Ve koltukta otururan 5 tane erkek aralarında Mehmet Bey vardı ona merhaba dediğimde diğer erkekler yani abilerimin galiba bana ters ters bakıyolardı ama bir tanesi hariç onunda benim gibi mavi gözleri vardı
ben bunları düşünürken Mehmet Bey
”kızım bunlar senin abilerin”
”biz bu kızın abisi falan değiliz baba bunu daha kaç kere dicez”
”kes mert” ismi mertmiş
”neyse kızım sen o konuyu boşver 1.abin Ayaz mesleği doktor 29 yaşında 2. abin Mert 27 yaşında avukat 3. abin Yiğit 25 yaşında polis 4. abin Polat 24 yaşında mühendis 5. abin Eymen 20 yaşında üniversite okuyo”
“Mehmet Bey ben odama çıkıyorum”
”tamam kızım”
odama geldiğimde hemen yataga uzandım ve Instagramda dolaşmaya başladım yarım saat sonra kapı çaldı
”gel” Ayaz gelmiş
”müsait misin Ekin”
”müsaitim”
”biraz konuşabilir miyiz”
”peki”
”aşağıda mertin yaptıkları için özür dilerim Elif zamanında bize çok kötü davrandığı için senide öyle sanıyolar ama eminimki bi süre sonra hepsi suan yaptıkları için pişman olucaklar bu evde sakın kendini yanlız hissetme ben,annem,babam var tamam mı”
”onların yaptıkları yüzünden özür dilemene gerek yok Elif’in yaptıklarını be çekmek zorundada değilim teşekkürler yanımda oldugun için”
’ee Ekin biraz kendinden bahsetsene”
”nasıl mesela”
”kaçıncı sınıftın,ne olmak istiyosun,birşeye alerjin varmı,bi hastalığın varmı”
”12. sınıfım,bölümüm sayısal,doktor olmak istiyorum,karabibere alerjim var,bildiğim bi hastalığım yok”
”iyiymişş”
”teşekkürler”
”neyse Ekin saat çok geç oldu ben gidiyim birşey olursa yan odadayım”
”tamam”
Ayaz’ın bu dediklerinden sonra bana bu evde değer verdiğini düşünüyorum ve inşallah da öyledir neyse uyuyim
SABAH
Sabah Ayaz’ın beni uyandırmasıyla uyandım
“hadi kalk uykucu kahvaltı vakti”
”tamam 5 dk daha duur”
”bak kalkmazsan annem seni terlikle evde kovalar görürsün”
”tamam tamam kalktım”
daha onların gelmelerinin ilk günü Ayaz’la niye bu kadar yakındım bilmiyorum ama içimden bi his ona güvenmemi söylüyo güvenim inşallah boşa çıkmaz
asansöre bindiğimde Mert’de ondaydı birbirimiz hiç takmadan yemek odasına gittik daha doğrusu ben daha tam yerini bilmediğim için onu takip ettim
Mehmet Bey
”gelin çocuklar bugün kahvaltıdan sonra biz annenizle dışarı çıkıcaz sizde Ekin’le kaynaşın bu sırada Yiğit “EKİN BİZİM KARDEŞİMİZ DEĞİL BABA” diyerek bağırdı bi korkmadım değil
O sırada işler dahada karıştı araya Ayaz girdi “YİĞİT EKİN’İN NE ZARARII GÖRDÜNDE KIZA HEMEN ÖNYARGILI DAVRANISUN BE YETER MERT BİR SEN İKİ”
Mert sessiz kalmayı tercih etiyodu bu durumda ama bana çok pis pis bakıyodu bugün ondan korkuyodum
yemeklerimizi yedik Füsun Hanım ve Mehmet Bey dışarı çıkmıştı bende heme odama girdim aradan 1-2 saar sonra sesler yükseldi herhalde kavga ediyolar diye içimden geçiryoken odamın kapısı açıldı sinirden gözü dönmüş bi Mert vardı karşımda bi anda benim koltumdan tutup merdivenlerden aşağı indiyodu daha doğrusu sürüklüyodu Ayaz ise onu durdurmaya çalışıyodu ve tam o sırada ayağım takıldı ve merdivemlerden yuvarlanmaya başladım tek hatırladığım şeyler Ayaz’ın yanıma gelip beni kucağına alması gerisi karanlık
BU BÖLÜMÜ DAHA ÖNCEDEN YAZMIŞTIM AMA YANLIŞLIKLA SİLMİŞİM
SİZCE NOLUCAK
