Ve ders Necla Hocanındı. Kâbus gibi bir dersi vardı. Ben el kaldırmadıkça o beni tahtaya kaldırıyordu. Kadın bana takık.
Yine ağzımı açmayayim diyorum ama sürekli benimle ilgilenip duruyor ne yapayım.
" Hocam ben parmak kaldırmadım. Tahtaya çıkmayacağım. " Söylediklerim gayet netti. Anlamıyorsa onun sorunu.
" Ne demek çıkmıyorum. Derhal tahtaya çık. "
Kardeşim anlamıyor musun. Hem ben orda uyuyordum ya. Sırf rezil olmam için elinden geleni yapıyor.
Oflayarak tahtaya çıktım ve sorunun cevabını yazdım. Cevap doğruydu. Buna emindim. Böyle olunca yüzünü astı. Sırıtarak yerime oturdum.
Bir ders daha onu çekemiyecem valla bu ne ya. Ne çok seviyorsa ( şüpheli) artık beni hep tahtada görmek istiyor.
Annemlere bunu danışmam lazım. Belki onlar bir şey biliyordur.
🥀
Eve geldim. Çantamı yatağıma fırlattım. Üzerime pijamalarımı giyip aşağı indim. Son iki ders bedendi ve ne hikmetse hoca bizi beş tur sahanın etrafında koşturduktan sonra bir de ısınma hareketleri falan yaptırdı.
Yorgunluktan ölüyorum.
Mutfaktan bir bardak su içtim. Kendimi koltuğa bıraktım.
Film izliyorlardı. Annem daha gelmemişti. Babam da iş seyahatindeydi. Aklıma gelen fikirle oturdum. " Abii" dedim sesimi tatlı çıkarmaya çalışarak.
" Efendim bir tanem."
" Hazır annem evde yokken birlikte alışveriş merkezine gidelim eve yılbaşı için ağaç alalım annem gelmeden evi de temizleriz. ".
Aklıma gelen fikirle yorgunluğum uçup gitti
" Bodrumda bizim zaten bir ağacımız var sen onu kurarsın bende diğerleri gelmeden birkaç sıcak çikolata falan alırım. "
" Olur " evde sadece Koray abim varmış ben diğerleri odalarında falan sanıyordum.
" Tamam ben montumu alıp çıkıyorum". Ve kapı kapandı.
Evde yalnızım ve bunu düşünmek beni ürküttü.
Bodruma çıkıp ağacı bulmaya çalıştım. Çatı katını depo yapmışlar.
Etraf kolilerle dolu ve pislik içinde. Annem sanırım buraya pek girmiyor. O girse iki günde bal dök yala yapardı. Heh ağacı gördüm.
Zoraki kucakladım. Çok ağırdı bu. Boyu ne kadar acaba.
Çıktım ve ağacı salonun ortasında bıraktım. Oh be çok yoruldum. Aklıma gelen fikirle fırladım. Kurabiye yapmaya karar verdim. Abim kolay kolay gelmezdi şimdi o gelinceye kadar yetişirdi.
Kaba yumurtaları kırıp şekerle çırptım. Hamaratlığım tuttu. Hamur çok güzel oldu. Kurabiye adamlardan ailemiz kadar yaptım. Artan hamurla da birkaç şekil vermeye çalıştım ama çok olmadı. Ve zil sesi geldi.
Abim erken gelmişti. Pis ellerimle kapıyı açamazdım. Ellerimi yıkadım ve kapıya baktım. O gelmişti.
" Kızım bu halin ne ?" Sorusuyla üstüme baktım. Un dökülmüştü.
" Kurabiye yapmaya karar verdim"
" Hadi o zaman bende yardım ediyim"
Birlikte mutfağa geçtik. Damla çikolatalı kurabiye yaptık. Hepsi çok güzel oldu. Pişmesini bekledik.
Alarm kurmuştuk. Çalınca ikimzde fırladık. Mis gibi kokuyordu. Dikkatle fırını açtım. Leziz görünüyordu. Çıkardık. Fakat akıllı abim beklemedi ve sıcak şeyi ağzına attı. Böğürmesiyle ona döndüm.
" Abi ne diye beklemiyorsun ki sıcaktı onlar. "
" Sağol canım kardeşim sıcak olduğunu söylemesen asla ağzımı yakmazdım şimdi mi aklına geldi sıcak olduğu"
" Nerden biliyim ben senin kıtlıkta kalmış gibi saldıracağını. "
" Allah Allah "
" Ayrıca yemeseydin ben mi dedim ye diye."
" Aman tamam senle çene yarıştırılmaz. "
Sanki yarıştırabilecek te. Kapının çalmasıyla açmaya gittim. Abimler gelirken annemi de almıştı. Hepsi salona girerken salon da kokuyordu.
" Ooo kim pişirdi bunları". Yiğit bir anda kurabiyeyi ağzına attı. Dejavu yaşadım resmen. Bu ne ya.
" Abi onlar sıcaktı. " Elimi alnıma vurdum.
" Yok yok siz akıllanmazsınız oh yiyin hepsini zaten biz kimiz ki. " Dedim.
Barıs abim de yanımıza gelmişti. Yiğitin böğurmesiyle ensesine vurdu.
" Hayvan kibar ye karşında kız var bak " dedi ve beni işaret etti.
Annem gelip tadına baktı üfleyerek.
" Ellerine sağlık güzel kızım maşallah her konuda becerikli " .
" Biz kimiz anne üvey evlat mı. ?" Dedi Koray kendini göstererek.
" Oğlum sen bunu yapamazsın boşuna kendine pay çıkarma"
Günümüz çok güzel geçti. Eğlenceli bir günün ardından yatağa girdim.
