Babam odaya geldiği anda beni yakamdan tutup hızla banyoya yöneldi ve içeri girdiğimizde son hız beni küvetin yan köşesine atmıştı. Çok hızlı attığı için kafamı düşerken sert bir şekilde vurmuştum. Kafamın kabadığının farkındaydım. Boğazımdan akan sıvının kan olduğuna adım kadar emindim.
Babam hiç konuşmadan aralıksız bir şekilde bana vurmaya devam ediyordu ve çığlıklarım evde yankılanıyordu. Tek ümidim Bora hocaydı. Ama onunda gelip gelmiyeceği bilmiyordum.
Babam en çok sırtıma, karnıma ve kafamı koruduğum kollarıma vuruyordu. Her vurduğunda ağzımdan yeni bir çığlık çıkıyordu. Bir süre sonra kan kaybından ve kafama aldığım darbeler sayesinde bayılmıştım. Ama bu babamın durması için yeterli bir sebep deildi.
Bora'nın anlatımıyla
Melis bana yalvarıyordu! Onu ordan almam, kurtarmam gerekiyordu. Eğer şuan ona ne oluyorsa bunun sonu iyi bir şekilde bitmiyebilirdi.
Telefonumu cebime attım. Kapatmayı bile unutmuştum. Daha doğrusu farkında bile deildim. Hemen araba anahtarını elime aldım ve evdekilere tek kelime dahi etmeden hızla arabaya gidip bindim.
Melisin bana zar zor söylediği adrese gelmiştim daha fazla zarar görmesini istemiyordum. Hızla villaya doğru ilerledim. Hızla evin kapısını çalmaya başladım.
Yaklaşık 5 saniye sonra kapı açıldı ve hızlıca konuşmaya başladım. "Melis burdamı?" Sesimi yeterince alçak kullanmaya çalışıyordum. Ardından kadın"E-evet babasıyla" dedi. Ama kadın hem kekeliyordu hemde sesi titriyordu. Bense hemen "Ben Bora Melis ve sınıfının yeni sınıf öğretmeniyim. Melisle görüşmem gerek." Dedim ve kadına daha fazla açıklama yapmadan hızla içeri girdim ve ses gelen tarafa doğru yürümeye başladım. Adımlarım çok hızlıydı nerdeyse koşuyordum. İkinci kata çıktım ve ses gelen odanın önüne gidip hızla kapıyı açtım.
"Oooo kimleri görüyorum!" Demişti Melisin babası olduğunu düşündüğüm adam. Melis ortalıkta görünmüyordu. Bense şuan sanırım Melisin odasının ortasında babası olduğunu düşündüğüm adamla konuşuyordum. Melisten ses gelmiyince ve göremiyonce tekrar önüma döndüm. Adamla göz göze gelmiştik ardından adam konuşmaya başladı. "Demek sen şu Melisin sürttüğü adamsın he."dedi bense tam sözünü kestiği sırada sol yanağına yumruğu çaktım.
Dengesini sağlıyamıyıp yere düştü bense üstüne çıkıp yakasından tuttum. "Nerde lan Melis !" Diye bir anda bağırdım . Ama oda cevapsız kalmadı. " Sanane lan benim kızımdan!" Dedi o sırada eli cebine gitti ve cebinden bir çakı çıkardı. Ben tam ona bir yumruk daha atıcakken elindeki çakıyı salladı ve sallamasıyla kolumda bir sızı hissettim. Sızının nedenini anlamıştım salladığı çakı koluma gelmişti azda olsa derin kestiğini fark etmiştim. Ama bunu umursamadan bileğine vurdum ve çakıyı düşürmesini sağladım. Son yumruğuda attım ve o kadar dayanıksız biriydiki anında bayıldı.
Hızla adamın üstünden kalktım ve odaya tekrar göz gezdirdim. Odada girdiğim kapı harici iki kapı daha vardı. Tahmin ettiğimce biri giyinme odası diğeri ise banyoydu. Vakit kaybetmemek için hızla birine girdim.
Burası giyinme odasıydı. Burda deildi ama lazım olabilceği gereken kıyafetler ve birkaç kişisel eşyaları olabilceğini düsündüm. Ve hızla elime gelen ilk büyük çantayı aldım içine aklıma gelebilcek şeyleri koydum. Zaten başka bişeye daha ihtiyacı olursa gider alırdık. Çantayı kapatıp hızla omzuma attım ve odadan çıktım.
Diğer odaya girdim. Girmemle duraksamam bir oldu. Yatan o muydu... Hayır ,hayır Bora yerde kanlar içinde yatan Melis deildir. Ben hayel görüyorumdur.
Melis gerçekten şuan banyonun bir köşesinde kanlar içindemi yatıyodu... Bilinci açık deildi. Eğer yanlış görmüyorsam hala daha kanaması vardı.
Daha fazla vakit kaybetmeden çantayı tek omzunda sabitliyip melisi kucağıma aldım. Kolum hala sızlıyodu ama şuan bundan çok daha önemli konular vardı. Melisi hemen götürmem gerekiyodu. Hızla aşşağı kata indim.
İndiğimde annesi olduğunu düşündüğüm kadın bir şeyler söylemeye çalışmıştı bense ona şubşekilde bir cevap verdim. "Bence sakın tek kelime dahi etmeyin yoksa bu konuda siz suçlu çıkarsınız." Demiştim. Kadın söyliyeceği kelimeyi yutup hiçbirşeyi söylemedi. Bense daha fazla umursamadan koşarak evden çıktım ve arabanın olduğu yere geldim.
Melisi sürücü koltuğunun yanındaki koltuğa oturttum ve bende sürücü koltuğuna geçip arabayı çalıştırdım. Bir elim Melisin elini okşarken diğer elim direksiyona yön veriyordu.
Melisin hala kardeşim olduğuna inanıyordum ve onu daha yeni bulmuşken kaybetmek istemiyordum. Hızla hastanenin acil bölümünün önüne gelip arabayı durdurdum. Melisin kap8sını açarken içeriden yardım istedim ve sedye ile birkaç hemşire gelip melisi aedyeye yatırdı.
Sedye ilerliyordu ama ben Melisin elini bırakmıyordum. Yolda gelirken doktor bir arkadaşımı aramıştım ve melisle bizzat ilgilenmesini istedim.
Melisi kırmızı alana alınırken bir hemşire " Beyfendi buraya giremezsiniz." dedi bense "Olmaz bırakamam onca sene sonra tekrar kaybedemem onu !" Sesim çok bitik çıkıyordu ben orda direnirken doktor arkadaşım Yusuf geldi ve beni zorda olsa bir şekilde ikna etmeyi başardı.
Yusuf tam içeri girerken onu durdurdum ve " Yusuf lütfen DNA testi içinde kan alabilirmisin." Dedim o ise "Tamam Bora o zaman ben sana bir hemşire yönlendiriryim o seninde kanını alsın." Dedi bense hiç itiraz etmeden gelen hemşireyle bir odaya geçtik ve kanımı almasını bekledim.
Hemşire koluma pansuman yapmak istesede reddettim benim çektiğim acıyla Melisin çekfiği acının arasındaki fark dağlar kadar. Heleki o minicik bedeniyle yaşadığı şeyler. Artık düşünmek bile istemiyordum.
Saat gece 12.30 olmuştu ben hala melisin uyanmasını bekliyordum. He birde DNA testinin sonuçlarının çıkmasını bekliyordum. Melise pansuman yapmışlardı. Ama her yerinde morluk ,darp izi ve yaralar olduğu için canı acımasın diye uyutuyolardı.
Tam gözlerim Melisin yüzüne daldığı sırada telefonuma bir bildirim gelmesiyle gözlerimi melisten ayırıp yanımdaki telefonu elime aldım.
Telefonu elime aldığım sırada bildirimin Melih abimden geldiğini gördüm. Bildirimin üstüne tıklayıp mesaja baktım.
Melih Abim- Aslanım nerdesin sen saat kaç oldu.
Siz-Hastanedeyim abi.
Kısa kesmiştim ve konuşmaya mecalim yoktu. Parmaklarım kıpırdaman istemiyordu. Sanki reddediyordu. Hiç biryerimi kıpırdatmak istemiyordum. Ardından birsürü bildirim sesiyle düşüncelerimden sıyrılıp telefonumu baktım.
Melih Abim- NE!?
Melih Abim- Bora oğlum ne oldu!?
Melih Abim-İyimisin Bora cevap ver!?
Melih Abim- Birine bişeymi oldu?!
Melih Abim- Kazamı oldu?!
Melih Abim- Kavgamı ettin?!
Melih Abim- Hangi hastane?!
Yazmaya mecalim olmadığı için o solgun ve tutruyen sesimle bir ses kaydı başlattım.
Siz(sesli mesaj)- Ben iyiyim abi sakin ol. ******* Hastanesindeyim. Oraya gel. Herşeyi gelince anlatıcam. Ama abi lütfen hızlı ol. Ben çok çaresizim bı boşlukta gibiydim lütfen hızlı ol.
Diye bir sesli mesaj gönderdim ardından Melih abimden tekrardan bir mesaj geldi.
Melih Abim- Sakın ol aslanım geliyorum ben hemen şimdi sen sadece kat ve oda numarasını yaz bana.
Mesajı okuduktan sonra ona zar zor oda numarasını ve katını yazmıştım.
Aradan yarım saat geçti ve kapının hızla açılmasıyla başımı kapıyı açan yüze çevirdim.
Evetttt yeni bölümmm onca istekten sonra bu çok iyi olucak sanırım. Bu arada sevdiğiniz için çok teşekkürler. Saat 17.21 de başladım ve 19.10 da bitiriyorum.
SİZCE KİM GELDİ?
SİZCE MELİS ONLARIN KARDEŞİMİ?
EĞER KARDEŞİYSE MELİS ONLARI KABUL EDİCEKMİ YOKSA ETMİCEKMİ?
MELİSİN DURUMU İYİ OLUCAKMI?
BÖLÜM NASILDI
BEĞENDİNİZ İNŞALLAH
SEVİLİYOSUNUZ TOPLAM 1040 KELİME >
Senaryo fikirlerinizi bekliyorum
