Uzun yıllardır, köy halkı arasında anlatılan bir efsane vardı. Eski taş evin perili olduğu söylenir, ve herhangi biri geceleri yaklaşırken tuhaf sesler duyduğunu iddia ederdi. Ancak bu sadece bir efsaneydi ve genellikle halkın masallarının bir parçasıydı. Ta ki o gün gelene kadar...
Köyde yaşayan genç ve meraklı bir kız olan Elif, bu efsaneye karşı her zaman ilgi duymuştu. Diğer köylüler bu hikayeyi anlattıkça, onun merakı artıyordu. Bir gece, diğer köy sakinlerinin uykuda olduğu bir zaman diliminde, Elif sessizce yola koyuldu ve eski taş evin yolunu tuttu.
Eski evin kapısı açıktı ve Elif sessizce içeri girdi. Ay ışığı avluyu aydınlattı ve eski taşların hüzünlü havasını ortaya çıkardı. Bir an, içeride bir gölge gördüğünü düşündü, ancak korkusuna rağmen, merakı onu ileriye itmeye devam etti.
Evin içerisinde gezinirken, bir odaya girdi ve duvarın arkasındaki gizli bir geçiti keşfetti. Heyecanı doruğa çıkan Elif, merdivenleri yavaşça aşağı inmeye başladı. Gizli geçit onu yeraltındaki esrarengiz bir odaya götürdü.
Oda ışıkla doluydu, ancak ışık nereden geldiğini anlamak zordu. Orta kısımda, büyülü görünümlü bir kitap bulunduğu bir masa vardı. Elif kitaba yaklaştı ve sayfalarını karıştırmaya başladı. Anlaşılmaz semboller ve eski dilde yazılar, onun için hiçbir anlam ifade etmiyordu.
Birden, kitabın sayfalarından birinde parlayan bir cümle gördü. "Sırrın anahtarı yedi taşta gizli." Bu cümle, Elif'in ilgisini tamamen kitaba yöneltti. "Yedi taş? Ne demek istiyor olabilir?" diye düşündü.
Elif, kitabın anahtarını çözebilmek için eve döndü ve hemen araştırmalara başladı. Köyün eski kütüphanesinde kayıp taşlar hakkında bilgi buldu ve bunları aramak için harekete geçti. Taşları bulmak zorlu bir yolculuk oldu. Her taşı ararken, gizemin perdesi biraz daha aralanıyordu.