Gidenlerden

İnişler, çıkışlar. Düşüşler ve tekrar düşüşler. Tam çıkıyoruz derken amanın nereye geldikler... Aklımın zaman ayarlı bombasının pimini yıllar önce çekmiştim. Ama öyle bir anda patladım sanmayın. Şarapneller yavaş yavaş içime yayıldı. Sonrasında onları kusmam için "Artık" zamanın geldiğini hissettim. Gidenlerim de öyleydi işte. Benden gelip, gidenler. Gitmesine izin verdiklerim. Zorla gitsin dediklerim. Herkes bir gün gider. Ebeveynlerin, en yakın arkadaşın, sevgilin, kocan. Hatta savunulan fikirler, düşünceler ve hayaller dahi. Peki her şeye rağmen senden bir ömür gitmeyen tek kişi kimdir? Kendin. Nasıl kendimi buldum ya da buldum mu? İşte bu bile bir muamma... Ve evet burası benim günlüğüm. - Ha. Bir de çok soru sevmeyi severim. Size de sorabilir miyim? - Yani her türlü saçmalamam serbest. Tıpkı trajikomik hayatım gibi.