İçeriğe geç

Geçmişin izleri

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Geçmişin izleri

Bölüm 2

2. Bölüm "Tanışma"

iyi okumalar💖

Beyenmeyi unutmayın💖

🎀

Ada yarın uyanınca banyo yaptı ve kiyafetlerini giyinip kahvaltı hazırlamaya başladı. Kahvaltısını bitirince sofrayı toplamaya başladı. Birden telefonuna bildirim geldi. Bildirim Ezel Yıldırımdandı. Konum atmışdı. Ada hemen hazırlanıp rujunu ve allığını sürdü. Çantasını alıp hemen gönderilen konuma yollandı. Dünden beri sormak istediyi soruları artık sora bilecekdi. Belkide bu görüş Adanın bütün sorularını cevaplamayacak ya da yeni sorular yaratıcakdı...

Konum güzel ve sade kafeye getirdi Adanı. Ada verilen konuma geldiyinde Ezeli gözüyle aramaya başladı. Sonuçta hiç görmediyi adamı bulmak kolay olmayacakdı. Esmer tenli, düzenli bir adamı gördüyünde Ada Ezeli bulduğunu sandı ve adama yaklaşdı. Ada adama Ezel bey diye hitap ettiyinde karşısındakı adam Ezel olmadığını, buraya iş görüşmesi için geldiyini ve Adanı tanımadığını söyledi.

Ada adamdan uzaklaşdığında sarışın ve yakışıklı bir beyefendi Adanı masasına davet etti. Ada davet edildiyi yere oturduğunda Ezel konuşmaya başladı:

"Merhaba Ada hanım. Umarım burayı bulmak zor olmamıştır."

"Merhaba Ezel bey. Hayır, burayı bulmak değil de sizi bulmak zor oldu."

"Tamam. Asıl meseleye geçelim. Ada hanım ben -"

"ilk önce siz sorularıma cevap verin!" - diye Ada Ezelin sözünü kesti. Ezel çok temkinle Adayı dinlemeye başladı.

"Beni neden işten attırdınız ve niye o kadar deneyimli mimarlar varken bu tabloyu benim restore etmemi istiyorsunuz?"

"Çünki şirketten işçinin işi bitirmesi için süre verilir ve bu süre için para verilir. Bende bu tablo için süreli iş istemiyorum. Sizi seçmeme gelince, belkide sizi ben seçmedim. Belkide siz zaten seçilmiş kişisinizdir."

"..."

"Tamam, sorucak sorunuz yoksa gidelim"

Ben bu söylediyi sözlere kenetlenmişdim sanki...

Nasıl olduğunu anlamadım ama Ezelle birlikde arabadaydık kendime geldiyimde. Beni bayıltmamışdı ama sanki beni manipüle etmişdi. Hiç bir şey anlamadım. Vardığımızda büyük lüks ve terk edilmiş gibi görünen bir evin karşısında durdu araba. Ezel indikden sonra bende arabadan indim.

"Artık tablonu burada restore edeceksin"

"Ben burada yalnız kalamam ki... burası terk edilmiş bir yer gibi..."

"Merak etme! Buralarda kimse yaşamıyor evet, ama burası terk edilmiş bir yer değil. Ben burada yaşıyorum."

"Ben arkadaşımıda getire bilirmiyim?"

"Tamam"

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.