Sabah uyandığımda yanımda köpek yoktu. Hızla yerimden doğruldum.
Bütün eve baktım. Sonra şunu fark ettim. Yiğit yoktu!
Koşarak üstümde pijamalarla dışarı çıktım.
Oradaydı ve elinde köpeğim vardı. Bana doğru salladı.
O an anladım arkada sokak köpekleri onun elinde ise benim köpeğim vardı. Ve köpeğimin üstüne sosisler döşemiştı.
" Yapma "
Köpeğimi yere attı ve sokak köpekleri onu parçalamaya başladı.
Üzerlerine koştum. Köpeklerden biri bacağımı ısırdı.
Benim attığim çığlıkla herkes sokağa çıktı.
Koray köpeği korkutmak için havaya ateş açtı.
Annem önce bacağıma sonra Yiğite baktı.
Ben daha köpeğimin yırtılan parçalarını toplamaya çalışırken biri beni kucağına aldı. Kim olduğuna bakmadım. Hala çırpınıyordum.
Hastaneye geldik. Bacağıma dikiş atıldı. Sargısını sardıktan sonra her gün pansuman yapılmasının gerektiğini söyledi doktor.
Benimde ağlamaktan gözlerim şişti. Yiğit benim bu halimi görünce çok pişman oldu. Ama umurumda değil.
Onun yüzünden ilk arkadaşımı kaybettim. O benim tek arkadaşımdı çünkü herkes babamı tanır ve çocuklarının benimle oynamasına izin vermezdi.
Bense hep onunla konuşurdum. Geceleri ona sarılmadan uyuyamam. Şimdi nasıl uyucam.
O benim annemden kalan son şeydi. Ve ben onu kaybettim. Annemin hediyesiydi o. İlk doğum günü hediyeimdi.
Tek oyuncağımdı.
Yattığim yerden hızla toparlandım ve Yiğit e vurmaya başladım. İttirdim. Yumrukladim ama o sadece başını eğdi. Çıldırdım. Ağlamaya başladım. Ona vurarken
" O annemden kalan son şeydi o benim tek oyuncağimdi. Annem onu bana aldı diye ne kadar dayak yedi senin haberin var mı. Pislik iğrenç birisin sen. Ben kimseden nefret etmem ama sen benim nefretimi kazandın. Tebrik ederim. "
Ağlamaktan yere düştüm ve kollarımı bacaklarıma sardım.
" O benim her şeyimdi. "
Fısıltıyla söyledim ama herkes duydu.
yiğitten
Yaptığim şeyin affı yoktu.Kendimi affettirmek için her şeyi yaparım. Yapacağımı bilmiyorum ama elimden geleni yapacağım.
Çok pişmanım ama affedilcek yanım yok. Zaten af dilemeye yüzüm yok.
Onunla o kadar vakit geç8rmek istiyorum ki. Sarılmak istiyorum. Güldüğünü görmek mutlu olduğunu bilmek. Ama onu üzen de benim. Nasıl olucak bilmiyorum ama kendimi affettiricem.
Laradan
Hiç iyi değilim bir anda berbat hayatım yalan çıktı. Yeni abilerim benden nefret ediyo. Ben yoruluyorum. Bu evde yabancı muamelesi yapıyorlar bana. Ben ses çıkarmadıkça onlar daha da üstüme geliyor. Bıktım artık. Gerçekten çok yoruldum.
Aradan bir hafta geçti. Benim halim onları üzüyordu. Evde yapmadıkları kalmadı. Hala uğraşıyorlar.
Şimdi ise altıma siyah İspanyol paça üstüme siyah beyaz kazağımla Yağmurla kafede ders çalışmaya gidiyorum.
Biden yanımdan hızla geçen arabyla irkildim. Gideceğim yer on dakikalık mesafede olduğu için arabyla gelmedim.
Siyah bir araba yolumu kesti. Ben ne olduğunu anlamadan ağzıma bir bez bastırdılar ne kadar nefes almamak için dirensem de adamlar 4 kişiydi. Daha fazla dayanamadım. Kendimi karanlığa bıraktım.
