye belli etmesem de hadlerini bildirdiğim için mutluydum.
Araba uzaklaştığında eve girdim. Kapıyı kapatıp elimi yıkadım. Üzerimi değiştirip salona geçtim.
Küçük bir sevinç dansı sergileyip koltuğa oturdum. Kumandayı alıp televizyonu açtım.
“yuenus markasının eski Ceo’su bay Octavius’un öldürülen kızı Eulalia Bennett’ın vakasının gerçeği İngale şirketi tarafından duyuruldu”
Gerçeği öğrendikleri için mutluydum.
“dedektif Seraphina’nın ofisine giden sanık Jessica, gerçeği itiraf etmiş, kanıtların sahte olduğunu, Eulalia’nın ablası Amanda’nın onu bu işe zorladığını, kanıt yapmak için kolunu kestiğini söyledi ve kolundaki kesiği gösterdi. Son olarak Eulalia’yı onun değil, Amanda’nın öldürdüğünü söyledi”
Aferin Jessica! Böyle devam!
“Amanda Bennett, ona açılan davanın sonunda dedektif Seraphina’yı bayıltıp kaçırdığı tespit edildi, polis Amanda’nın peşinde”
Resmen günüm güzelleşti!
...
Bir günün daha yarısını evde geçirdikten sonra pijamalarımı giyip yatağıma uzandım.
Bakalım yarın bizi ne bekliyor?