Bölüm 5

Esilanın evine geldiğimde kapıda biriyle konuştuğunu farkettim ama arkası dönük olduğu için kim olduğunu anlayamamıştım. İlerleyip yanlarına gittiğimde arkasını döndüğünde ufak çaplı bi kriz geçirmiştim çünkü karşımda duran kişi sabah karşılaştığım ekipte bulunan biriydi, sabah orada olduğuna adım gibi emindim ama okulda hiç görmemiştim. Esilanın beni dürtmesiyle çocuğu izlediğimin farkına varıp biraz utanmıştım. Esila -tanıştırayım Diyerek beni gösterdi Esila -En yakın arkadaşım Lavin. Karşısındaki çocuğu göstererek bana döndü Esila -bu arkadaşta kuzenim Bora. Kuzenim demesiyle neredeyse ağzım açık kalmıştı esila bişey olduğunu fark edip kolumdan dürttü tam bişey söyleyeceği sırada arkamızdan bir korna sesi gelmişti arkamızı döndüğümüzde buğranın geldiğini farkettik. Hızlıca arabaya yürüyüp ön tarafın kapısını açıp oturdum. Buğra -hoşgeldiniz hanımlar. Bora -hanımlar derken?. Buğra -sen hiç hoş gelmedin valla Bora'cık. - Siz tanışıyormusunuz. Buğra -evet okulda birkaç kez karşılaşmıştık,birbirimizi tanıyacak kadar yani. -anladım. Buğra -sen kafanı dersten kaldırmadığın için hiç farketmedin tabi. Esilanın kahkahası tüm arabaya yayılmıştı. Arkamı dönüp ters bir bakış atmıştım ama o haklı diyerek kendini savunmaya almıştı. Buğranın saçmalıklarını dinlememek adına radyonun sesini yükselttim. Neredeyse 15 dakikalık bir yol gelmiştik ve kimseden ses çıkmamıştı ve bu benim işime gelmişti ne kadar az soru o kadar iyiydi. Parti clup gibi bir mekândaydı. Arabadan inip yürümeye başladık Esila yanıma gelip koluma girdi. Esila -gecelere akıyormuyuz. -haftaya sınavlar başlıyor ve beni buraya sürüklediniz,ne gecelere akması esila. Esila -lavin ya birazda bize uyum sağlasan Olmaz mı. -sağladım işte daha ne istiyorsun. Kolunu kolumdan çıkarıp hızlanarak önüme geçti ve bana doğru döndü. Esila -mesela lavincim sürekli şikayetçi olmamanı istiyorum,çokta bişey istemiyorum. -peki,olmamaya çalışırım. Esila yanıma gelip tekra koluma girmişti ve yürümeye başlamıştık. Buğrayı göremeyince durup etrafıma bakınmaya başlamıştım. Esila neden durduğumu sorgular bakışlarıyla bana bakarken etrafa neden baktığımı anlamış olacakki bir tahmin yürütmüştü.  Esila -Borayla beraber girmiş olmalılar bizde girelim hadi. Esilaya hak vererek tekrar yürümeye başladım. Salon girişinde görevlilere adımızı soyadınızı söyleyip içeriye geçmiştik. İçerisi fazla kalabalık değildi muhtemelen çoğu kişi daha gelmemiştir. Esila -bizimkilerin yanına gidiyorum,gelecekmisin. Mekandaki müzik sesi çok fazla olduğu için esilayı duymakta zorluk çekmiştim. Esilayı başımı olumsuz anlamda sallayarak reddetmiştim kafasını sallayarak yanımdan uzaklaşmıştı. Bende tezgahın yanında boş bir sandalye bulup oturdum ve garsondan sade gazoz isteyerek telefonumla ilgilenmeye başladım. Yazan numaranın tekrar yazdığını farkettim ve telefonumu hızlıca kapatıp çantamın içine koydum,yeteri kadar gergindim daha fazla gerilip stres yapmama gerek yoktu. Boş bardağımı tezgahın üzerine koyup ayağa kalktım Elbisemi düzelterek terasa çıkan merdivenlere yöneldim. Terasa girdiğimde buranın daha sakin olduğunu farkettim ve temiz havayı içime çektim. Arkamdan giren bir kaç kişi ardından esila ve buğragilde girdi telaşla yanıma geldiler ve hepsi aynı anda konuşmaya başladılar. Anlamadığım için hepsini susrurdum ve birin konuşması için işaret yaptım. Hepsi nefes nefes oldukları için esila konuşmaya başladı. Esila -hemen gitmemiz gerekiyor. Esilanın dediğine anlam veremez bir ifadeyle bakmıştımki buğra araya girdi Buğra -ihbar varmış. -ihbarmı? Okulun düzenlediği bir partidemi. Hiç birşeye anlam veremezken buğra kolumdan tutup teras kapısına hızlı adımlarla yürümeye başladı.diyerleride arkamızdan geliyorlardı. Buğra -anlatıcaz lavin şuan sadece yürü. Aşağı kata indiğimizde herkesin telaşla çıkmaya çalıştığını farkettim. Şuan gerçekten stres olmuştum bu durumdan. Dışardan siren seslerinin gelmesiyle herkez panik olmuş ve çığlık atmaya başlamıştı. Kapı tarafına gitmeye çalıştığımızda kapının kilitli olduğunu farkettik. Buğra başka bir tarafa döndüğünde elektirikler gitmişti ve insanlar daha fazla panik yaparak öncekinden daha fazla bağırmaya başlamışlardı. Kimse kimseyi göremezken siren sesleri kesilmişti. Kolumdaki elin varlığını hissedemeyince huzursuzca etrafımda döndüm. Seslensem bile duyamayacaklarını farkedip vazgeçtim ve o anda koluma bir el sarıldı ve beni neredeyse sürükler şekilde yürütmeye başladı. Bağırmaya başlamıştım ama beni kimsenin duymayacağına emindim. Bir el hala kolumdayken yavaşladığımızı hissettim ama sesler hala kesilmemişti.    Tam tekrar bağıracakken ağzıma bir bez bastırıldı. Ne kadar çırpınsamda bilincimi kaybetmeye başlamıştım...