Colbert,bir kış akşamı yaşadığı yerin çatısında hayallere dalıyordu,o an hayatına son vermek için bir hamle yaptı ve dedi ki.
-"Benim gibi bir ucubeyi bu hayatta istemiyor ama bende yaşamak için çok meraklı değilim."dedi.
Hayattan bezmişti,artık hiçbir şey onu mutlu etmiyordu.Aşağıya bir göz gezdirdi aklına bugünün 6 Ocak olduğu geldi, onu Isabelle'yı tanıdığı gündü,kendi kendine neden ona aşık olduğunu düşündü.O hayatını mahvetmişti,peki neden hâlâ onu düşünüyordu.Acaba yaşamaya devam etse ne değişirdi bunu düşündü annesini hayal etti,babasının annesini nasıl acımasızca öldürdüğünü hatırladı,sonra arkasından kardeşinin sesini duydu.Kardeşi abisine doğru koştu kolunda tutup onu dışarıya çıkardı.Kızgınlığı yüzünden belli oluyordu Émilie Colbert'e
-"Benim için yaşa"dedi.Émilie bir yanda göz yaşı dökerken bir yandan mutlu görünmeye çalışıyordu.Émilie Colbert'e arabasına bindirdi. Colbert'ın yavaş yavaş göz kapakları kapandı,bir anda beyaz bir ışık parladı Colbert acı içinde kıvrınıyordu ama bir yandan yüzünde bir tebessüm vardı.Colbert gözünü açtı, hastanedeydi,doktor içeriye girdi Colbert doktora
-"Émilie'nin durumu nasıl"dedi.Sesi titriyordu,doktorun gözlerinin düştüğünü farketti ve ne olduğunu anladı üzüldüğünü belli etmemeye çalışarak,
-"ne zaman çıkacağım"dedi.Doktor
-"durumunuz çok kritik değil o yüzden 3 güne kalmaz çıkarsınız"dediler.Colbert ablasının hayalindeki hayatı yaşayacaktı gününü gün edecekti ama ondan önce bu bataklıktan çıkmalıydı.Isabelle öldükten sonra hayatını alkol
ve kumara vermişti günden güne batmıştı gözünü
kapattı ve yatmaya çalıştı.