Babama bir şey olmasını istemiyor. O kişi her kimse belli ki niyeti iyi değil. Belki imam bana yardım edebilir. Belki de burada neler döndüğünü bana anlatabilir. Uyumalıyım.
SABAH...
Sabah erkenden uyanıp babama kahvaltı hazırladım ve evden çıktım. Köyün imamı bu saatte evde olmalıydı bu yüzden direkt onun evine gideceğim. Camii köyün tam merkezinde olduğu için oraya gitmek biraz uzun sürecek. Bilirsiniz ki imamların evi Caminin hemen yanında olur... İmamın evine geldim ve kapıyı çaldım. Kapıyı yaşlı bir teyze açtı. Galiba bu teyze imamın eşi olmalı. "Merhaba bu saatte rahatsız ediyorum ama imam ile görüşmem gerek." Kadın" Buyur oğlum geç içeri, telaşlı görünüyorsun bir şey mi oldu?"
İçeri geçtim ve imam amcanın yanına gittim
İmam " Buyur oğlum hoş geldin." " İmam amca bu saatte rahatsız etmek istemezdim ama sana danışmam gereken çok önemli bir konu var." İmam " Söyle bakalım karın ağrını da yapabileceğim bir şey var mı bakalım."
Köye geldiğim günden beri başıma gelen her şeyi imam amcaya anlattım. Muhtar Kazım amcanın aksine o hiç şaşırmış görünmüyordu ve beni pür dikkat dinliyordu. Her şeyi anlattım ve bana yardım etmesini söyledim. Babamın başına bir şey gelmesinden korkuyordum. İmam amca onu takip etmemi söyledi ve onların evinden çıktık. Evlerinin hemen yanında olan Camii ye doğru gittik ve içeri girdik. "Neden camii ye geldik ki?" İmam amca sorumu yanıtsız bırakmıştı ve caminin içinde olan bir odaya girdi. Ben de onun peşinden onu takip ettim. Çekmeceleri karıştırıp bir fotoğraf albümü çıkardı. Fotoğraf albümünden bir fotoğraf çıkarıp bana doğru uzattı.
İmam amca" Gördüğün küçük kız bu muydu?"
Fotoğrafa baktım. Gerçekten de o kızdı. Ağlayan küçük kız ama fotoğrafta kocaman gülümsüyordu. İmam bu kızı tanıyor muydu? Kafam daha da karışmıştı. " Evet bu kızdı ama siz bu kızı nereden tanıyorsunuz?" İmam" O geri döndü."
Kim geri dönmüştü de imam amca bu kadar korkmuş görünüyordu. İmam benden ne saklıyordu. "İmam amca kim döndü, ne diyorsun?" İmam" Galiba her şeyi anlatma vakti geldi." Neyden bahsediyor anlamıyorum ama kötü şeyler olacak bunu hissediyorum. " Anlat o zaman, bu köyde neler oluyor?"
İmam amca " Senin gördüğün bu kız bir zamanlar burada yaşayan bir ailenin en küçük kızıydı. Sonradan bu kız bilmediğimiz bir neden den öldü. Ama ailesi bir gün bana geldi ve küçük kızın onların evinde dolaştığını söyledi. En başta çocuklarının ölümü ağır geldiği için hayal gördüklerini düşündüm. Daha sonra onlara inanmadığım için beni evlerine davet ettiler. Hanımım ile onlarda kaldık ve gece ağlama seslerine uyandık. Anne, babası da bu sesleri duymuş olacak ki uyanmıştılar. Sesleri kontrol etmeye gittiğimizde dehşete düştük çünkü senin gibi biz de o kızı ağlarken gördük. Annesine; beni neden yalnız bıraktınız diye bağırdı. Korkudan o evdi terk ettik ama ailesi o evde kaldı. Sabah içimiz rahat etmediği için evlerine geri gittik ama cansız bedenleri ile karşılaştık. Bu olaydan sonra tüm köy garip olaylar yaşadı ve köyü terk ettiler. Yaklaşık 10 senedir etrafta yoktu ama geri dönmüş."
Duyduklarım karşısında dehşete düştüm. Ellerim ve ayaklarım korkudan titriyordu. " Peki o kız neden benim evime geldi ki? neden benmişim gibi yaptı ve babama yaklaştı? Aklım almıyor, delireceğim." İmam " Sakin ol oğlum öğreneceğim. Sana yardım edeceğim. Şu an tehlikede olmasanız bile ileride çok kötü şeyler yaşaya bilirsiniz." " Peki ne yapmalıyım? babam benimle İstanbul'a gelmiyor." İmam " Baban ile konuşmalıyım. Belki ben onu ikna edebilirim."
İmam amca ile beraber bizim eve doğru yola koyulduk. Umarım babam bir an önce ikna olur da bu köyden defolup gideriz.
...
Eve geldik ve kapıyı babam açtı. Endişeli görünüyordu ona ne olduğunu sordum. Bana " Seni evde göremeyince endişelendim." Oh bende bir şey oldu sandım. Babam imam amcayı görünce biraz şaşırdı.
İmam amca babama "Görüşmeyeli nasılsın? evden çıkmaz oldun. Cami ye de gelmiyorsun ayıp değil mi ?" Babam " Hayrola bir şey mi oldu? "
İmam amca " Hayla anlamamış gibi yapıyorsun. Neden geldiğimi çok iyi biliyorsun. Sen de oğlunun gördüklerini gördün."
Ne yoksa babamda mı benim gördüklerimi görmüştü?