Black bir adım geri çekildi.
Karanlığa karıştı, sonra tamamen kayboldu.
Sanki hiç orada değilmiş gibi.
Lily Öğretmen'in gülümsemesi artık başka bir şeye dönüşmüştü.
Sıcaklık yoktu. Sadece diş vardı.
— Otur, Leyla.
Leyla kıpırdamadı.
— Otur dedim.
Kenan onu koluna dokunarak uyardı.
— Otur, lütfen.
Leyla isteksizce sıraya oturdu.
Lily Öğretmen tahtaya döndü.
Tebeşir kendiliğinden havaya kalktı ve yazmaya başladı.
İKİNCİ SORU. TEK CEVAP HAKKI VAR.
Mine fısıldadı:
— Az önce dört hakkımız yok muydu?
— Sanırım kurallar değişti, dedi Emre.
Tahtada bir problem beliriyordu — bu sefer sayılar değil, bir şekil.
Üç kapı çizilmişti. Her birinin üstünde bir sayı.
7 — 3 — 12
Altında tek bir cümle:
"Doğru kapı, en büyüğü değildir."
Kenan'ın alnında ter damlaları belirdi.
— Bu bir tuzak sorusu. "En büyüğü değil" derken hangisini kastediyor?
Leyla ayağa kalkmaya çalıştı ama Lily'nin bakışı onu durdurdu.
— Sadece bir kişi cevap verebilir.
Sessizlik.
Emre yavaşça elini kaldırdı.
— Ben denerim.
Mine ona baktı, gözlerinde endişe.
— Emre...
— Güven bana. Bir kere de ben ciddi olayım.
Lily Öğretmen'in gözleri Emre'ye kilitlendi.
— Cevabın?
Emre derin bir nefes aldı.
— Üç.
Bir saniye hiçbir şey olmadı.
Sonra tahtadaki "3" kırmızıya döndü.
Lily Öğretmen'in gülümsemesi dondu.
— Yanlış.
Odanın ışıkları söndü.
Karanlıkta sadece Lily'nin gözleri parlıyordu — artık insan gözü değildi.
Emre'nin sesi karanlıkta titredi.
— Bekle, bekle, bir şans daha—
— Kural buydu.
Bir cetvelin havada ıslık çalma sesi duyuldu.
Leyla çığlık attı:
— EMRE!
Işıklar geri geldiğinde Emre yerdeydi, elini tutuyordu, yüzü acıyla buruşmuştu ama hayattaydı.
Bileğinde kırmızı bir çizik vardı — sanki cetvel gerçekten değmiş gibi.
Lily Öğretmen sakince masasına döndü.
— Bu sadece bir uyarıydı.
— Bir dahaki yanlış cevap... bedeli daha ağır olur.
Kenan Emre'nin yanına çöktü.
— İyi misin?
Emre dişlerini sıktı, gülmeye çalıştı ama sesi titriyordu.
— Harikayım. Bayıla bayıla matematik dersindeyim.
Mine'nin gözleri doldu ama ağlamadı.
— Buradan çıkmalıyız. Şimdi.
Leyla tahtaya baktı. Üçüncü soru şimdiden beliriyordu.
Ve bu sefer, sorunun altında farklı bir şey yazıyordu:
SON SORU. KAYBEDEN, KAZANANLA YER DEĞİŞTİRİR.
Kenan'ın yüzü bembeyaz oldu.
— Bu ne demek?
Lily Öğretmen'in sesi arkalarından geldi — yakın, çok yakın.
— Demek istediğim şu, canlarım...
— Bu sınıfta sonsuza dek bir öğretmen olacak.
— Sıra artık sizde olabilir.