Kapı açılmıyordu. Ağlıyordum. Gözlerim bulanıklaştığı için zaten zor görüyordum birde üstüne kapı açılmayınca iyice sinirlenmiştim. Pencerelerden atlayabilirdim. Mutfaktaki pencereye doğru koştum. Pencereyi açtım. Önce sağ ayağımı atarak, sonrada sol ayağımla pencereden aşağıya atladım. Hava yağmurluydu. Gözyaşlarım, yağmur ile birleşmişti. Önce sağıma baktım. Sonra da soluma. Fakat en son gördüğüm şey, o maskeli adam ya da kadındı... Cinsiyetini hala çözememistim çünki maskesinin altında bir ses değiştirici bulunuyordu büyük ihtimal. Hani şu filmlerde gördüğümüzden.
6 saat sonra
Gözlerimi açtığımda, bir sanayi bölgesinde gibiydim. Kocamandı. Ancak kendime gelirken, ellerimin ve bacaklarımın bağlı olduğunu farketmem bir olmuştu. Bir sandalyenin üzerindeydim. Ağzımda bağlıydı. Bağırmaya çalışarak, sandalyeyle ilerlemeye çalıştım. Çalıştım çalışmasına da, sandalye yere düştüğümde ve onun sesini duyduğumda kalakaldım.
- uyanmışsın küçük kız.
