" Ben ne dersem o olucak lan bu evde ama filan dinlemiyorum Anladınmı Nil hanım. " Babamın bu sözlerine artık çok allışmıştım bunlar beni üzmüyordu , beni asıl ùzen şeyin Annem, bunlara sesini çıkartmıyordu . Annem asla şiddet gören bir kadın olmadı ama bende olaylar farklı her an her saniye ölüm korkusuyla yaşayan bir genç kız olarak bu durumdan artık cidden çok sıkıldım ben bu adamı çekmek zorunda değilim, ben onun yùzünü dahi görmek istemezken annemin " o senin babandır kızım ." Demesi beni ayrı bir sinir ediyordu yani ya sen benim annemsin beni koruman lazım.diye bağırmak istiyorum . Bu cümleler şuan kuruluyor bana . Babam eski kafalı bir insan olmasına bir şey söylemiyorum ama benim özgürlüm kısıtlanıyor .
Babamın evden cıktığında annemle son bir konuşma yapıcaktım . Aynı cümleleri bin kere kurmuş olabilirim ama ben artık bu durumdan çok sıkıldım . Ya uyurken canım acıyor sırtımdaki kemer izleri öyle çok canımı yakıyor ki uykudan uyanmaktan bıktım .
İki büklüm bir şekilde koltukta ağlarken kapı kapanma sesi geldi . Babam evden ayrılmıştı . Mutfağa gittiğimde annemin ağlıyan sesine kulak misafiri oldum herzaman ki gibi. Benim yüzümden ağlıyordu .
" Anne, seninle bir şey konuşmam lazım." Dediğimde ne konuşacağımın farkındaydı oda artık bu konuşmanın her bir cümlesini ezberlemişti ama bu diğer konuşmalardan farklı olduğunu bilmiyordu çünkü bu artık son konuşmaydı bir daha asla bu konuşma olmıyacaktı .
" Tamam , kızım ama biliyorum artık ne diyeceğini biliyorsun ezberledim ." Dedi, tahmin ettiğim cümleleri bana sıraladı. Bir yanda haklıydı ama haksız olduğu çok konu vardı ." Evet Anne ezberledin ama bu seferki biraz farklı çünkü artık bu son konuşma olucak , ben bu evden ayrılıcam sen ne dersen de veya deme çünkü hiç bir işe yaramaz , görüşürüz Anne." Diyip, . mutfaktan çıktım . Odama doğru ilerledim .valizi cıkartıp ellime be geldiyse içine sokmaya başladım . Ben Nil Sezgin en büyük korkum olan şeyi şuan yaşıyorum annemden ayrılıyorum . Şimdi diyeceksiniz bu kadar olayı duygulandırma diye malesef sırtımdaki kemer izleri öyle söylemiyor ve ben şuan onları dinliyorum . Nereye gideceğim konusunda hiç bir fikrim yok. Ama bir yolunu. Bulmam lazımdı. Sokakta bile kalmaya razıydım yeter ki bu adamdan uzak kalmak istiyorum. Ben bu hayatı istemiyorum ölüm korkusuyla yaşamak istemiyorum ben .
Saat 6 yı çoktan geçiyordu birazdan hava karalıcaktı o zaman hiç şansım olmıyacaktı bütün herşeyimi aldığım gibi evden çıkmak üzereyken annemin sesini duydum . "Nil , düşündüğüm şey mi , kızım ciddi ciddi gidiyor'musun ? " Annemin bu sözleri bir kez daha canımı yaktı .
Geriye doğru dönüp " Evet Anne ciddi ciddi gidiyorum. Ben o adama daha fazla katlanmak istemiyorum. Kemer izlerinden ziyede artık kalbimdeki sevgi sızlıyor bundan kurtulmak istiyorum. Tek başıma hallederim ben kendine iyi bak." Dedim , annemin haykırışları kulağımı dolduruyordu . Canım annem her feryat ettiğinde daha çok yandı ama eğer kalbimin sözünü dinlersem burdan asla cıkamazdım . " Anne gidiyorum ben o adamdan kurtulmak istiyorum. Ama şunu bil seni herşeyden daha çok seviyorum." Dedim, kapıyı açarken annemin feryatlarını duyabiliyordum . Gitmek ve gitmemek arasında kaldım. Evimin sokağından çıkarken babamı gördüm . Hızlı adımlarla bana geliyordu . Koşmaya başladım tüm hızımla koşuyordum . Arkamdan ayak sesleri gelmeye başladı şerefsiz benimle birlikte koşuyordu .
"Lan oruspu buraya gel ." Diye bağırması bütün sokağı inletti . Gelmemek için herşeyi yapmaya hazırdım . O adamın bir daha bana dokunmasına asla izin vermiyecektim. 16 yaşındaki kız çocuğu bunları hakketmedi . Ben artık o adamdan uzaklaşmak istiyordum .
Son gücümle koşmaya devam ettim . Arkamdan gelmeye devam etti .
O anda bir el ellimden tutu ve yürümeye başladı aynı anda sakin adımlar eşliğinde yürüyorduk . Hem beni kurtarmıştı hemde benden destek allıyormuş gibiydi zar zor yürüyordu .
🖤
O andan beri yaklaşık iki saat geçmişti . Beni bir parka getirmişti benimle birlikte burda 5 kişiydik .hepsinin kafası güzeldi . Ya alkol allmışlardı ya da uyuşturucu .
Parkın en dip köşesinde oturan bir kız yanımda geldi ." Selam ben ışık . " Aralarında en kafası yerinde olan oydu . " Selam , bende Nil , birşey sorucam niye herkesin kafası iyi ? " Dedim bir anlık boş boğazlığımla sordum . " Merak etme seninde birazdan kafan en az bizim kadar iyi olucak ." Dediğinde ne demek istediğni anlamamıştım ama galiba şuan en iyi sığınma yolu burasıydı . inşallah sabaha yaşayan bir insan şeklinde cıkabilirim bu parkta.