
Alexander
Büyük gözlerini yüzüme dikmiş cevap vermemi bekliyordu .
"Araba bekliyor .Şimdi gitmeliyiz "dedim .Başını tamam anlamında salladı . Ve arkamdan geldi .
Buraya gelmeden her şey hall etmiştim . Buna evlilik evrakları ve İsabella için bir bavul elbise de dahildi .
Çünki, hiç bir eşyası olmadan ,malikaneye girse , bu şübhe doğura bilirdi .
Arabaya doğru yürüdük . Binmesi için kapıyı açtım . Bu haraketime Tornun şaşırdığını gördüm . Kendim de şaşırmıştım aslında. Ama bu küçük kıza karşı büyük saygı duyuyordum .
İsabella arabaya bindi bende tam yanına binecekken. Aniden duyulan silah sesi durmama neden oldu .
Hemen arabaya bindim ve Tornda öyle . Adam çalılarda gizlenmişti . Ve aniden silah açmıştı. Ama kimdi bu adam ? .
Evet düşmanlarım çoktu ama hepsi birer mafya lideriydi aynı benim gibi . Ve hiç bir mafya tek başına savaşmazdı .
"Torn,sen adamı hall et . Biz uzaklaşmalıyız" dedim.
"Tamamdır . Patron" dedi ve hızla araba dan inerek silahını çıkardı .
Yüzümü yanımda oturan kıza çevirdim . Şimdi endişem bu silahlı adam değil ,bu kızdı . Çünki ,o ... sanırım silah sesinden korkuyordu .
Başını küçük ellerinin arasına almış ,gözlerinden küçük -küçük damlalar akıtıyordu . Ve bir de ,elleri durmadan titriyordu.
Ben ne yapacaktım , bu halde ona mafya olduğumu , aslında kötü,duygusuz ve ellerim kanlı bir katil olduğumu söyleyemezdim .
Bunu sonra düşünürüm . Şimdi arabadan inmeli ve ön koltuğa ,direksiyonun başına geçmeliydim ama onu bu halde bırakamazdım .
Adamla ,Tornda çatışmaya başlamıştı bu yüzden silah sesleri hiç susmuyordu . Şu an elimden hiç bir şey gelmiyordu .
Bu yüzden, kızın belinden tuttum ve onu kendime doğru çekerek , başını göğsüme yasladım . Diğer kolumla da onu kucakladım .
Elimi başına doğru götürdüm ve saçlarını okşayarak . " Korkma, sana bir şey olmasına izin vermem. Sen benimsin ve benim olana kimse bir şey yapamaz." Dedim .
Hala kollarımın altında yaralı bir kuş gibi titriyordu .
Belinden kaldırarak onu dizimin üzerinde oturrtum . Ve yeniden kucaklayarak , başını göğsüme doğru yasladım.
Gömleğimin ıslandığını hiss ettim . Hala ağlıyordu ama ellerini kulaklarından uzaklaştırmış ve göğsüme dayamıştı .
Çenemi başına yasladım ve saçını bir az daha okşadım .
Şu an ne yapıyordum , bilmiyorum . Ama onu korumak zorunda hiss etmiştim .Ve öyle yapacaktım .
Çünki , o artık benimdi ,hayatımda kı , ilk ve tek kadın dı . Ya da kız demeliyim .
Yaralı bir kız ,benim kızım .















