Sıla on yaşındaydı ve babası vefat etmişti. Annesi üç ay sonra başka bir adamla evlendi. Üvey babası, Sıla'ya hep kötü davranıyordu ve evden gitmezse ona çok kötü şeyler yapacağını söylüyordu. Sürekli bağırıp çağırıyordu. Annesi her şeyin farkındaydı ama ses çıkaramıyordu çünkü o adamı seviyordu, ama kızını da seviyordu. Ancak bir seçim yapmak zorundaydı. Bir kızına, bir eşine baktı ve kızını seçti. Eşi bağırarak "Nasıl yaparsın bunu?" diye öfkelendi ve cebinden bir bıçak çıkardı. Sıla'nın annesini tam on üç yerinden bıçakladı ve öldürdü. Sıla olayın şokuna girdi çünkü annesi onun yüzünden gözlerinin önünde ölmüştü, en azından Sıla öyle düşünüyordu. Üvey babası Sıla'ya da bıçak savurdu ve kolunu derince kesti. Sıla, bıçak darbesiyle kendine geldi ve kaçmaya çalıştı. Odasına gidip kapıyı kilitledi, telefonunu alıp polisi aradı. Neyse ki birinci katta oturdukları için önemli malzemeleri alıp pencereden atladı. Koştu, koştu ve dayısının evine doğru koştu. Dayısının evine vardığında nefes nefeseydi, sanki ciğerleri patlamak üzereydi. Kapıyı çaldı ve kapıyı kendisinden beş yaş büyük olan kuzeni açtı. Kuzeni şok olmuştu çünkü Sıla'nın kolunda derin bir kesik, vücudu toz toprak içindeydi ve bacakları yara bere içindeydi. Hızla "Ne oldu sana?" diye sordu. Sıla ağlamaktan cevap bile veremedi. Hemen dayısı ve yengesi geldi, onlar da yüzlerce soru sordular ama bir cevap alamadılar. Bir saat geçti, Sıla hâlâ ağlıyordu ama artık konuşabiliyordu. Eliyle televizyonu gösterdi ve kısık bir sesle "Açın," dedi. Televizyon açıldı ve Sıla, bu sefer biraz daha yüksek ve heyecan dolu bir sesle "Haber," dedi. Haberler açıldı ve herkes dona kaldı. Sıla deliler gibi ağlıyordu. Annesi ölmüş, üvey babası ise kaçmıştı.
Günler, aylar ve yıllar geçti. Sekiz yılın ardından Sıla artık on sekiz yaşındaydı ama hâlâ o günü dün gibi hatırlıyordu. Bir kafede garson olarak işe başlamıştı ve annesinin intikamını almak için planlar kuran birine dönüşmüştü. Acaba bundan sonra ne yapacaktı?
Birinci bölüm sonu.