Burası neresi? O da neydi? Ahh! Bir sürüler! Sanki, ruha benziyorlar. Sanırım onu takip etmemi istiyor. Gitmeli miyim? Ah ne olucaksa olsun. Vay burası garip ama aynı zamanda çok güzel. Hey! Orada kim var!
???-"Emery!"
E-"Kim var orada?!"
(Nefes nefese uyanır)
O...o da kimdi? Hepsi rüyaydı ama çok gerçekçiydi. Herneyse sadece rüyaymış. Saat 09:02 neyse hazırlanayım. Kahvaltı yaparken kapı çalar. Kapıyı açtığımda:
İ-"Günaydın, hazır mısın?"
E-"Evet neredeyse yani"
Çantamı alıp ivy ile beraber yola koyulduk. Sessiz bir şekilde ilerlerken bu sessizliği İvy bozdu.
İ-"Ahh şuna baksana çok şeker bir kedi" dedi.
Ona bakarken gözüm diğer sokağa kaydı. İki kişi vardı biri erkek biri kız- ELLERİNDEN BİRŞEYLER ÇIKIYOR! Ben telaşla oraya bakarken İvy beni fark etti.
İ-"Ne oldu" dedi ve benim baktığım yöne baktı.
Oradaki kız bizi fark etmişti erkek olan arkasını dönüp bize baktı. Biz korkup hemen okula doğuru koştuk. Okulun karşısında İvy durdu. Ona baktım ve şöyle dedi.
İ-"Kızlara söylemeli miyiz? Telaşlanmalarını istemem" dedi.
E-"Evet söylemesek daha iyi"
Sınıfa giderken İvy'e biri çarptı.
?-"Önüne baksana aptal!" Dedi
Emery İvy'nin önüne geçti.
E-"Sen kimsin ki ona aptal diye biliyorsun! Ona çarpan sendin haddini bil! Yoksa kötü olur senin için! Dedim büyük bir sinirle.
Çocuk gözlerini devirerek oradan uzaklaştı. İvy bana hızla sarıldı.
İ-"Teşekkürler o okulun popüler çocuğu, sinir bozucu ve kendini beğenmiş. Yanlız dikkat et onlar çete gibi biri ile kavga ederlerse onun peşini bırakmazlar"
E-"Öyle mi? Peki peşimi köpek gibi bırakmayacaklarsa bende onlara hadlerini bildiririm küçük hanım"
Gülerek sınıfa girdik. Sıralarımıza oturduk kitapları çıkarırken Maya geldi. Garip görünüyordu sanki birine birşey yapmış gibiydi.
E-"Maya iyi misin?"
M-"Eheh evet evet ben iyiyim" dedi.
Ama gözleri bunun tam tersini anlatıyordu korkmuş endişeli gibi ama söylememekte kararlıydı. Onu nasıl ikna edebilirim diye düşünürken Vanessa ile konuştum.
E-"Neden böyle davranıyor biliyor musun?"
V-"Hayır, söylemiyor mu?"
E-"Hayır birşey yok diye geçiştiriyor"
İvy o olaydan dolayı biraz durgun gözüküyordu ben ne kadar çaktırmamaya normal davranmaya çalışsamda sanırım bende İvy gibi durgun gözüküyordum.
M-"Peki beni boşverinde size ne oldu?" Diye sordu.
Bir süre sessiz kaldık İvy ile bakışıyorduk ne diyeceğimizi bilmiyorduk ama bir şekilde konuyu kapatmamız gerekiyordu.
İ-"Hiç birşey olmadı en fazla ne olabilir ki" dedi.
Bende evet anlamında kafamı salladım. Hiç inandırıcı olmadığımız belliydi ama başka ne diyebilirim ki.
V-"Hmm sanki tam tersini söylüyor gibisiniz de"
E-"Yok canım biz hiç yalan söyler miyiz? Aşk olsun Vanessa"
V-"Yalan söylüyorsunuz demedim ki sanki bizden birşey saklıyorsunuz"
M-"Ee söyleyecek misiniz artık?"
...
E-"Tamam söyleyeceğim ama-" derken öğretmen geldi. Hepimiz sustuk.
30 dakika sonra
Öğretmenin topantısı olduğu için kalan 10 dakikada bizi boş bırakmıştı. Öğretmen kapıdan çıktığı an Vanessa ayağı kalktı ve bana döndü. Bizi koridora çekti ki sınıfta kimse duymasın.
V-"Ee ama?"
E-"Ne aması?"
V-"Söyleyeceğiz ama demiştin sanırım en son"
E-"He eheheh evet doğuru ya. Ee şey biz yoldayken iki kişi gördük ve onlar garipti sanki-"
Derken İvy'e çarpan çocuk koridorda kaykay sürürken dengesini kaybedip bana çarptı ve yere düştük. Maya hemen beni kaldırdı.
E-"İnsana çarpmayı çok seviyorsun sanırım"
?-"Olamaz mı? Özellikle sizin gibilere" dedi.
Ve elimi onun suratına koyup ittim. Çocuk şaşırmıştı ama insanları sinir etmeyi çok seviyordu.
?-"Ben Jasper"
E-"Emery"
J-"Memnun oldum leydim"
Evet şaka amaçlı yaptığını biliyordum ama yinede sinir bozucu geliyordu. Sınıftaki herkes bize bakıyordu. Maya araya girdi.
M-"Memnun olduk bizim işlerimiz var gitmemiz gerek" dedi ve bizi sınıfa ittirdi.
Sınıftaki herkes bizi konuşuyordu. Ben herkese "kesin sesinizi" dercesine onlara bir bakış attım. Vanessa ise konuyu değiştirmeye çalışıyordu beni sakinleştirebilmek için. Zil çaldı öğle vaktiydi Vanessa ve Maya çoktan konuyu unutmuşlardı ya da konuyu açmıyorlardı. Yemek yedik ve sınıfa geçtik, sınıf bomboştu. İvy gürültüyü pek sevmediği için kapıyı kapattı. Vanessa sordu, aman tanrım sanırım unutmamışlar!
V-"Söyleyin artık"
E-"Peki, biz okula gelirken yanımızdaki yolun kenarında saklanan iki kişi vardı. Ve bunlar sanki, sanki sihir yapabiliyorlardı"
...
V-"Ne gerçekten mi? Emin misiniz?" Dedi.
M-"Hayırr yani öyle birşey imkansız, gerçek değildir. Yanlış görmüşsünüzdür" dedi ve gerçek olmadığını inandırmaya çalıştı.
Sınıfa herkes gelmeye başlayınca sustuk ve yerlerimize geçtik. Bir süre sonra öğretmen geldi ve her zamanki şeyler yaşandı çok sıkıcıydı. Bir süre sonra okul bitti ve İvy ile konuşurken.
E-"Maya neden bize inanmadı ki?"
İ-"bilmem belki gerçekten yanlış görmüşüzdür"
E-"Hayır gerçekti eminim yanlış olamaz" dedim.
E-"Ah ben burda ayrılıyorum görüşürüz"
İ-"Görüşürüz"
Annem evde yoktu içeri girdiğim gibi kendimi yatağıma attım. Bir süre sonra kalktım. Üzerimi değiştirdikten sonra yatağıma uzandım ve bugünü düşündüm. Düşünürken uyuya kalmışım...
DEVAMI YARIN GELİCEK