Bölüm 3

Tohumlar nereden geldiğini bilmediğim minik tohumlar öyle ki hazırlıksız yakalandığımdan elimden kayıp verimsiz topraklara karışan tohumlar geldiğim noktayı anlamlandıramayıp varlığımı unutmamak adına sarf ettiğim çabanın sonuçları olarak verilen bu tohumlar bana yine aynı şeyleri hatırlatıyor kini öfkeyi hırsı aşkı ve ölümü bunların ardı ise olabildiğince şeffaf çizilmiş sınırlarla belli bir gerçek olan aşkımı onu ve peşi sıra tohumlardan filizlenen ayrımları hayal kırıklığı bağımlılık ve ihaneti çevremdeki son duygu kırıntılarına sahip insanların göz yaşları ile yeşeren tohumlar ve yeterli sıvıya rağmen gittikçe verimsizleşen dizlerimi parçalayıp geçen toprak üzerinde ise güzel aldatıcı nergisler yapraklarını sevmek için sabırsızlanan ellerim ve bu sevgiye karşılık parmak uçlarımdan bileklerime doğru yol alan kanlı izler nergislerin sadakati bedenimin yorumladığı bir nankörlük belirtisi bir ölüm senaryosu hızlanan kan akışının getirdikleri bağlılık derin tutku ve bağnazlık bedenime işleyen zehir mi yoksa gönüllü olduğum bir intihar çalışması mı bilemiyorum çiçeklerin salgıladığı hoş kokuda kitlendim gözlerim ise ritmik hareketler ile minik nergisin refahını düşünen parmaklarımda yaşamak ardımda yaşamam ise kalbime ihanetini sunan parmaklarımın altındaki yaprakların ardında.