İçeriğe geç

Gizemli kalpler(Mafya kardeşler serisi 1)

Bölüm 5 · 2 dk okuma

Gizemli kalpler(Mafya kardeşler serisi 1)

Bölüm 5

BÖLÜM 5

Alexander

Büyük gözlerini yüzüme dikmiş cevap vermemi bekliyordu .

"Araba bekliyor .Şimdi gitmeliyiz "dedim .Başını tamam anlamında salladı . Ve arkamdan geldi .

Buraya gelmeden her şey hall etmiştim . Buna evlilik evrakları ve İsabella için bir bavul elbise de dahildi .

Çünki, hiç bir eşyası olmadan ,malikaneye girse , bu şübhe doğura bilirdi .

Arabaya doğru yürüdük . Binmesi için kapıyı açtım . Bu haraketime Tornun şaşırdığını gördüm . Kendim de şaşırmıştım aslında. Ama bu küçük kıza karşı büyük saygı duyuyordum .

İsabella arabaya bindi bende tam yanına binecekken. Aniden duyulan silah sesi durmama neden oldu .

Hemen arabaya bindim ve Tornda öyle . Adam çalılarda gizlenmişti . Ve aniden silah açmıştı. Ama kimdi bu adam ? .

Evet düşmanlarım çoktu ama hepsi birer mafya lideriydi aynı benim gibi . Ve hiç bir mafya tek başına savaşmazdı .

"Torn,sen adamı hall et . Biz uzaklaşmalıyız" dedim.

"Tamamdır . Patron" dedi ve hızla araba dan inerek silahını çıkardı .

Yüzümü yanımda oturan kıza çevirdim . Şimdi endişem bu silahlı adam değil ,bu kızdı . Çünki ,o ... sanırım silah sesinden korkuyordu .

Başını küçük ellerinin arasına almış ,gözlerinden küçük -küçük damlalar akıtıyordu . Ve bir de ,elleri durmadan titriyordu.

Ben ne yapacaktım , bu halde ona mafya olduğumu , aslında kötü,duygusuz ve ellerim kanlı bir katil olduğumu söyleyemezdim .

Bunu sonra düşünürüm . Şimdi arabadan inmeli ve ön koltuğa ,direksiyonun başına geçmeliydim ama onu bu halde bırakamazdım .

Adamla ,Tornda çatışmaya başlamıştı bu yüzden silah sesleri hiç susmuyordu . Şu an elimden hiç bir şey gelmiyordu .

Bu yüzden, kızın belinden tuttum ve onu kendime doğru çekerek , başını göğsüme yasladım . Diğer kolumla da onu kucakladım .

Elimi başına doğru götürdüm ve saçlarını okşayarak . " Korkma, sana bir şey olmasına izin vermem. Sen benimsin ve benim olana kimse bir şey yapamaz." Dedim .

Hala kollarımın altında yaralı bir kuş gibi titriyordu .

Belinden kaldırarak onu dizimin üzerinde oturrtum . Ve yeniden kucaklayarak , başını göğsüme doğru yasladım.

Gömleğimin ıslandığını hiss ettim . Hala ağlıyordu ama ellerini kulaklarından uzaklaştırmış ve göğsüme dayamıştı .

Çenemi başına yasladım ve saçını bir az daha okşadım .

Şu an ne yapıyordum , bilmiyorum . Ama onu korumak zorunda hiss etmiştim .Ve öyle yapacaktım .

Çünki , o artık benimdi ,hayatımda kı , ilk ve tek kadın dı . Ya da kız demeliyim .

Yaralı bir kız ,benim kızım .

Bölüm sonu

22 yorum