Yıllar önce....yıl 1989
sessiz ve huzurlu bir dünyada yaşayan küçük bir köylü kız vardı. sapsarı saçları, gözleri boncuk mavisi gibiydi. Ne zorluklar, ne de savaş vardı.... Cenneti yaşıyor. Her sabah kuş sesleri ile huzurlu bir güne uyanır ve okula gider.
Geri eve geldiğinde ise çiçek bahçelerinde oturur ve hayatının tadını çıkarır, bir yandan da büyüyünce ne olmak istediğini düşünürdü... mesela bir doktor olabilirdi? Yada bir.... baleci? Bunlar onun okulundaki kızların istediği mesleklerdi, ama o bunları istemiyordu. Çok sıkıcıydı bu meslekler ona göre.... Onun için daha uygun bir meslek gerekti
Özgü yine bir köy sabahına uyanır, babasının sesi odasına kadar geliyordu
"Özgü!! Hadi kızım kahvaltı hazır, okula geç kalacaksın"
Tembel ve yorgun bir sesle karşılık verdim
"Tamam babaa, geliyorum" Yatağımdan kalktım ve esnedim, banyoya doğru adımlar attım