İçeriğe geç

Gerçek ailem / gerçek aile

Bölüm 14 · 3 dk okuma

Gerçek ailem / gerçek aile

Bölüm 14

14.

Sizce Laraya partner eklemeli miyim?

Eve geldiğimde üstüme resmen bir yorgunluk çöktü.

Annemlere selam verip odama çıktım. Tavşanlı pijama takımımı giydim. Saçlarımı açıp uykuya daldım.

🥀

Uyandığımda saat akşam 6 olmuştu. Ayılı oda terliklerimi giyip aşağı indim. Birazdan yemek yerdik.

Koridarda Yiğit kafama vurdu. Bende koşarak onu kovalamaya başladım. Bir yandan bağırıp bir yandan da koşuyordum.

Salonun kapısından içeri girince bende koşarak peşinden gittim. O salona girerken yavaşladı ama ben koşmaya devam ettim. Birden paspas kayınca yere yapıştım.

Hesaplamadığım bir şey vardı! Misafir gelmişti.

Ve ben harika bir karşılamayla salona giriş yaptım.

Düştüğüm için kolum acıyordu. Kolumu ovalayıp sızlanmaya başladım.

" Şerefsiz ya bittin oğlum sen. Görürsün ben seni nasıl rezil ediyorum. "

" Bir şey mi dedin kızım?"

Kadının sorusuyla onlara döndüm. Benimle yaşıt bir oğulları vardı ve pişmiş kelle gibi sırıtarak bana bakıyordu. Bir de kızları vardı. Erkek olan benle yaşıt gibiydi ama kız küçüktü. Tahmini benden on yaş falan küçüktür.

Kadın tatlı birine benziyordu. Güler yüzlü biriydi.

Bana elini uzattı. " İyi misin kızım?"

Gülümsedim. Uzattığı eli tutup kalktım. Annem de bana onları tanıttı.

" Kızım bak bunlar benim en yakın arkadaşım ve ailesi bugün bize akşam yemeği için gelmişlerdi. Sen uyuduğun için uyandırmadık. "

" Keşke uyandırsaydınız ya ayıp oldu. "

Az önce yere yapışan ben değilmişim gibi normal davranmaya başladım. O sırada Hera da içeri dalıp koşarak kucağıma atladı. Zaten öküz gibiydi bir de kucağıma gelince iyice eziliyordum.

Misafirleri görünce onlara hırladı. Küçük kız koşarak babasına sığındı. Bu görüntü nedense benim içimi burktu. Ben onun yaşlarındayken babamdan korunmak için köpeğime koşardım. Oysa tam tersi olmalıydı.

Berk'in de yerinde huzursuzca kıpırdandığını fark ettim. Demek ki köpeklerden korkuyordu. Bunu öğrendiğim iyi oldu.

Annem beni onlarla tanıştırdı. Kızın adı Buğlem erkeğin adı da Berk' miş. Annelerine çok kanım kaynadı. Onun da adı Melek miş. Çok tatlı kadındı. Sevdim.

Onlar sohbete dalmışken ben de çaktırmadan içeri kaçtım. Odama çıktım ve üzerime gündelik bir şeyler giydim. Tekrar aşağı inip annem ve Melek hanımla sofrayı kurmaya yardım ettim.

Her şeyi hazırladık ve yemek odasına geçtik. Hep birlikte yemeğimizi yedik. Onlar eve giderken ben koşarak Yiğitin yanına gittim. Üzerine atlayıp saçlarını yolmaya başladım.

" Kızım bir dur düşücez. "

" Köpek rezil ettin beni elaleme. Daha düşücez diyo düş de göreyim seni. Hele bir düş mahvederim seni. Salak senle ben de düşerim. "

Ve olan oldu. Yiğit bir anda merdivenden aşağı düştü. Tabii onunla birlikte ben de... hatırladığım son şey ayağımın acısıydı. Sonra kafamı sertçe bir yere çarptığımdı.

🥀

Gözümü tekrar hastanede açtım. Ne zaman uyansam hastanede uyanıyordum resmen.

Haftanın bir günü mutlaka hastanedeydim.

Başımda yine bizimkiler vardı. Şakayla karışık

" Günaydın" dedim.

Yiğit hemen gülmeye başladı. Gülümseyerek hepsi bana döndü.

" İyi misin kızım başın ağrıyor mu?"

" Yok ya iyiyim. Ne zaman çıkarız?"

" Başın dönmüyorsa şimdi çıkabiliriz. "

" Tamam şimdi çıkalım o zaman "

" Kızım daha yeni uyandın. "

" Olsun olsun hadi gidelim. " Üzerimdeki örtüyü kaldırdım. Hafif başım ağrıyınca elimi başıma götürdüm. Başımda sargı vardı. Baya da büyükçe bir sargıydı. Çok takılmadan ayağa kalktım.

Birlikte yola çıktık.

Bölüm sonu

7 yorum