İstanbul da sıradan bir hayatım vardı. Bakırköy de mimarlık atölyem var. Babam hastalandığı için köyüme geri dönecektim.
İstanbul'dan ayrıldım ve köyüme doğru yola çıktım.
...
Köye vardım ve evime doğru yola koyuldum. Köyümüz çok sessizdi çünkü fazla yaşayan yoktu.
Daha doğrusu çoğu kişi köyü terk etmişti. Babam insanların ben küçükken köyde garip olaylar yaşadıkları için köyden gittiklerini söylemişti.
Babamın o zamanlar benimle kafa bulmayı sevdiği için bunları dediğini düşünmüştüm ama bunlar gerçekti.
Yani muhtar Kazım amca öyle demişti. Eğer bunlar gerçekse babam neden hayla köyden gitmemişti ki. Belki de annemin mezarı burada diye gitmek istememiştir. Annemi ben 10 yaşındayken kaybettik ve babam o zamandan beri pek iyi değildi. Annemin acısı ona büyük gelmişti. Ben okul okumak için İstanbul'a gidince epey yalnız kalmıştı. Bunun için biraz pişmanlık duyuyorum. Onu yalnız bırakmamalıydım.
Bunları düşünürken evin önüne gelmiştim. Vay canına evimiz gerçekten de korku filmlerinden fırlamış gibi korkunç görünüyor.
Kapıyı çaldığımda kapıyı halam açmıştı. O da köyü terk etmeyen bir kaç kişiden biri. Ona minnettarım babama bunca zaman o baktı ama o da yaşlı olduğu için zorlanıyordu bu yüzden beni aramıştı. Artık babama bakamayacak kadar yaşlandığını söylemişti. Ona teşekkür edip babamın yanına gittim. Kahretsin babam çok hasta görünüyor. Aslında buraya gelme sebebim babamı İstanbul'a götürmek. Benimle beraber yaşaması işimi kolaylaştırır. Ona daha iyi bakabilirim ama biraz tereddüdüm var. Ya benimle gelmek istemezse?
Babam inatçı biri ve benimle gelmek istemezse bu beni biraz zorlar.
Baba ben geldim Onur
BABA: Onur oğlum hoş geldin (öksürür)
Baba buraya neden geldim biliyorsun değil mi ? Benim ile İstanbul'a gelmelisin.
BABA: Yok oğlum benim evim burası ben başka bir memlekete gitmem
Baba benimle gelmelisin burada kalmak için fazla zamanım yok işim gecikir yoksa
BABA: Ben gelmiyorum sen gidersen git ben burada kalıyorum
Ama baba
BABA: Ama baba yok
...
Babamı benimle gelmeye ikna etmeliyim bu biraz zor olacak ama denemeliyim.
Bu gün burada kalacağım ve çoktan akşam oldu. Evde hiçbir şey yok bu yüzden markete gideceğim. İyi ki market var.
Bu sokaklarda yürümek bana çocukluğumu hatırlatıyor. Çok güzel zamanlardı, arkadaşlarımla top oynadığım zamanları hatırlıyorum. Acaba şu an neredeler, ne iş yapıyorlar? Her neyse markette amma uzakmış be yoruldum. Bizim ev ormana bakan bir yerde olduğu için market uzak kalıyor
...
Marketten ihtiyaçlarımı aldım, menemen yapacağım. Babam da çok sever menemen. Eve doğru yürüyorum ve hava gerçekten çok güzel.
Evimiz ormana yakın olduğu için ve diğer evlere uzak olduğu için biraz korkuyorum. Aman koca adam bir iki söylentiden mi korkacak hahaha.
...
Evin önündeyim ama yanıma anahtarı almadım ve babam hasta olduğu için kapıyı açamaz ne yapacağım off off. Galiba arka taraftan dolanım balkondan girmeliyim. Bu biraz korkutucu çünkü ormana doğru gitmem gerek ve açık konuşmak gerekirse ÇOK KORKUYORUM.
Neyse ki ev tek katlı ve tırmanmak kolay yani en fazla ne olabilir ki? Galiba bunu yapabilirim. Yani yapmak zorundayım. Arka tarafa doğru yürüyorum ve çalılıklardan çıkan ses beni tedirgin ediyor. Ah evet balkonun kapısı açık yaz aylarında köy sıcak olduğu için kapıyı açık bırakırız. Önce poşetleri balkona atıp tırmanayım. Poşetlerle tırmanmak zor olur. Umarım babam eve hırsız giriyor düşüncesine kapılmaz.
Evett evin içine girdim ve babam uyuyor galiba hastalık onu çok yoruyor. Her neyse menemen yapmaya başlıyayım. İyi yemek yaparım bunca yıl yalnız olduğum için hep kendi yemeğimi kendim yaparım ama bu gün kolaya kaçacağım.
...
Menemeni yaptım ve babamı uyandırıp onunla beraber yedik. Uzun zaman sonra babamla beraber bir şeyler yapmak güzel hissettirdi...
Menemeni afiyetle yedik ve uyumaya gidecektim. Bu gün gerçekten de yorucuydu. Çocukluğumda kaldığım odada kalacaktım, burası hiç değişmemişti, küçükken akşamları pencereden dışarıyı izlemeyi severdim. Madem bu gün çocukluğuma döneceğim o zaman ormanı izlemek kötü bir fikir değildir. Orman o kadar da korkunç değildi belki de ben fazla abartıyordum.
Yaklaşık yarım saattir ormanı izledikten sonra ağaçların arkasında olan bir şey fark ettim.
Ağlayan küçük kızı...