Zaman bir kara delik gibiydi aslında. Alırdı çocukluğunuzu, yutardı öylece. Alırdı hayallerinizi, yutardı öylece. Alırdı düşlerinizi, yutardı öylece.
İlk kez o gün yalvarmıştım anneme. Beni bırakmasın diye. Babama uymasın diye. Ama uymuştu babama, kıymıştı bana.Zaman işte, kırardı herkesi. İlk 5 yaşımda umudumu kesmiştim zamandan, çocuk bedenimle annemin gelinliğini giydiğim zaman.
Şimdi bir kez daha yalvarıyorum anneme. Beni onlara vermesin diye. Biliyorum, bana işkence edecekler.Biliyorum, geri vermeyecekler benden alınanları. Aksine, daha çok şey alacaklar benden.