Lütfen beğenelim sonra okuyalım❤️🙃🙃
İyi okumalar.
Alexander
Öldürebilirdim .........onu ordaca öldüre bilirdim .
Onu öldürmedim , çünki bu onun için çok iyi bir şey olurdu . Onun yerine yaşamasını ve bir gün onu yakalayarak ona her gün işkence etmenin daha iyi olduğunu düşündüm.
Öyle bir işgence ,öyle bir acı çektirecektim ki , bana onu öldürmem ve bu işgenceden kurtarmam için yalvaracaktı .
Ölüm onun için ödül olacaktı .
Çalışma masamda oturmuş ellerimi başımın arasına almış bunu düşünüyordum .
Hem o an , çatışmanın içersindeydim Edwarda vakit ayıramazdım . İsabellayı oradan çıkarmalıydım , silah seslerinden korkuyordu .
Ama yinede onu ve adamlarını yakalaya bilir ve kazanan ola bilirdim.
İsabellanın yerini öğrendiğim an öyle hızlı koşmuştum ki , bacağımın sakatlığı bile önüme geçememişti .
Doktorun sözüne göre bu iyi bir ilerlemeydi . Ama hala dizim ağrıyordu .
Ayağa kalktım ve büyük pencerenin önüne geçtim .
Lanet olsun ,...... ne yapmıştım ben ........bit kız için hemde anlaşmalı bir evlilik yaptığım bir kızın hayatı için . Düşmanımı yok saymıştım .
Elime iyi bir fırsat düşmüştü ama ben bunu kullanamıştım .
Tüm bu olayları unutmayı karara aldım . Acaba ,İsabella şimdi nasıldı ? Hizmetçilerin elbisesini değiştirmesi için odadan çıkmıştım . O an bile baygındı .
Acaba , Edward ona hakkımda ne söylemişti? Yüzün de garip bir bakış vardı . Hatta dehşet içindeydi .
Birden aklıma gelen düşünce kalbimin durmasına neden oldu..........Öğrenmişti .....mafya olduğumu öğrenmişti . Nasıl hissetdi acaba?
Aslında bunda bir sorun yoktu ? Neden duygularını kafama takıyorum ki ?
"Efendim "
Arkama döndüm ve açık kapının önünde duran hizmetçiye baktım .
"Evet"
"Hanfendi" dedi ve elleriyle oynamaya başladı . Ne söyleyecekse korktuğu belliydi .
" Ne oldu ?" Dedi sabırsızca .
"O , o .......sanırım kendiniz görmelisiniz" dedi ve odamızı işaret etti .
Odaya girdiğimde İsabella yatakta uzanmıştı ve hala baygındı . Ona taraf yaklaştım . Artık baston kullanıyordum ve bu bir az olsun hızlı haraket etmeme yardımcı oluyordu .
Yanında durdum hizmetçiler tam giydirmemiştiler . Altıma bir sandayle çektim ve ellerimi bastonumun üzerine koyarak oturdum ve onu izledim .
Bedeni ölü gibi önümde uzanmıştı .......... Tanrım çok fazla ölüm gördüm ...... ama onun bu halde baygın uzanmasına bile dayanamıyordum .
Ama sonra hizmetçilerin göstermek istedikleri şeyi gördüm .
O yaraları .... o korkunç yaraları . Omzunda....... kollarında ..... hatta boynunda bile. Çok derindiler ve çok kötüydüler . Neredeyse benim bedenimdeki yaralarla aynıydılar.
Ben acıya katlanmıştım , güçlüydüm . Ama o........ boğazım düğümlendi onun bu küçük bedeni nasıl dayana bilmişti buna.?
Ben bile ilk defa yaralandığımda ondan büyüktüm.......
"Dışarı çıkın " dedim hala gözüm İsabelladaydı .
Hemen dışarı çıktılar ve kapıyı kapattılar.
Yeniden yaralarına baktım biri ona işgence etmişti . Nasıl bir hayat yaşamış tanrı bilir .
Bastonumun sıkmaktan parmaklarım bembeyaz olmuştu. Kim yapmıştı bunu? Kim ... .... yutkundum . Böyle temiz ve masum kalbe kıya bilirdi ki. ?
Belkide bu hayatta tek acıdığım kız dı ,İsabella . Ama bunu nasıl yapmıştı ?
Onun sessizliği sanki , benim kalbimin sesi olmuştu.
Sonunda gözlerini açtı . Yüzünü bana çevirdi ve elbiselerinin tam giydirilmediği gördüğü an ,hızla yorganı boynuna kadar çekti .
Aslında , üstü o kadar da açık değildi ,sadece omuzlarını görmüştüm .
Ve gözlerimin içine baktı .
"Kim yaptı? " dedim dişlerimi sıkarak .
Kaşlarını düğümledi . Ve soru sorarcasına gözlerime baktı . Bu bakışı anlıyordum artık .
Başımla kollarını gösterdim . " Bu yaralar , İsabella ."
Bir an tereddüt etti ama sonra ,kollarını kaldırdı ve konuşmaya başladı .
" Onlar ... üvey annem ve kardeşim ..... babam evde olmadığı zaman.. .." ara verdi ve yutkundu .
" Uzun hikaye" dedi .
Sonra gözünden yanağına doğru akan göz yaşı gördüm. Ağlıyordu . Neden ama ? Edwardın karşısında bile fazla cesur durmuştu.
Ama şu an ağlıyordu .
" Ağlıyorsun " dedim . Ciddiyetimi bozmadan .
Sonra sözüme devam ettim . "Yoksa kötü günlerini mi hatırlattım?"
Başını hayır anlamında salladı . Ve kollarını harakete geçirdi.
"Hayatımdakı tek güvendiğim adam ...o bana yalan söyledi " dedi . Ve ağlaması hıçkırıklara dönüştü .
Gözlerimi yere diktim . Ve yutkunarak" Üzgünüm , .........çok üzgünüm" diye bildim . Sesim fısıltı gibi çıkmıştı .
" Sizce de her şeyi öğrenmenin zamanı gelmedimi? En azından kocamın nasıl biri olduğunu öğrenmek isterim ve onun da benim hakkımda bir şeyler öğrenmesini isterim ." Dedi .
Başımı kaldırdım ." Geldi , İsabella ....... evet geldi ...."
