Bazı kapılar yanlışlıkla açılmaz.
Bazı yerler tesadüfen bulunmaz.
Ve bazı geceler vardır…
İnsan hayatını ikiye böler:
O geceden önce.
Ve o geceden sonra.
Lara bunu henüz bilmiyordu.
O gece sadece eve gitmek istiyordu.
Ama karanlık onu çoktan fark etmişti.
Şehir uyurken bir şey sessizce nefes alıyordu.
Eski apartmanın duvarlarının arasında…
Boş koridorlarında…
Kapanmayan kapılarında…
Bir şey yıllardır bekliyordu.
Ve sonunda biri onu görmüştü.
Çünkü bazı varlıklar unutulmayı sevmez.
Onlar hatırlanmak ister.
Hem de ne pahasına olursa olsun.
Lara daha ilk adımını atmadan kaderi değişmişti.
Çünkü o gece…
Kapının arkasında yalnız değildi.
