Genç adam gecenin karanlığında gözlerini sisli havaya dikmiş öylece oturuyordu, En derin duygularını gözlerine hissizlik olarak yansıtmış öylece geceyi izliyordu, onun nefes alan bir kalbi kalmamıştı çünkü, hani taş kalpli derler ya, işte Duran tam bi kalpsizdi, üzülmezdi, sevinmezdi, ya da bunların hiç birini belli etmezdi ama çok güçlüydü, öyle güçlü durur, öyle cesaret verirdi ki etrafına, kendi karanlığının içinde kaybolmadan yürüyebiliyordu. öylece geceyi izledi genç adam. Tabi yaklaşık iki saattir o geceyi izlerken onu izleyen Meleğin de gayet farkındaydı ama umrunda da değildi işte, Meleğin ona olan sevgisini gayet net görüyordu ama herkese zarar vermişken onu bu kadar masum seven bir kıza da zarar veremezdi, bu karanlığın içinden çıkamazdı, kalbini de veremezdi, oysa deniyordu, birini tekrar sevmeyi, o kıza bir şans vermeyi ama sevemiyordu. Geceyi izlerken birasının bittiğini fark etti genç adam, yeni bir şişe almak için ayağa kalkacağı sırada melek yavaşça yanına gelip sanki bu anı bekliyormuş gibi birayı uzattı Durana, üstelik kendine de bir bardak koymuştu, oysa Melek nefret ederdi Biradan, kokusuna bile dayanamazdı o. Duran ifadesizce kızın elindeki biraya baksa da yeniden birasını içerek geceyi izlemeye devam etti, Melekse bu sessizliği yadırgamadan hemen yanına oturup gecenin soğukluğuna aldırmadan birasından bir yudum aldı ve bakışlarını Durana çevirdi, yüzünü derin derin inceledi, yüzündeki her bir milimi hafızasına kazımak istercesine baktı, hasret olduğu sesini duymak için milyar yıl böyle bekleyeceksin deseler, buna bile razı geleceğini anladı, bu an hiç bitmesin diye geçirdi içinden, onun yanındaydı, varsın konuşmasın, varsın anlatmasın içindeki yangını, ben onu sessizliğinden de anlayamayacaksam ne önemi kalır ki sevginin dedi içinden. sessizce onu izlemeye devam etti.
Duran bir anda meleğe dönmeden konuşmaya başladı:
-Ben çok kötü biriyim. Melek Duranın sözleriyle biliyorum dercesine gülümsedi, hatta dedi.
-Biliyorum
-Ama ben katilim
-Biliyorum
-Masum bir insanı öldürdüm
-Biliyorum
-Masum bir insanı hapse gönderdim.
-Biliyorum Duran biliyorum.
-Seni sevmiyorum. Melek acıyla gülümsedi. Bunu da biliyordu, boğazı acıdı, gözyaşlarını tekrar içine akıttı.
-Bunu da biliyorum Duran. Ama mesela bir söz vardır. Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim diye. Belki böyle bir ihtimal yok evet ama izin ver yanında kalayım.