Kotü bor güluş attimm.
Iyi okumalarr 🤍🤍
Iyi anlayin ha önemli 🩷
Gözlerim yıllar sonra ilk defa doldu.Yaşların akmasına izin verdim.Bedenimin buna ihtiyacı vardı.
Rüzgar ılık ılık yüzüme çarpıyordu.
Dolunay bana alay ederek bakıyordu.
Issız sokak ise beni anlıyordu.
Rüzgar ne yapıyordu aceba?
Ablası ölmüştü ve en yakın arkadaşı cenazeden sonra bir şey demeden çekip gitmişti.
Daha fazla dayanamadım.Sabahtan beri buradaydım.
Rüzgar'ı aradım.Telefon sonuna kadar çaldı ama açan olmadı.Sonunda pes edip kapatacaktım ki telefon açıldı.
"Hazal?" sesi ağlamakta kısılmıştı.
"Rüzgar neredesin?" dedim burnumu çekip.
"Bizim evde,Ahsen'in eşyalarını topluyorum." bir daha asla kullanılamayacak olan eşyaları.
"On dakikaya geliyorum." cevap vermeden telefonu kapattı.
Güneş gitmişti artık.
Güneş çoktan gitmişti ve ben aptal gibi güneş gözlüğü takıyordum.
"Lanet olsun" deyip gözlüğü çıkarttım ve arkama doğru attım.
"Ahsen,hiçbir şeyin tadı snesiz olmuyor." parıltısı çok az kalmış yıldıza baktım.
Anılarımız gozümün önüne film şeridi gibi sıralanmıştı adeta.
Ah..Güneş gözlüklerimizle sahilde deli gibi koşarken senin Rüzgar'a çelme takıp düşürmen...
Gine aynı gozlükler ile son ses müzikle tatile giderken benim dikkatsizliğim yüzünden ağaca çarpmamız...
Ahsen gittiyse gözlükte gitmeliydi.
Arabama bindim ve beklemeden yola çıktım.
Arabanın içini muzik sesi doldurunca irkildim.Arayan Sinandı.
Sinirle cevap verdim.
"Efendim!?" ruh halim çok değişkendi.Ben bile bazen kendini kontrol edemiyordum.
"Saatlerdir arıyorum Hazal neden açmıyorsun?" sesi beninkine göre sakindi.Saçımı geriye attım ve konuştum.
"Canım istemedi,yalnız kalmaya ihtiyacım vardı." derin bir nefes verdi.
"Telefonuna ulaşılamıyrodu Hazal.Yani kapalı veya uçak modundaydı."
Ah doğru,ucak moduna almıştım.
Rüzgar'ı ararken açmıştım.Nasıl unuturum.
"Kusura bakma Sinan.Kafam yerinde değil.Biliyorsun."dedim yumuşayan sesimle.
Sinan'ı suçluyordum hep ama asıl suçlu olan hep bendim.Berbat bir eşim.
"Biliyorum hayatım,biliyorum.Şimdi neredesin?" dedi merak ve endişeyle karışık sesiyle.
"Rüzgar'ın evine gidiyorum.Ahsen'in eşyalarını topluyormuş."cümlemin somuna doğru sesim kısılmıştı.
"Tamam hayatım.Bende yoldayım zaten oraya geleyim.Sende dikkatli kullan,tamam mı?" emin olmak istiyordu.
Kendime zarar vermemden korkuyordu.
Yarım yamalak gülümsedim.Bu davranışı hoşuma gitmişti.
"Dikkatli olmaya çalışırım." sesimin güven vermesine dikkat ettim Kendime güvenmiyordum.Her an her ðeyi yapabilirdim.
"Tamam hayatım,görüşürüz." cevap vermeden telefonu kapattım.
Derin bir nefes verdim rahatlamak adına.
Her şeye rağmen Sinan ile evlenecek olmam gerçekten beni mutlu ediyordu.
Ya da belki sadece hayatıma devam etmek için bahaneler arıyordum.
Yeniden telefonum çaldı.
Merakla 'Özel Numara' yazısina baktım.Kim olabilirdi aceba?
Merakla telefona cevap verdim.
Kulağımı çınlatacak kadar gürültülü bir ses duyuldu.
"Kimsin?" dedim bu uzamadan sıkılarak.
"Sen," diye başladı boğuk bir ses.En azindan erkek sesi olduğunu ayırt edebilmiştim.
Eee tatlım boşuna mı hukuk okuduk
Bir savcı kolay yetişmiyor.
"Ben ne!?" dedim yarı bağırırcasına.Kulakları sağır eden bu cızırtılı ses iyice canımı sıkmaya başlamıştı.
"Ahsen'in ölümü," dedi yeniden.
Nereden biliyordu?
Biri beni takip mi ediyordu yoksa işletiliyor muydum?
"Kimsin ve Ahsen'i nereden tanıyorsun?" sesim oldukça ciddiydi.
Boğuk sesli adam alay edercesine güldü.Ardından,
"Sakin ol prenses.Kötü bir niyetim yok" dedi.
Şimşek çaktıve yağmur yağmaya başladı.
"Ne istiyorsun ne! " ardından gök gürüldedi.Zaten zor çeken telefon yakinda hiç çekmeyecekti.
Adam son kez konuştu,
"Ahsen'in ölümü bir tuzaktı prenses." ve sinyal kesildi.
#Hazalbirnumara
Ayyy neler oluyorr.
Çok heyecanlandımm. Ben yazıyorum ama gelecek olayları iple cekiyorum.(öyle bir şeydi galiba deyim)
Özel Numara kim sizce?
Yeni bir karakter mi açıliyorrr???
Ahsen'in ölümü tuzaksa eger gercekten, kim öldürdü?
Yorum yapıo begenmeyi unutmayın..
Keyifli düşünmelerr🤍🤍
